tag:blogger.com,1999:blog-22628611217898951812012-02-01T02:28:43.590+02:00Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.comBlogger1111100tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-51378063759755107792010-04-30T18:30:00.003+03:002010-04-30T18:34:15.525+03:00Μετακόμισα.<br />Ναι, μετακόμισα, μετά απο πεντε χρόνια στα βόρεια. Ειπα να αλλαξω τον αέρα μου, οπως κάνω τα τελευταία χρόνια. Αλλάζω πόλη κάθε λίγα χρόνια. Θεσσαλονίκη-Αθηνα-Θεσσαλονίκη-Αθήνα.<br />Φόρτωσα τα πραγματάκια μου και την σουρτούκω και ηρθα!<br />Εχουμε μερικα θεματακια βεβαια ακομη, κουτες παντου, προβλημα με την κινηση, ενας γατος βιαστης που κυνηγαει την σουρτουκογατα να την βιασει και τσουρομαδιουνται ολη νυχτα, αλλα θα τη βρουμε την ακρη!<br /><br />Που ειναι η σουρτουκω τωρα; Γυρισα σπιτι και δεν την βρηκα. Την κοπαναει απο το μπαλκονι και παει βολτες στη γειτονια, ελπιζω να μην εχει παθει τιποτα.<br />Αντε να δουμε....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5137806375975510779?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-30336785574589337732010-04-11T17:16:00.000+03:002010-04-11T17:17:29.652+03:00<span class="mediumtxt">Μεγαλη Παρασκευη... στον Επιταφιο των Αγιων Αναργυρων, στου Ψυρρη, σε αποσταση αναπνοης απο το πατρικο μου... μια εκκλησιτσα σε αποσταση αναπνοης απο τα μπαρακια και τα καφε του Ψυρρη... το πληθος πολυποικιλο, και οι γιαγιαδες της γειτονιας, και οι μεγαλοκυριες με το γκραντε βαψιμο και το μαλλι κομμωτηριου, και οι νεαροι που αφησαν την μπυρα και τα ουζακια στη μεση να προσκυνησουν...<br />Ξεκιναει η περιφορα του Επιταφιου, στολισμενος με λευκα ανθη, οχι κατι πολυ extravagant, ομορφος και διακριτικος... Περναει τα στενα της περιοχης, οι θαμωνες απο τα μπαρακια στον πεζοδρομο σηκωνονται ορθιοι και σκυβουν το κεφαλι... καποιοι κανουν και το σταυρο τους...<br />Περναει την πλατεια Κουμουνδουρου, την Πειραιως και στριβει στην Σοφοκλεους... σκεφτομαι, απο που μας παει ο παπας, εκει στην διασταυρωση Σοφοκλεους και Μενανδρου σε μαχαιρωνουν για πεντε ευρω... απτοητος, συνεχιζει η περιφορα... διπλα μας πρεζονια σε αλλους κοσμους που ψιθυριζουν... ρε συ ο Επιταφιος... καποιοι μεσα στη μαστουρα τους προσπαθουν να κανουν το σταυρο τους αλλα δεν τα καταφερνουν... Πακιστανοι χαμογελουν, λενε με σπαστα ελληνικα "κρονια πολλα", "καλο πασκα"... αφρικανοι μεταναστες κοιτουν με θαυμασμο και δεος τους ελληνες που ακολουθουν ψελνοντας "ω γλυκυ μου εαρ" ενα λουλουδοστολισμενο κουτι, κρατωντας κερια... Κινεζοι βγαινουν απο τα μαγαζακια τους και κοιτουν περιεργα, μερικοι βγαζουν και φωτογραφιες... μερικοι αφγανοι χαιρετουν χαμογελωντας...<br />Περναμε κατω απο τα ιατρεια των γιατρων του κοσμου, απο τα παραθυρα του τριτου οροφου καμια εικοσαρια παιδια μεταναστων μας χαιρετουν φωναχτα... γεια!!! γεια!!!.... ο παπας σταματαει κατω απο τα ιατρεια και χαιρεταει και αυτος.... εκτος του πρωτοκολλου η κινηση αυτη, αλλα χαμογελαμε ολοι...<br />Μια γιαγια εκνευρισμενη ξεσπα... "οριστε, τους φεραμε στην Ελλαδα και τους ταιζουμε τσαμπα!"<br />Διακοσια βλεμματα γυριζουν και την αποδοκιμαζουν. Ντροπη σας κυρια μου, Μεγαλη Παρασκευη σημερα... ντροπη...<br />Συνεχιζουμε, περναμε μπροστα απο τα κεντρικα της Πυροσβεστικης.... ενα οχημα βγαινει με την σειρηνα να ουρλιαζει, καπου μεσα στην Αθηνα θα εχει πιασει φωτια... ποιος ξερει...<br />Αλλοι πυροσβεστες βγαινουν στα παραθυρα και ψελνουν μαζι... ω γλυκυ μου Εαρ...<br />Στριβουμε στο στενακι και γυριζουμε στην πλατειουλα των Αγιων Αναργυρων.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3033678557458933773?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-91788458804420038952010-02-16T20:51:00.002+02:002010-02-16T21:16:04.736+02:00Α, μη μου γκρινιάζετε γιατί ασχολούμαι με κουτσομπολίστικα θέματα. Δεν είναι το θέμα μας η Μενεγάκη και το διαζύγιό της, στ @@ μου αν χώρισε η Μενεγάκη που λεει και το γνωστό γκρουπάκι στο facebook.<br />Αναφέρομαι στο σύνδρομο της Ελένης Μενεγάκη, που μερικοί το έχουν στο αίμα τους, αλλά δεν μπορούσαν μέχρι τώρα να το εκφράσουν.<br />Γιατί, εντάξει αν είσαι η Μενεγάκη, να ασχοληθούν οι τηλεθεατές σου με το αν χώρισες ή όχι.<br />Αλλά αν είσαι ένα ασήμαντο ανθρωπάκι, γιατί να ενδιαφέρει κανέναν η προσωπική σου ζωή; Ε, κάποιον γκόμενο/α θα έχεις, κάποτε θα χωρίσεις, απλά πράγματα. ΑΛΛΑ! αλλά λέω, δεν έχεις εκπομπούλα να τα πεις, ούτε έχεις παπαράτσι στημένους έξω από το σπίτι σου να ψάχνουν τα σκουπίδια σου.<br />Και εδώ έρχεται το θεϊκό facebook, να δώσει σε εσένα και το κάθε μηδενικό το βήμα, το μεγάφωνο, τι μεγάφωνο δηλαδή, την ντουντούκα, να βροντοφωνάξεις μέσα στο αυτί των φίλων σου "Κοιτάχτε με, έχω γκόμενα!" ή "κοιτάχτε με καλέ, χώρισα!"<br /><br />Γιατί δηλαδή, καλύτερη ήταν η Μενεγάκη από τον Κολωνό, και ασχολείται όλη η Ελλάδα μαζί της; Θα ασχοληθούν και μαζί σου, τώρα, θέλουν δε θέλουν. Και δώστου οι αφιερώσεις με τραγουδάκια από το γιουτούμπ, και δώστου τα χαριεντίσματα... και μετά δώστου το ξεκατίνιασμα και το μαλλιοτράβηγμα.<br />Και το χαίρεσαι, νιώθεις απίστευτη ηδονή να φαντάζεσαι ότι ασχολούνται μαζί σου, ήδη έχεις φανταστεί την ζήλεια να βάφει πράσινα τα πρόσωπα των "φιλων" σου.<br />Είσαι ο βασιλιάς του facebook, όπως η Μενεγάκη είναι η βασίλισσα της πρωινής ζώνης.<br />Έχεις ανοίξει ήδη και βιβλίο συγχαρητηρίων, οι ευχές δίνουν και παίρνουν... "να ζήσετε, να ζήσετε, και εγώ κουμπάρα!"<br />Είσαι στο απώγειο της φήμης σου...<br />Και μετά θα πας για ύπνο.... Αν είσαι τυχερός ίσως να μη ξυπνήσεις και ποτέ από το κώμα βέβαια.<br />Αλλά μπορεί να ξυπνήσεις και να προσπαθείς να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα, που θα έχουν απλωθεί στον κόσμο του διαδικτύου, έκθετα σε εκατομμύρια μάτια. Και να κλαψουρίζεις... μα γιατί ασχολούνται μαζί μου; δε σέβονται την οικογένειά μου;<br /><br /><br />Οπως είπε και κάποιος, αν ανοίξεις την πόρτα σου επιδεικνύοντας το καινούργιο σου σαλόνι, μη παραπονιέσαι αν το μάτι τους πέσει στα άπλυτα πιάτα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-9178845880442003895?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-23048135111400540102009-12-23T23:51:00.001+02:002009-12-23T23:51:24.832+02:00Ε, οχι! δεν πληρωνω!<br />Και γιατι να πληρωσω;<br /><br />Για να παω Αθηνα-Θεσσαλονικη σε 7 ωρες, στην καλυτερη περιπτωση, αν δεν εχει μπει κανενα φορτηγο μπροστα μου, αν δεν εχει χιονισει, αν δεν εχει βρεξει και αν δεν πεσω σε κανενα κοπαδι με προβατα στον κ@λοδρομο που με βαζουν να παω;<br /><br /><br /><br />Αρνουμαι να πληρωσω εστω και ενα ευρω για διοδια. Αρνουμαι!<br /><br /><br />Μωρε θα με δειτε στα καναλια αυριο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-2304813511140054010?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-76417426997130898862009-12-15T22:54:00.003+02:002009-12-15T22:58:24.749+02:00Σιχαινομαι τα φωτακια, ειδικα οταν οι γειτονες ειναι γυφτομπαροκ και βαζουν στο μπαλκονι φωτακια που εχουν και μουσικη, και εκει που καθεσαι στο σαλονι σου, οπως τωρα καλη ωρα, ακους την αγια νυχτα απο ενα κινεζικο μαραφετι, τι τι τι τι τι τι, που σου τρυπαει τον εγκεφαλο.<br /><br />Ακομη και οταν κλεινω τα παντζουρια, και ενω προσπαθω να κοιμηθω, κιτρινα, κοκκινα και μπλε φωτακια αντανακλουν στον τοιχο του δωματιου.<br /><br />Επισης, μου τη σπαει που οι γυφτομπαροκ, ανταγωνιζονται ποιος ειναι πιο γυφτος και κακογουστος απο ολους, και εχει γινει ολος ο δρομος σαν κακοφημη συνοικια χωρας του ρωην ανατολικου μπλοκ, με κοκκινα φωτακια που αναβοσβηνουν.<br />Γιατι, κατι διακριτικο δεν μπορουν να βαλουν. Πρεπει σωνει και καλα να εχει πολλα φωτα που να αναβοσβηνουν. Και με μουσικη.<br /><br /><br />Μου τη σπαει ο ΑηΒασιλης, απο παιδι. Τον θεωρω οτι πιο κιτς εχει να επιδειξει η νεοελληνικη κουλτουρα. Μου τη σπαει!<br />Ασε εκεινα τα κινεζικα αγιοβασιλακια που χορευουν σαν ξεβιδωμενα. Πηρε ενα η αδελφη μου, που φορουσε λαμε (!!!!) στολη και κουνιοταν περα δωθε με την μουσικη υποκρουση των Τζιγκλ μπελς.<br />Α, ο Αηβασιλης γκει! της λεω οταν το ειδα. Ο ζαχαρατος θα εβγαινε πιο μπρουταλ, αν ντυνοταν ΑηΒασιλης.<br /><br /><br />Μου τη σπαει που βαζουν μουσικη (απο αυτα τα κινεζικα μαραφετια που κανουν τι τι τι τι τι) παντου. Σε χριστουγεννιατικες καρτες, σε φωτακια, σε παιχνιδια, σε σκουφους αηβασιλη, σε βρακια (ΝΑΙ, ΤΟ ΕΧΩ ΔΕΙ ΑΥΤΟ!!! κοκκινο-ασπρο βρακι που ελεγε τζινκγλ μπελς). Μονο προφυλακτικα δεν εχουν βγαλει με μουσικη.<br /><br />Μου τη σπαει το οργιο καταναλωσης. Χιλιαδες αφιονισμενες παιρνουν αμπαριζα απο το Συνταγμα και ροβολανε την Ερμου (ή οποιον αλλο εμπορικο δρομο) και θεωρουν προσωπικη ηττα το να γυρισουν με λιγοτερες απο 4985398534 σακουλες στο σπιτι. Οτι βρουν το παιρνουν. Οτι παπαρια πουλαει ο πακιστανος στον παγκο, θα το παρουν. Και δεν χρειαζονται τιποτα απο αυτα, εννοειται.<br /><br />Μου τη σπαει το φαι, που οπου και να πας τα χριστουγεννα εισαι υποχρεωμενος να φας. Παντου διπλες, παντου μελομακαρονα, κουραμπιεδες, τσουρεκια, φαγητα, γλυκα. Πας επισκεψη στη θεια, να σε τραταρει εναν κουραμπιε με τοξν καφε. Μετα στην κουμπαρα, να καθησεις για φαγητο. Μετα να δωσεις τα δωρα στα βαφτιστηρια σου, παλι φαι. Μα εφαγα! Παλι φαι;<br />Αμα μου ξαναπροσφερουν μελομακαρονο, θα ξερασω!<br /><br /><br />Το μονο καλο που βρισκω στα Χριστουγεννα ειναι ο 13ος μισθος και η αδεια.<br />Και το οτι δεν δουλευω.<br /><br />Και οτι εχω χρονο να δω αυτους που αγαπω και να αδειασει το μυαλο μου.<br /><br />Τον 13ο μισθο, τον ανεφερα, ε;<br /><br />Μπορειτε να με λετε και Σκρουτζ.<br />:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7641742699713089886?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-91151431956062554352009-12-04T23:39:00.002+02:002009-12-04T23:43:36.381+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/0Bmhjf0rKe8&amp;hl=en_GB&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/0Bmhjf0rKe8&amp;hl=en_GB&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />αυτό το βιντεάκι ανέβηκε στο γιουτουμπι από τον ιδιοκτητη του γατουλιου και μεσω του φεισμπουκ εγινε τοσο δημοφιλες, που προβληθηκε στο CNN.<br /><br />Πάντως ειναι μια γλυκα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-9115143195606255435?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-10305457369782641822009-11-29T23:49:00.003+02:002009-11-30T00:12:28.534+02:00Μ' αρέσει η Αθήνα. Όπως και να το κάνουμε, εκεί γεννήθηκα, εκεί μεγάλωσα, εκεί έκανα τις πρώτες μου βόλτες.<br />Μ αρέσουν τα αναπαλαιωμένα νεοκλασσικά σπίτια, μ αρέσει το μετρό και τι κυριότερο μου αρέσει η αγορά της, χεχε!<br />Έχω τώρα πέντε χρόνια που μετακόμισα στην Θεσσαλονίκη, χωρίς να μετρήσω τα χρόνια που σπούδαζα. Πέντε χρόνια που ζω και δουλεύω εδώ. Δεν το μετάνιωσα, όταν μου πρόσφεραν την δουλειά επάνω, τη δέχτηκα χωρίς δισταγμό.<br />Από τότε που γύρισα πίσω, μετά τις σπουδές κάτι δεν μου καθόταν καλά. Οπως όταν ξανασυναντάς κάποιον μετά από πολλά χρόνια και νιώθεις ότι δεν έχεις να πεις και πολλά μαζί του. Κάτι τέτοιο.<br />Και οταν μετακόμισα επάνω, κατέβαινα συχνά πυκνά κάτω, για βόλτα και για δουλειά.<br />Είναι υπέροχη η Αθήνα όταν είμαι σε διακοπές ή όταν κατεβαίνω ένα σαββατοκύριακο το μήνα.<br />Δεν έχω αυτο το καθημερινό μαρτύριο της μετακίνησης. Όσο θυμάμαι εκείνα τα μποτιλιαρίσματα στην Εθνική, τις παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων...<br />Δεν έχω να ανεχτώ στην καθημερινότητά μου την έμφυτη αγένεια των Αθηναίων (όπως οι Θεσσαλονικείς έχουν μια εμφυτη ευγένεια, ε το αντίθετο). Δεν έχω εκείνο το σπρωξίδι στον ηλεκτρικό και εκείνο το ποδοβολητό στις σκάλες του μετρό μόλις ακούν ότι έρχεται ο συρμός, λες και δεν έχει σε δυο λεπτά κι άλλο. Δεν είναι ανάγκη να ανεχτώ τους ταξιτζήδες, ω Θεέ μου, τι φάρα και αυτή. Δεν χρειάζεται να τρέμει η ψυχή μου όταν περνάνε κάνοντας σφήνες οι διάφοροι ντελιβεράδες με τα παπάκια.<br />Δεν είμαι αναγκασμένη να ακούω κάθε μέρα τον κάθε κατακαημένο που ζητιανέυει στον ηλεκτρικό.<br />Δεν είναι ανάγκη να κλείσω ραντεβού δύο εβδομάδες πριν με τους κολλητους μου για να παω για ένα ρημαδοσινεμά, κατά πως θα βολέψουν οι δουλειές μας.<br /><br />Όταν κατεβαίνω στην Αθήνα για λίγο, η κάθε μετακίνηση είναι μια μικρή εκδρομή, μια περιπέτεια. Η βόλτα στο κέντρο είναι απόλαυση, δεν έχω ωράριο, δεν πρέπει να γυρίσω σπίτι γρήγορα να προλάβω...<br />Χαζεύω τις στολισμένες βιτρίνες, τα φωτισμένα καταστήματα (καλέ, πόσα H&amp;M άνοιξαν στο κέντρο; Πιο πολλά και από την Oxford Street !) παίρνω το καφεδάκι μου από το starbucks, περπατάω και κοιτάζω την Κοραή, λες και βρίσκομαι για πρώτη φορά εκεί. Πόσο άλλαξε σε 5 χρόνια η Αθήνα!<br />Και σκέφτομαι, θα είναι έτσι ωραία και χαλαρά, όταν κατέβω ξανά, για πάντα αυτή τη φορά;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-1030545736978264182?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-56837174830841408722009-11-23T20:15:00.002+02:002009-11-23T20:18:24.200+02:00Θα κάνω το διπλό εμβόλιο για το swine flu και την Aujersky.<br /><br />Μετά από είκοσι μέρες, θα κάνω και το εμβόλιο για το PRRS και μετά για την ρινίτιδα του χοίρου.<br /><br />Ε, μα πια!<br /><br />Μην με ξαναρωτήσει κανείς αν θα κάνω το εμβόλιο για το Η1Ν1!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5683717483084140872?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-65816475656107280152009-10-18T16:53:00.001+03:002009-10-18T16:54:38.969+03:00Και ο Ζαν Ρενό και όμορφο τραγουδάκι...<br />Τι καλύτερο για ένα κυριακάτικο απόγευμα;<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JbwPxEe4Xzk&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/JbwPxEe4Xzk&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-6581647565610728015?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-20145080552061952392009-10-09T17:49:00.000+03:002009-10-09T17:50:22.251+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rxEAwsw5KMw&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/rxEAwsw5KMw&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-2014508055206195239?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-70727378681327696912009-10-07T01:17:00.003+03:002009-10-07T01:21:30.682+03:00Σου έχει τύχει ποτέ, να νιώθεις υπέροχα, αλλά να φοβάσαι να το πεις παρα-έξω;<br />Σου έχει τύχει ποτέ να σου συμβαίνει κάτι πολύ όμορφο, αλλά όταν το πολυ-συζητάς, να στραβώνει μετά;<br />Να σκέφτεσαι ότι το γκαντέμιασες μόνος σου;<br /><br />Να νιώθεις ενοχές γιατί ενθουσιάστηκες υπερβολικά, αλλά μετά προσγειώθηκες ανώμαλα;<br /><br />....<br /><br />Ε, κάτι τέτοιο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7072737868132769691?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-37937350622194127262009-09-27T15:38:00.003+03:002009-09-27T15:44:59.376+03:00Την συνηθίζεις την χλιδή και την πολυτέλεια, και το ακριβό κρασί, και το σπα, και την σούπερ σουίτα, και τη σαμπάνια στο πρωϊνό, και την εσωτερική θερμαινόμενη πισίνα....<br /><br />Ολα μια ιδέα είναι!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3793735062219412726?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-2347497383843954982009-09-24T00:06:00.004+03:002009-09-24T00:12:46.251+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zl3ewJYv63g/SLQaEapqaWI/AAAAAAAAALE/YIPLhU0WYlw/s400/Roller+Coaster+main.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zl3ewJYv63g/SLQaEapqaWI/AAAAAAAAALE/YIPLhU0WYlw/s400/Roller+Coaster+main.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Πάνω- κάτω, πάνω- κάτω, πάνω- κάτω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-234749738384395498?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-46050809262878872802009-09-05T20:24:00.002+03:002009-09-05T20:31:13.746+03:00Ήρθε ο χειμώνας. Κατευθείαν, χωρίς φθινόπωρο ενδιάμεσα. Χωρίς να κιτρινίσουν τα φύλλα, χωρίς να δροσίσει λιγάκι... Αμέσως παγωνιά. <br />Στην αρχή του σεπτέμβρη. <br />Τρέμω. <br />Τυλίγομαι με κουβέρτες, αλλά τίποτα. <br /><br />Πάγωσα ήδη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4605080926287887280?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-37868461638656342992009-08-23T18:38:00.000+03:002009-08-23T18:39:37.313+03:00Γιατί κλαις, εσυ δεν είσαι που γέλαγες χθες. <br />Εσύ δεν είσαι που καυχιόσουν στους φίλους και τους γνωστούς για την μεζονετούλα που αγόρασες κοψοχρονιά μέσα στα πευκα; <br />Εσύ δεν είσαι που πετάς τα σκουπίδια σου δεξιά και αριστερά; <br /><br />Εσύ δεν είσαι που δε θες να δημιουργηθεί ΧΥΤΑ στην περιοχή σου να αδρανοποιούνται τα απορρίμματα, για να μην τα πετάνε οι κάφροι δεξιά και αριστερά;<br />Εσύ δεν είσαι που κάθεσαι στον αναπαυτικό καναπέ σου, αντί να βγεις έξω να καθαρίσεις τα ξερά από το διπλανό χωράφι;<br /><br />Εσύ δεν είσαι που φοροδιαφεύγεις συστηματικά, αλλά αλυχτάς ότι δεν υπάρχουν αρκετά πυροσβεστικά αεροπλάνα;<br />Εσύ δεν είσαι που δεν πληρώνεις τις εισφορές σου στο ΙΚΑ, αλλά φωνάζεις για τους έκτακτους δασοπυροσβέστες που δεν ανανέωσαν την σύμβασή τους;<br /><br />Εσύ δεν είσαι που όταν ακούς για τις κλιματικές αλλαγές στον πλανήτη κουνάς συγκαταβατικά το κεφάλι, αλλά πήρες με leasing την Πόρσε Καγιέν που καίει παπάδες;<br />Εσύ δεν είσαι που όταν σου μιλούσαν για την τρύπα του όζοντος, σφύραγες κλέφτικα και άναβες στην πιο δυνατή σκάλα το κλιματιστικό;<br />Εσύ δεν είσαι που πετάς τα σκουπίδια σου στον κάδο που προορίζεται μόνο για ανακύκλωση; <br />Εσύ δεν είσαι που αφήνεις τα φώτα ανοιχτά, εσύ δεν είσαι που ανάβεις στο φουλ το καλοριφέρ, εσυ δεν είσαι που αφήνεις τις βρύσες ανοιχτές; <br />Εσύ δεν είσαι που καταναλώνεις αδιάκοπα, παράγεις συνέχεια σκουπίδια και απαιτείς συνεχώς νέα προϊόντα που δεν τα χρειάζεσαι , ωθώντας έτσι τη βιομηχανία να παράγει περισσότερο να να εξαντλεί τους φυσικούς πόρους; <br /><br />Εσύ είσαι λοιπόν. <br />Και εγώ. <br />Και όλοι μας. <br /><br />Σκάστε και κολύμπαμε τώρα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3786846163865634299?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-15797745227287521192009-08-22T19:22:00.001+03:002009-08-22T19:28:03.251+03:00Η Λουκρητία...<br />Ηρθε μια μερα εξω απο το γραφειο μου, ολο ναζι και χαρα, κουνωντας τσαχπινικα την ουρα της.<br />Καπου εναμιση μηνων θα ηταν... Παιχνιδιαρα και φιλικη με ολους τους γειτονες.<br />Και φωνακλου!<br />Την εβλεπα πολλες μερες εκει. Ευτυχως εχουμε αρκετο κοσμο που ταιζει τα γατια, και δυο κοριτσια στο μαγαζι στο ισογειο την προσεχαν.<br />Με κερδισε με την τσαχπινια της και την ζωηραδα της.<br />Ηταν και Ιουλιος ρε γμτ, και σε κανα δυο εβδομαδες θα επαιρνα την αδεια.<br />Την σκεφτομουν συνεχεια.<br /><br />Δεκαεπτα Αυγουστου, ηταν ακομη εκει. Μεγαλωσε λιγακι, αλλα παρεμενε τσαχπινα. Ειχε ξεθαρρεψει βεβαια και ανεβαινε και στα δεντρα, την επεφτε ομως συνεχεια στην σελα της BMW του συναδελφου που παρκαρει στο πεζοδρομιο.<br />Γατα μηχανοβια, σκεφτηκα! Οπως και εγω!<br />Και της αρεσουν τα on-off μηχανακια!<br /><br />Ε, δεν ηθελα αλλο σημαδι απο τον γατο-Θεο.<br /><br />Ενα απογευμα, μετα τη δουλεια, πηγα στο μεγαλο πετ σοπ κοντα στο αεροδρομιο. Πηρα ολη τη γατο-προικα, αφου η Λουλουδη πλεον μενει με την γιαγια και τον παπου.<br />Πηρα και αμπουλες για τους ψυλλους και τα παρασιτα, αμμο, τροφη premium και καλαθακι.<br /><br />Γυρισα στο γραφειο.<br />Επαιζε με μια μεγαλυτερη γατα, απο τις μονιμες γατες της γειτονιας, που τις εχει στειρωσει μια ομαδα που ειναι εκει.<br /><br />Ανοιξα το καλαθι και της ειπα... "Ελα μικρη, παμε σπιτι!".<br /><br />Με το που μπηκαμε σπιτι, την επλυνα, ηταν μεσα στην μπιχλα απο τα αυτοκινητα.<br />Νευριασε λιγο, αλλα μολις τη σκουπισα αρχισε να γουργουριζει.<br />Κρυφτηκε κατω απο το κρεβατι. Αναμενομενο.<br /><br />Σε μια ωρα ανεβηκε στο κρεβατι, μου εκανε πατουσακια, με βυζαινε και κοιμηθηκε ηρεμη στην κοιλια μου.<br /><br />Εχει παρει πολυ θαρρος... Ειναι απιστευτα τρυφερουλα και χαδιαρα. Και παιχνιδιαρα και τσαχπινα. Με τρελαινει ο τροπος που κουναει την ουρα της, λες και εχει ελατηρια την κανει!<br /><br />Τωρα μολις θωρακισα τα μπαλκονια με μπαμπου, για να μη πηγαινει στο μπαλκονι των διπλα. Καλα βεβαια, αμα μεγαλωσει δεν θα τη σταματησει, αλλα τουλαχιστον θα ειναι πιο μεγαλη και λιγοτερο χαζη. Αλλωστε μενω σε ημιοροφο και μπορει να κατεβαινει κατω.<br />Αλλα ειναι μαθημενη απο τον δρομο, δεν τη φοβαμαι. Ξερει τον κινδυνο των αυτοκινητων και των σκυλιων.<br /><br />Αυτα...<br />(Κατσε παιδι μου, μη πατας το backspace!)<br /><br />Βρε μανια να σερφαρει αυτη η γατα!<br />Α, το καλυτερο της εινα βιντεακια στο youtube με γατες που νιαουριζουν!<br />Τρελαινεται!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-1579774522728752119?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-28774447059903137452009-07-15T21:47:00.005+03:002009-07-15T21:57:12.436+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/Sl4mgX41YyI/AAAAAAAAAFM/IfMbDvPjZxQ/s1600-h/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B9+070.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/Sl4mgX41YyI/AAAAAAAAAFM/IfMbDvPjZxQ/s200/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B9+070.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358762944227533602" /></a><br />Αντε να ανεβαινουμε!!!!!<br /><br />Ηθελα να βάλω ενα ανεβαστικό βιντεακι αλλα δεν θελει να ανεβει... μουλαρωσε! <br /><br />Οκεικ, παρτε λιγο Ιονιο να ζηλεψετε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-2877444705990313745?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-9635135897957228482009-05-25T01:38:00.003+03:002009-05-25T01:42:01.426+03:00Εχω βάλει και εγω ρουφιάνο στο βλογκ.<br />Μια απο αυτα τα μαραφετια που οταν τα βαζεις στην σελιδα σου, σου λενε μετα ποιος επισκεφτηκε και απο που ηρθε.<br />Και ειδα οτι οι περισσοτερες επισκεψεις ειναι απο το γουγλη, με λεξεις-κλειδια τα "σεμεδακια" και τα "κοφτα τραπεζομαντηλα".<br /><br />Μα καλα, υπαρχουν ανθρωποι που ψαχνουν για σχεδια σεμεν στο google?<br /><br />Και το πιο ενδιαφερον πραγμα που εχω γραψει εγω εδω ειναι τα σεμεδακια;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-963513589795722848?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-37187574325318508512009-05-23T02:29:00.005+03:002009-05-23T02:54:16.788+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bossip.files.wordpress.com/2009/04/kissing-a-pig.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 425px; height: 319px;" src="http://bossip.files.wordpress.com/2009/04/kissing-a-pig.jpg" alt="" border="0" /></a>Αμαν πια...<br />Κάθε μέρα και κάτι αναφέρουν για τη γρίππη των χοίρων, δεν το αφήνουν να παει στο διάλο, να το ξεχάσει ο κόσμος.<br /><br />Θα τους πάρω τηλέφωνο εκεί στην Πρώτη Γραμμή στη ΝΕΤ, να μη ξαναναφέρουν την γρίππη.<br />Γιατί η μάνα μου κάθε πρωί, βλέπει με προσήλωση Λυριτζή-Οικονόμου (και εγώ τους βλέπω, δεν μπορώ να πω, τους προτιμώ) και αμέσως μετά ντρρρρρριιιιιν το τηλέφωνο.<br />"Έχεις να πας σε χοιροστάσιο σήμερα;""Οχι ρε μάνα, δεν έχω"<br />"Σε παρακαλώ, αν σε στείλουν μη πας. Δεν ακούς τι γίνεται κάθε μέρα, και άλλος πέθανε στο Μεξικό".<br />"Ρε μάνα, στη Θεσσαλονίκη μένω, δεν μένω στο Μέξικο Σίτυ"<br />"Κάνε μου τη χάρη, μη πας σε παρακαλώ. Αν σε στείλουν να πεις οτι φοβάσαι".<br />"Μα δε φοβάμαι! Να πω ότι φοβάται η μάνα μου;"<br />"Ναι, να πεις οτι έχεις οικογένεια που σε νοιάζεται και φοβούνται!"<br />"Άσε μας ρε μάνα πρωί πρωί, και είμαι στον πρώτο καφέ ακόμη..."<br />"Να παραιτηθείς. Δεν έχουν το δικαίωμα να σε στείλουν σε χοιροστάσιο με το ζόρι!"<br />"Ρε μάνα, δεν τα είπαμε; Δεν υπάρχει αυτός ο ιός στην Ελλάδα ,ούτε στην Ευρώπη σε χοιροστάσια. Από άνθρωπο σε άνθρωπο μεταδίδεται, οχι από γουρούνι σε άνθρωπο"<br />"Ναι αλλά στο Μεξικό ένας άνθρωπος το μετέδωσε σε γουρούνια, δεν το άκουσες;"<br />"Καλά τι λες τώρα, θα βρεθεί άρρωστος άνθρωπος να πάει σε χοιροστάσιο; Μα τι κάθομαι και συζητάω μαζί σου...<br />"Εγω άκουσα οτι το δείγμα του νεαρου βρέθηκε θετικό! Άρα υπάρχει στην Ελλάδα"<br /><br />"Ναι, και τώρα που τον βρήκανε, σκέφτονται να τον πάνε τουρισμό σε όλα τα χοιροστάσια της Ελλάδας να θαυμάσει τις ομορφιές και τους βιολογικούς καθαρισμούς. Τι λες μωρέ;"<br />"Μα καλά, δεν φοβάσαι; Δεν ανατριχιάζεις; Τοσο αναίσθητη είσαι τέλος πάντων;"<br />"Ρε μάνα, τι στα κομμάτια σπούδαζα τόσα χρονια, να τρέμω από το φόβο μου για έναν ιό επειδή το είπε ο Αυτιάς;"<br />"Δε βλέπω Αυτιά, είναι γελοίος. Εγώ πάντως σου λέω να φοβάσαι και να φυλάγεσαι"<br />"Και εγώ σου λέω ότι εγώ ξέρω καλύτερα από αυτούς που μιλάνε στην τηλεόραση."<br />"Ναι αλλά εγώ είμαι η μάνα σου, και η μάνα ξέρει περισσότερα! "<br /><br /><br />Όχι πείτε μου, θα φταίω εγώ αν την αλυσοδέσω στον καναπέ και την βάλω να δει με το ζόρι το "Κοράκι" του Στήβεν Κινγκ;<br /><br /><br /><br />Τη δευτέρα να θυμηθώ να πάρω τηλέφωνο στην Πρώτη Γραμμή να τους πω τον πόνο μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3718757432531850851?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-31575494494178055102009-03-26T01:43:00.003+02:002009-03-26T01:49:44.832+02:00Ολοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε…παγκοσμιοποίηση σου λέει. <br />Τι το’ θελα να ανοίξω την ρημάδα την τιβι στο ξενοδοχείο; <br />Είναι που μου έλειψαν εκείνα τα ωραία πρωινάδικα, εκείνος ο Τζείμι Ολιβερ που μαγειρεύει τα λαχανικά χωρίς να τα πλύνει και κάνει την κουζίνα μπαχαλο. Τι ήθελα λοιπόν να την ανοίξω; Ολο για το inflation το unemployement και για το recession μιλούσαν. (μετ. πληθωρισμός, ανεργία, κρίση). <br />Μεγάλη πίκρα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Που άλλοτε η τηλεόραση τους ασχολούταν με το Big Brother, τις καφρίλες του μικρού Χαρι και τα μοντελάκια της Γκαμήλας. Τώρα μαύρη πίκρα. Ο κόσμος χάνει τις δουλίτσες του, θα κλείσει λέει η Vauxhall (αυτή που έκανε τα δεξιοτίμονα opel), κρατικά έργα αναστέλλονται γιατί δεν υπάρχουν πόροι, σπίτια κατάσχονται γιατί δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα στεγαστικά. <br />Αλλά φάνηκε παιδί μου, δεν χρειαζόταν να ανοίξω τηλεόραση, ούτε να διαβάσω εφημερίδα. Άλλες φορές, όποτε πήγαινα στο Ηνωμένο Βασίλειο, στα μαγαζιά των κεντρικών οδών (high street, κάτι σαν την Ερμού φανταστείτε) γινόταν ο κακός χαμός. Δεν έβρισκες άδειο δοκιμαστήριο. Τώρα οι πωλήτριες χτυπούσαν μύγες, που ούτε μύγες δεν έχει εκεί και η πίκρα είναι διπλή γιατί δεν έχουν και τι να χτυπήσουν. <br />Και ενώ οι εκπτώσεις έχουν λήξει εδώ και καιρό, τα μαγαζιά ακόμη έχουν sales σε πολλά κομμάτια. ¨Άσε που έπεσε και ο ΦΠΑ τους, και οι τιμές μειώθηκαν. Αλήθεια, είχαν κολλημένα καρτελάκια επάνω με χαμηλότερη τιμή. Που αν γινόταν αυτό στην Ελλάδα να πέσει ο ΦΠΑ, θα τις ανέβαζε ο έλληνας δαιμόνιος καταστηματάρχης, εφευρίσκοντας μια δική του εξήγηση, είτε γιατί του σπάσανε το μαγαζί, είτε γιατί έχει πέντε στόματα να θρέψει, κάτι θα έβρισκε να πει τέλος πάντων. <br />Εκεί που λέτε, στον δρόμο με τις ακριβές μπουτίκ, του Λουι Βυιτον και του Αρμάνι, ούτε ψυχή δεν κυκλοφορούσε. ¨Άκρα του τάφου σιωπή. Τέρμα, δεν έχει ο κόσμος λεφτά ούτε στην Σκωτία (αν και εκει όλο και κάποιο κομπόδεμα θα είχαν, οι τσιγγούνηδες), ή έχουν αγοράσει τόσες πολλές τσάντες Λουι Βυιτον οι Σκωτσέζες και δεν έχουν πια που να τις χωρέσουν και σταμάτησαν να αγοράζουν. Εμένα πάντως το πρώτο μου φαίνεται πιο πιθανό. <br />Αλλά εκεί έχουν κράτος παιδί μου. Παρακολουθούσα μια δημοσιογραφική εκπομπή στην τηλεόραση και έλεγε κάτι για ένα watchdog, (μεταφορικά το εννοούν, δεν είναι ντόμπερμαν, είναι κάτι σαν παρατηρητήριο) και εξέταζαν την μείωση της τιμής των καυσίμων, ότι δεν είναι ανάλογη της μείωσης της διεθνούς τιμής του πετρελαίου. Και έκαναν και ερευνα. Φαντάζομαι ότι η έρευνα εκεί είναι έρευνα, δεν είναι ΕΔΕ που κάνει πέντε χρόνια να βγάλει πόρισμα και στο τέλος δεν φταίει κανείς. <br />Που λέτε, έχουν κράτος εκεί. Διάβαζα την έρευνα της Σκοτλαντ Γιαρντ για την αύξηση της εγκληματικότητας λόγω της κρίσης. Ο κόσμος δεν έχει να φάει και ορμάει στα πράγματα του άλλου. Πολλοί άνεργοι νέοι λέει, είναι πιο ευάλωτοι στο έγκλημα. Και συνεχίζει η έρευνα, έπεσε και η κατανάλωση ακριβών ναρκωτικών, ενώ αυξήθηκε η κατανάλωση αλκοόλ. Και εδώ που τα λέμε, αν είσαι άνεργος, πιο πιθανό είναι να το ρίξεις στις ρετσίνες (ή έστω στην μπύρα αν είσαι βρετανός) παρά στην κόκα, που είναι και ακριβούτσικη. Στην ανεργία λοιπόν και τα ντηλέρια.<br /><br />Πίκρα λοιπόν και οι διακοπούλες. Πως να το ευχαριστηθείς ρε παιδί μου όταν βλέπεις το απειλητικό μαύρο σύννεφο της κρίσης να έχει καλύψει όλες τις δυτικές χώρες; Δεν μπορούμε πλέον να λέμε όταν γυρνάμε από τα Ηνωμένα Βασίλεια "άλλος κόσμος παιδί μου, πενήντα χρόνια μπροστά ειναι οι άνθρωποι" και να καμωνόμαστε τους κοσμογυρισμένους στους γνωστούς μας που δεν έχουν περάσει ποτέ τα σύνορα. <br />Εγώ πάντως μόνο τους κινέζους τουρίστες έβλεπα μέσα στην καλή χαρά. Πάει πια το στερεότυπο του Γιαπωνέζου τουρίστα με την τεράστια φωτογραφική μηχανή. Ο τουρίστας του μέλλοντος είναι κινέζος και έχει ψηφιακή κάμερα (που δεν δουλεύει φυσικά, γιατί είναι κινέζικη).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3157549449417805510?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-55500981569711722032009-03-20T22:06:00.001+02:002009-03-20T22:07:19.602+02:00Μην πάτε πουθενά, θα γυρίσω σε πέντε μέρες!<br />Σας φιλώ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5550098156971172203?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-53138309200606420412009-02-11T23:28:00.001+02:002009-02-11T23:30:17.322+02:00Μπορεί κάτω από ένα βουνό από σκουπίδια, να κρύβεται ένας θησαυρός; <br />Επίπονη διαδικασία το ψάξιμο. Και σου έρχονται στα μούτρα τα σκουπίδια. Και η βρωμιά. <br />Ψάχνεις με την ελπίδα να βρεις κάτι που αξίζει. <br />Αν δεν βρεις τίποτα, τουλάχιστον δεν έχεις το απωθημένο ότι δεν έψαξες. Δεν νιώθεις ενοχές ότι δεν έδωσες στην ευκαιρία στον θησαυρό να σου αποκαλυφθεί. <br />Αν δεν βρεις τίποτα, το παίρνεις απόφαση και φεύγεις.<br />Καθαρίζεις, πλένεσαι και συνεχίζεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5313830920060642041?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-29252956679084840452009-02-08T15:03:00.001+02:002009-02-08T15:04:34.981+02:00Ο Κότσιρας...<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lrzYFbW9fKo&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/lrzYFbW9fKo&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-2925295667908484045?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-65166906394029824652009-02-06T21:53:00.003+02:002009-02-06T22:05:53.844+02:00Ε ναι υπάρχουν.<br /><br />Υπάρχουν όρια στην κοροϊδία. <br /><br />Και τώρα ξεπεράστηκαν. Και τώρα θα γίνω κακιά. Πολύ κακιά όμως. <br /><br />Κι άλλο κακιά. Τόσο που δεν φαντάζεστε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-6516690639402982465?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-56293958301496353332009-02-02T16:05:00.002+02:002009-02-02T16:08:26.695+02:00Ακου τωρα τι ακουσα σε διαφημιση ραδιοφωνικου σταθμου.<br />Στειλτε λεει μηνυμα στο 12345 και θα γινει κληρωση και ο τυχερος θα κερδισει ενα διαζυγιο. <br /><br /> Ειναι επαθλο το διαζυγιο; <br />Τι αλλο θα ακουσουμε, Παναγια μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5629395830149635333?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-50138978145008547262009-01-25T16:28:00.001+02:002009-01-25T16:56:30.572+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/OHheIBhceow&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/OHheIBhceow&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5013897814500854726?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-8699974847170151952009-01-24T16:19:00.000+02:002009-01-24T16:20:32.905+02:00Όπως κάθε γάτα που σέβεται τον εαυτό της, με ενοχλούν πολλά πράγματα. Ειδικά, αν με ενοχλούν όλοι όσοι μου ζαλίζουν τον έρωτα χωρίς να τους έχω δώσει ποτέ το δικαίωμα να με ενοχλήσουν. <br />Περισσότερο δε, με ενοχλεί όταν κάποιος με παίρνει τηλέφωνο και μου καταστρέφει τα εγκεφαλικά κύτταρα προκειμένου να μου πουλήσει μια πιστωτική κάρτα ή ένα δάνειο το οποίο ούτε χρειάζομαι, ούτε ζήτησα ποτέ. <br />Στην αρχή απλά έλεγα ότι δεν ενδιαφέρομαι για την κάρτα που σου δίνει μπόνους. Έχω μια κάρτα (την οποία φούσκωσα αρκετές φορές σε ταξίδια στο εξωτερικό) και δεν χρειάζομαι άλλη. Αλλά δεν μασάνε, συνεχίζουν να παίρνουν τηλέφωνο και να με παρενοχλούν. <br />Πριν από μερικές μέρες, ενώ γύρισα από πολυήμερο ταξίδι, βρήκα ένα ειδοποιητήριο στο γραμματοκιβώτιο, για ένα συστημένο που μου έστειλε κάποιος. Επειδή έχω και το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο που στέλνει συχνά εκπαιδευτικό υλικό, πήγα στο ταχυδρομείο και περίμενα μια ώρα στην ουρά (και έχασα μια ώρα παραγωγικής εργασίας στο γραφείο, ξέρετε facebooking κτλ) και τελικά το πακετάκι ήταν μια κάρτα που ούτε είχα ζητήσει, ούτε ήξερα ότι θα μου στείλουν…Βγάζοντας καπνούς από τα αυτιά, πήγα αμέσως στην τράπεζα που είναι ακριβώς δίπλα και έβαλα τις φωνές στην κυριούλα που ήταν στο πόστο για τις κάρτες.<br />«Μα γιατί φωνάζετε κυρία μου; Εγώ δεν σας φταίω σε κάτι!» μου είπε και με έκανε ακόμη πιο έξαλλη. «Φωνάζω γιατί εκπροσωπείτε μια επιχείρηση που μου δημιουργεί προβλήματα, με παρενοχλεί, με εξοργίζει και μου τρώει πολύτιμο χρόνο από την δουλειά μου, στέλνοντάς με στο ταχυδρομείο κάθε τρεις και λίγο χωρίς να το έχω ζητήσει» της απάντησα. <br />«Εντάξει, αφήστε την κάρτα εδώ και θα την ακυρώσουμε». <br />«Να την ακυρώσετε, αλλά αν τολμήσετε να στείλετε λογαριασμό για να πληρώσω συνδρομή, σας ορκίζομαι θα έρθω με καλάσνικοφ την επόμενη φορά. Ευχαριστώ πολύ και καλή σας μέρα». <br />Θα σκέφτηκαν σίγουρα ότι θα ξύπνησα στραβά ή ότι έχω πολύ καιρό να κάνω σεξ, αλλά δεν ξέρουν ότι έβραζε το αρβανίτικο dna μου! <br />Τέλος πάντων, μετά από μερικές μέρες, με παίρνουν στην δουλειά από την ίδια τράπεζα για να μου πουν ότι εγκρίθηκε δάνειο στο όνομά μου και να πάω να το πάρω από οποιοδήποτε υποκατάστημα. Το περίεργο είναι ότι, δεν έχω δώσει το τηλέφωνο της δουλειάς στην τράπεζα, γιατί τον λογαριασμό αυτό τον άνοιξα όταν εργαζόμουν στην προηγούμενη εταιρεία. Βέβαια ο λογαριασμός αυτός είναι λογαριασμός μισθοδοσίας και φαντάζομαι ότι πήραν τα στοιχεία από την εταιρεία μου κατευθείαν. Δηλαδή, σαν να λέμε, ξερουμε που μένεις και που δουλεύεις και θα σε βρούμε… ΕΛΕΟΣ! <br />Είπα λοιπόν στον κακόμοιρο που προφανώς κάνει την δουλειά του τηλεφωνητή για 400 ευρώ και την σιχαίνεται, ότι δεν επιθυμώ να με ξαναενοχλήσουν για κανένα προϊόν τους, γιατί παντρεύτηκα έναν πολύ πλούσιο νονό του υπόκοσμου και δεν έχω ανάγκη από κάρτες και δάνεια. Μα τι να κάνω, αφού με το καλό δεν καταλαβαίνουν, είπα να το ρίξω στην ειρωνεία! <br />Σε δύο μέρες, τηλεφωνάκι από την τράπεζα, μην ξεχνιόμαστε! Σαν πρώην γκόμενοι που δεν λένε να καταλάβουν ότι δεν γουστάρεις άλλο. <br />«Καλημέρα σας. Σας στείλαμε μια κάρτα πρόσφατα την οποία δεν έχετε ενεργοποιήσει. Θέλετε να την ενεργοποιήσουμε μαζί, από το τηλέφωνο;»<br />«δε μου λες παλληκάρι μου, λες να είμαι καθυστερημένη ή κουλή και δεν μπορώ να πάω μέχρι το ΑΤΜ να την ενεργοποιήσω μόνη μου; Δεν θέλω να την ενεργοποιήσω, μπαααα!»<br />«Μα γιατί δεν θέλετε;»<br />«Γιατί είναι πορτοκαλί η κάρτα και μισώ το πορτοκαλί χρώμα! Μη με ξαναενοχλήσετε, αν δεν βγάλετε κάρτα πράσινη με κίτρινες βούλες»<br />«Ευχαριστώ πολύ καλημέρα σας»<br />«ευχαρίστησίς μας, τι λέτε!»<br />Αλλά που να’ξερα ότι δεν τελείωσαν τα βάσανά μου. Μετά από δύο μέρες, με παίρνει μια άλλη κυρία πάλι στο γραφείο, από άλλη τράπεζα αυτή τη φορά, για μια κάρτα για μεταφορά υπολοίπου κτλ. «που βρήκατε το τηλέφωνο αυτό; Και που βρήκατε τα στοιχεία μου;»<br /><br /><br />«στη λίστα πελατών τραπεζών» μου απαντάει! Α, μάλιστα! Υπάρχει και λίστα δηλαδή! Τώρα θα δείτε…<br />Παίρνω έξαλλη στην δική μου τράπεζα. «συνδέστε με με το τμήμα παραπόνων παρακαλώ»….<br />«δε μου λέτε, δε φτάνει που μου πρήζετε τα @@@@ συνέχεια για τις γαμωκάρτες σας, δώσατε τα στοιχεία μου και στην λίστα τραπεζών για να μου τα πρήζουν και οι άλλες τράπεζες τώρα;»<br />«ποιος σας το είπε αυτό κυρία μου, εμείς δεν δώσαμε στοιχεία σας πουθενά.»<br />«α, ναι; Δεν δώσατε; Αν δώσατε όμως, τι θα χάσετε; Λοιπόν, κοιτάξτε τι λέω, να μου δώσετε το τηλέφωνο του σπιτιού και του γραφείου του κυρίου Κωστόπουλου, να τον παίρνω καθημερινά για να του πουλήσω και εγώ μια υπηρεσία της δικής μου εταιρείας. Αν πάλι δεν το έχετε, προτείνω να διαγράψετε όλα τα στοιχεία μου από την λίστα και να μην με ξαναενοχλήσετε. Αν με ενοχλήσετε ξανά θα θυμώσω πολύ και δεν ξέρω τι θα κάνω κύριε ****** (το λένε το όνομά τους στην αρχή από ευγένεια προφανώς). Ξηγηθήκαμε;» <br />Αν ακούσετε ότι μια μουρλή μπηκε σε μια τράπεζα με καμία χειροβομβίδα και κρατάει ομήρους τους υπαλλήλους, μην ανησυχήσετε! Μόνο μη βγείτε σε κανένα παράθυρο και πείτε «μπλόγκερ ήταν, οπότε καταλαβαίνετε..» <br />Άντε, και καλό σαββατοκύριακο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-869997484717015195?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-24434558721753225192009-01-19T20:01:00.001+02:002009-01-19T20:02:48.179+02:00... αφου το λενε και οι Coldplay...<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jBEYyHGbwto&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/jBEYyHGbwto&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-2443455872175322519?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-15103994086637945342009-01-18T18:45:00.001+02:002009-01-18T18:46:16.977+02:00Χρονια μου πολλα... <br />Να με χαιρομαι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-1510399408663794534?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-38068300203544381202009-01-18T16:00:00.003+02:002009-01-18T16:32:17.479+02:00Εισαι καλο κοριτσι, αλλα... αλλα δεν ειμαι ερωτευμενος. <br />Εισαι καλο κοριτσι, αλλα δεν ταιριαζουμε. Εισαι καλο κοριτσι, αλλα δεν μου βγαινει κατι περισσοτερο. <br />Εισαι καλο κοριτσι, αλλα δεν ξερω γιατι σου φερθηκα ετσι. Εισαι καλο κοριτσι, αξιζεις κατι καλυτερο. Εισαι καλο κοριτσι, καλυτερα να βρεις καποιον να σε αγαπαει. Εισαι καλο κοριτσι, αλλα δυστυχως σε προλαβε αλλη. <br />Εισαι πολυ καλο κοριτσι, αλλα εγω ειμαι λιγο παντρεμενος. <br />Εισαι καλο κοριτσι, παντα θα σε θυμαμαι...<br /><br /><br /><br /><br />Ειμαι, που να μην ημουνα, ειμαι. Αλλα μαλλον θα πρεπει να γινω κακο κοριτσι, επιτελους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3806830020354438120?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-45062220065906849952009-01-18T04:18:00.002+02:002009-01-18T04:30:03.652+02:00Μα, ναι, ηταν μια υπεροχη χρονια, απο ολες τις αποψεις. <br />Αλλα τωρα, ενα απογευμα τα πηρε πισω ολα. Και τον καυτο ηλιο στην Ελαφονησο, και τα κυριακατικα πρωινα για καφε στην Αθηνα, και τις βολτες με τη μηχανη, και τις αγκαλιες, και τα σ αγαπω.. <br />Ολα τα πηρε αυτο το γαμημενο το απογευμα. Το μονο που εμεινε, μια κενη ζωη, σαν τα κενα που μενουν οταν βγαλεις απο τον πολυκαιρισμενο τοιχο ενος διαμερισματος ολα τα καδρα. <br />Δεν υπαρχει ουτε ενα γιατι, αν και τελικα ειναι καλυτερη η εκδοχη μου. <br />Αυτη που επαναλαμβανα παραπονιαρικα, αθετωντας την πρωτοχρονιατικη δεσμευση μου... δε μ' αγαπας... <br /><br />Δε μ'αγαπας...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4506222006590684995?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-41319234844854859122008-12-11T04:36:00.002+02:002008-12-11T04:39:30.298+02:00Καλα, δεν θα σταθω τωρα στις αναλυσεις, ποιοι ειναι οι κουκουλοφοροι και ποια τα βαθυτερα αιτια των ταραχων.<br />Υπαρχουν χιλιαδες αποψεις που κυλοφορουν στο διαδικτυο.<br />Εγω αλλο θελω να ρωτησω.<br /><br />Γιατι στην Τσιμισκη, εκαψαν το Ζαρα, το Bertolucci, και ενα σωρο αλλα μαγαζια, και ο Τερκενλης εμεινε αλωβητος; <br /><br /><br />Χμμμ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4131923484485485912?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-88122493773341824922008-11-28T20:49:00.002+02:002008-11-28T20:49:54.435+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mHj4En2cf-g&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/mHj4En2cf-g&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8812249377334182492?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-10948606741715291152008-10-31T21:28:00.002+02:002008-11-01T22:22:05.004+02:00Νιωθω απογοητευση που ειδα να γραφεται, "ας ελπισουμε να μην ειναι και αυτος αλμπανης" για εναν κτηνιατρο σε ενα φορουμ που γραφουν φιλοζωοι. Πολλη δυσπιστια, πολλη κακια, πολλη απαξιωση...<br />Για μια επιστημη που για να την σπουδασεις πρεπει να περασεις πεντε, εξι, ή και περισσοτερα χρονια ατελειωτου διαβασματος, να διαβαζεις οταν οι αλλοι κανουν μια χαλαρη φοιτητικη ζωη, να παιρνεις το πτυχιο αλλα και παλι να μην επαρκουν ολα οσα εμαθες και να πρεπει να διαβαζεις καθημερινα...<br />Να πηγαινεις στο εξωτερικο για μεταπτυχιακο η CPD, να παρακολουθεις συνεδρια, να δινεις ενα σωρο λεφτα σε επιστημονικα περιοδικα για να ενημερωνεσαι... μετα να χρειαζεται να χρεωθεις μεχρι το λαιμο σε μια τραπεζα να παρεις με ληζινγκ τον εξοπλισμο για να κανεις σωστη δουλεια, αναλυτες, ακτινολογικα, υπερηχους, να καλεισαι να πληρωσεις ενοικιο που αντιστοιχει σε βιλα στο Μοντε Καρλο για να εχεις εναν αξιοπερεπη χωρο.<br />Να αντιμετωπιζεις τα ειρωνικα σχολια "αντε απο δω ρε κτηνιατρε!"<br />Να θεωρεισαι κατι σαν ανθυπογιατρος, ενα πραμα.<br />Να πληρωνεις ενα σκασμο λεφτα καθε μηνα στο ταμειο σου, για "ασφάλεια", γνωριζοντας οτι μάλλον δεν θα παρεις ποτε συνταξη.<br />Να ξενυχτας επάνω από τα αρρωστα ζωακια, και να τα φροντιζεις καλυτερα από οτι θα φροντιζες τα παιδια σου.<br />Να πετιέσαι μεσα στην άγρια νυχτα και να πηγαινεις κατοικον επίσκεψη σε κάποιον που σε πηρε εντρομος γιατι το ζωο του κινδυνευει και να ντρέπεσαι να ζητησεις την αμοιβη που δικαιουσαι, εφοσον σε κάλεσαν σε ωρες που δεν εργάζεσαι κανονικα.<br />Να χαλάς σχέδια για ρομαντικα ταξιδακια και σαββατοκυριακα επειδη σου έτυχαν εκτακτα περιστατικα στο ιατρειο..<br />Να αντιμετωπίζεις την γκρινια του συντροφου σου, "παντα οι πελάτες σου προηγούνται!"<br />Να σκέφτεσαι να κάνεις παιδί και όταν τελικα μενεις εγκυος, να δουλευεις μεχρι τελευταια μέρα...<br />Να σκεφτεσαι την επιταγη που εκοψες στην φαρμακαποθηκη για φάρμακα και αναλώσιμα, γιατι δεν γίνεται να κινηθει το ιατρειο χωρις γαζες, ραματα, συριγγες, εμβολια, φαρμακα, ορους κτλ.<br />Να ερχονται άνθρωποι που πραγματικα αγαπανε τα ζωα τους αλλα αδυνατουν να πληρωσουν...και να λες, δε βαριεσαι, θα τους παρω τα απολυτως απαραίτητα, ισα για τα αναλώσιμα...<br />Να βοηθας εθελοντικα σε προγραμματα στειρωσης αδεσποτων, παρόλο που ξερεις οτι αφενος δεν προκειται να βγαλεις λεφτα... Αλλα το κανεις γιατι εισαι ανθρωπος.<br />Να ακους ιστοριες απο συμφοιτητες σου που δουλευουν μονιμα στο εξωτερικο για υπερογκες αμοιβες που τις πληρωνουν χωρις να λενε τιποτα. Να βλεπεις τον θαυμασμο στα μάτια αγγλων τουριστων στις διακοπες σου οταν τους λες οτι εισαι vet και να σου λένε ιστοριες οτι εκει, θεωρειται το καλυτερα αμοιβόμενο επάγγελμα... Εσυ βεβαια ακόμη να χρωστας τον υπερηχοτομογραφο και να ψάχνεις κανενα ακτινολογικο από δευτερο χερι, γιατι δεν αντεχει η τσεπη σου (και των πελατων σου) ακριβες λύσεις...<br /><br />Και τελικα να τσουβαλιαζει ετσι στο χαλαρο ενας που πιστευει οτι ξερει περισσοτερα επειδη εχει γατα και να λεει "ελπιζω να μην ειναι και αυτος αλμπανης!"<br /><br /><br />Οχι αγαπη μου. Δεν ειμαι εγω αλμπανης, εσυ εισαι ανευθυνος που θεωρεις υπερβολη να πληρωσεις ενα τεστ για λευχαιμια στον γατο σου 30 ευρω, την στιγμη που δινεις στο χαλαρο 40 ευρω για πεντε ανταυγειες και λιγο τσουρομαδημα από μια βοηθο πιστολάκι.<br />Εσυ φταις που οταν ακουσες οτι το διπλο καταγμα του σκυλου σου για να γινει καλα χρειαζεται οστεοσυνθεση και χρηση ακριβων υλικων από τιτάνιο και απάντησες "καντου γιατρε μια ένεση να μην υποφέρει το ζωντανο!"<br />Εσυ φταις που επικαλεισαι την Μητερα Φυση για να μην στειρωσεις το ζωο σου και το αφηνεις να γεννοβολαει και πετας σε πλαστικη σακουλα τα νεογεννητα..<br />Εσυ φταις που πηρες σκυλακι για τα παιδακια σου γιατι ηταν γλυκουλικο και οταν το γλυκουλικο εφτασε τα 40 κιλα και συνεχιζει να μεγαλωνει το αφηνεις στο βουνο...Και αφηνεις καποιους αλλους να ασχοληθουν με το θεμα των αδεσποτων....<br />Εσυ φταις που οταν με καλεις για κατ'οικον επισκεψη δυσανασχετεις που σου ζηταω να με πληρωσεις για υπερωριακη απασχοληση, την στιγμη που εσυ σκυλιαζεις με το αφεντικο σου που δεν σε πληρωσε τις υπερωριες σου.<br />Εσυ φταις, που για να γλυτωσεις σαραντα ευρω, πας σε ενα φιλοζωικο σωματειο και παρουσιαζεις την γατα σου ως αδεσποτο που απλα το ταιζεις, για να την στειρωσουν χωρις να πληρωσεις μια!<br />αιντε απο εκει...<br /><br />Εντιτ μετα απο το σχολιο της Νιοβης...<br />Αυτο που με κανει να γινομαι εξαλλη ειναι οταν βλεπω ακόμη μια ιστορια για ενα παιδακι που πασχει από καποια σοβαρη ασθενεια, να μην βγαινει ποτε κανεις μεγαλογιατρος, καμια μεγαλοκλινικη, να πει "θα το αναλαβουμε εμεις, μην κανετε ερανο", εστω και για την δωρεαν διαφημιση... Αντιθετα, θεωρειται υποχρεωση του κτηνιατρου να περιθαλψει ενα αδεσποτο με ελαχιστη η και καθολου χρεωση... και το κανει στις περισσοτερες περιπτωσεις...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-1094860674171529115?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-2188422915011267432008-10-22T23:10:00.003+03:002008-10-22T23:16:49.127+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/SP-KHZ_-eZI/AAAAAAAAAE0/rO5EOsOskPA/s1600-h/a010.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/SP-KHZ_-eZI/AAAAAAAAAE0/rO5EOsOskPA/s200/a010.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260074749634967954" /></a><br /><br />Πως είναι δυνατόν κάποιος που αυτοπροσδιορίζεται ως "άθεος", κατά την σεξουαλική κορύφωση επικαλείται τον Θεό και την Παναγία;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-218842291501126743?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-54141016405876732292008-10-07T22:35:00.002+03:002008-10-07T22:41:08.474+03:00Δεν ξερω τι λένε για την Ολυμπιακή, ότι είναι μπάχαλο, ότι πάει για κλείσιμο, οτι θα πουληθεί, εγώ πάντως δεν χαλάστηκα καθόλου που ακυρώθηκε η πτήση μου και έμεινα στην Αθήνα την Κυριακή. <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/LnlAHrPUD2c&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/LnlAHrPUD2c&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Thelete kai allo???<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5414101640587673229?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-69065119288368650742008-09-29T22:05:00.001+03:002008-09-29T22:07:37.407+03:00Ψηλέγκω, που εξαφανίστηκες; <br /><br />Ζητώ απεγνωσμένα την βοήθειά σου σχετικά με το site του ΕΑΠ γιατί έχω μαύρα μεσάνυχτα!<br /><br />Αν υπάρχει κανείς χριστιανός που έχει ασχοληθεί, πληζ αφήστε σχόλιο!<br /><br />Θενκς!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-6906511928836865074?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-64089742107442489752008-09-24T18:42:00.003+03:002008-09-24T19:03:52.291+03:00Είχα πάρα πολυ καιρό να δω τηλεόραση το απόγευμα. Οχι ότι είμαι και workaholic, αλλά χαζολογάω όλη τη μέρα στo facebook στο γραφείο και κατά τις πέντε παρά τέταρτο συνειδητοποιώ ότι δεν έκανα τίποτα με τις εκκρεμότητες μου, οπότε κάθομαι στάνταρ μέχρι τις επτά- επτάμιση να τις τελειώσω, άσε που χτυπάει το τηλέφωνο στην εταιρεία και το απαντάω, και όλως τυχαίως είναι συνήθως ο Μεγάλος που λέει "μπράβο κορίτσι μου που κάθεσαι μέχρι αργά στο γραφείο".<br />Έλεγα λοιπόν ότι κάθομαι μέχρι αργά συνήθως, αλλά σήμερα έπρεπε να πάω να πάρω νωρίς το εταιρικό αμάξι για ένα ταξιδάκι αύριο και γύρισα σπίτι από τις πεντέμιση. <br /><br />Ανοιξα την τηλεόραση μέχρι να ψηθεί το μπιφτέκι μου για να χαζέψω, για να μην πέσω με τα μούτρα στο ψωμί επειδή λύσσαγα από την πείνα. <br />Το Αλτερ εχει την ξανθιά κλαψοτέτοια που βγάζει στον αέρα περιπτώσεις του τύπου "και τα πέντε παιδιά μου τα έχω κάνει με διαφορετικούς γκόμενους και ο άντρας μου δεν το ξέρει". <br />Το Σταρ έχει την χαζοχαζη που με το ζόρι κρατιέται να μην πέσει στην ανόρεξία και έχει ταχθεί στην καταπολέμηση της παχυσαρκίας παρουσιάζοντας διαφορους χοντρούς τετ α τετ με διαιτολόγους για να καταπολεμήσουν το πάθος τους. <br />Το Μεγκα έχει μια σαπουνόπερα της κακιάς ώρας. <br />Ο Αντενα τον Χάρη Ρώμα να υστεριάζεται. Μα ποσα σήριαλ έχει γυρίσει ο Χάρης Ρώμας με τον ίδιο χαρακτήρα; Αν εφτιαχνε ένα σηριαλ με τρελές αδερφές,θα είχε περισσότερη επιτυχία. <br />Ο Αλφα τον Φώτη και τη Μαρία σε εκπομπη τύπου "πάρτε μας τηλέφωνο και πείτε μας αν μπορεί να υπάρξει φιλία με τους πρώην". ΕΛΕΟΣ! Τέτοια κατάντια πια, ο Φώτης και η Μαρία; Δεν έβρισκαν αλλου δουλειά και δέχτηκαν να κάνουν trash tv; <br />Ο Σκάι κλασσικά, ντοκυμαντέρ για κάτι (βαριέμαι τα μεταγλωττισμένα μέχρι θανάτου).<br />Η ΝΕΤ το χρηματιστήριο. <br />Το Μακεδονία Τιβι έχει την Νανυ Φαιν σε 753η επανάληψη. <br />Η ΕΤ3 κάτι αθλητικα και πάει λέγοντας. <br /><br />Οι υπέυθυνοι προγράμματος των καναλιών πιστεύουν οτι οι τηλεθεατές που βλπεπουν τηλεόραση το απόγευμα είναι είτε χουλιγκάνια είτε λοβοτομημένοι; <br /><br /><br />Μετά σου λέει, εθισμός στο ίντερνετ. Μα τι να κάνω αγάπη μου, προτιμώ να διαβάζω Ethan που βάζει και κανένα ωραίο τεκνό και ξεχνιόμαστε! <br /><br />Εγινε το μπιφτέκι μου, σας φιλώ. <br /><br />Σματς!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-6408974210744248975?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-28133383729653504322008-09-19T19:00:00.002+03:002008-09-19T19:04:41.080+03:00Μετα απο μια μαραθωνια εβδομαδα, επιτελους σπιτι! Δεν σας λεω τιποτα παραπανω, μονο οτι οδηγησα συνολικα 3500 χλμ. <br />Θα τεμπελιασω, θα αραξω, δεν θα κανω τιποτα!<br />Θα παρω απλα μια βαθια ανασα να βγαλω την επομενη εβδομαδα που προβλεπεται εξισου ζορικη. <br /><br />Και παλι μαζευτηκαν απειρα ρουχα για πλυσιμο και σιδερωμα. <br /><br />Με βλεπω να καλω ενισχυσεις το επομενο σουκου, για να πολεμησουμε τις στιβες με τα ασιδερωτα. <br /><br />:)))) <br /><br />Καλο παρασκευοσαββατοκυριακο να εχουμε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-2813338372965350432?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-33700444118441552722008-09-03T14:17:00.003+03:002008-09-07T16:19:43.999+03:00Ακου τώρα.<br /><br />Στη δουλειά αναλάβαμε ένα πρότζεκτ, το οποίο ομολογουμένως είναι αξιοζήλευτο, μεσ στη χλιδή και την πολυτέλεια.<br />Οκ, είπα, δεν θα πληρωθώ έξτρα γι αυτό;<br /><br />Και μου απάντησαν, πλάκα κάνεις, γιατί να πληρωθείς έξτρα;<br />Αφού είναι ενός έδρας.<br /><br /><br />Ναι ρε παιδιά, είναι εντός, αλλά θα διανυκτερεύσω εκτός σπιτιού.<br /><br />Και ακου απάντηση... Μου κάνουν λεει χάρη που με συμπεριέλαβαν στο προτζεκτ.<br /><br />Ναι, καλά, να δουλευω εγώ και εσεις να παίρνετε τα μπόνους;<br />Δεν κάνω τίποτα. Αιντε απο εκει, καραγκιόζηδες.<br /><br /><br />Να πάνε να γαμηθούν όλοι.<br /><br /><a href="http://www.sync.gr/claim/su6hoIDiPPEf" rel="sync"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3370044411844155272?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-45948596414914557642008-09-02T00:44:00.004+03:002008-09-02T00:59:07.626+03:00<span style="color: rgb(102, 102, 204);">Πως μ'αρέσουν τα κυριακάτικα πρωινά...</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">Ο καφές είναι πιο αρωματικός. Το κρεββάτι πιο μαλακό.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">Ο καιρός πιο δροσερός. Ο ήλιος πιο λαμπερός.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">Η εφημερίδες πιο ενδιαφέρουσες. Ούτε το μελάνι που μαυρίζει τα δάχτυλα με ενοχλεί. Ούτε τα χιλιάδες διαφημιστικά ένθετα.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">Η τηλεόραση που χαζοπαίζει, πιο ευχάριστη. Το δέρμα σου είναι πιο απαλό. Η μυρωδιά σου πιο γλυκιά. Ο καπνός από το τσιγάρο σου μ'αρέσει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">Η αγκαλιά σου είναι πιο μεγάλη.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">Γινεται να είναι συνέχεια Κυριακή πρωί;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4594859641491455764?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-6084707723415398412008-08-26T16:05:00.002+03:002008-08-26T16:13:29.888+03:00<div id="MCBlockArticleBody"><div class="mediaArticle"><div class="mediaArticleBlock" id="mediaArticleBlock1">Aπό το ΣΚΑΙ.gr<br /><p class="legend"><span></span></p></div></div> <span class="articleBody">Σαραντάχρονος ιδιωτικός υπάλληλος συνελήφθη στα Κάτω Πατήσια με την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμησης μέσω Ίντερνετ, αλλά κυρίως για "διέγερση σε τέλεση κακουργήματος-αφαίρεση ζωής".<br /><br />Σύμφωνα με την αστυνομία, ο 40χρονος είχε δημιουργήσει ιστολόγιο μέσω του οποίου στρεφόταν εναντίον δημοσιογράφου κάνοντας κριτική για τον τρόπο παρουσίασης των ειδήσεων και καλούσε τους χρήστες του διαδικτύου να τον σκοτώσουν αυτόν και το παιδί του.<br /><br />Ο δημοσιογράφος πριν από λίγο καιρό κατέφυγε στην αστυνομία κι αμέσως άρχισε έρευνα από τη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, από την οποία εντοπίστηκαν τα ψηφιακά ίχνη του blogger.<br /><br />Τη Δευτέρα έγινε έφοδος στο σπίτι του και συνελήφθη επ` αυτοφώρω την ώρα που έγραφε στον υπολογιστή του.<br /><br /><strong><em><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Ο δράστης</span></em></strong> οδηγήθηκε στον εισαγγελέα."<br /><br /><br />Eγώ πάντως αγαπάω όλον τον κόσμο!<br />:)<br /><br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-608470772341539841?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-88571357276406730212008-08-24T18:19:00.003+03:002008-08-24T19:41:42.007+03:00Με αφορμή το ποστ του <a href="http://ethanandthecity.wordpress.com/2008/08/22/santorini/">Ethan</a> για την Σαντορίνη, θυμήθηκα τις περσινές μου διακοπές στο ομολογουμένως πανέμορφο νησί των Κυκλάδων και το ότι αποφάσισα ότι δεν πρόκειται να πάω ποτέ στην Σαντορίνη με άντρα.<br />Πέρσυ λοιπόν είχα πάει με την αδερφή μου στην Σαντορίνη σε μια φάση μπακουριασης και για τις δυο μας αλλά και επειδή η αδερφή μου δεν είχε καταφέρει ποτέ να πάει στο νησί και γκρίνιαζε, ε, είπα και εγώ να της κάνω το χατήρι, άλλωστε είχα να πάω από τότε που έδωσα πανελλήνιες, το.... πάντως τον προηγουμενο αιωνα ήταν.<br />Πιστεύω ακράδαντα ότι όλη αυτή τη μυθολογία για το πόσο ρομαντικό νησί είναι και πόσο ερωτευμένος φεύγεις όταν έχεις δει το ηλιοβασίλεμα στην Σαντορίνη, την έχουν δημιουργήσει τα τουριστικά πρακτορεία και τα διάφορα honeymoon suites για να κονομάνε από τις ψωνάρες και τους αδαείς.<br />Οκ, είναι ωραίο το ηλιοβασίλεμα, δεν λέω, αλλά όλο το υπόλοιπο 24ωρο (πριν και μετά τη δύση του ηλίου) τι να κάνεις με το έτερον ήμισυ;<br />Καταρχήν, όλο το νησί είναι αγριευτικό. Έχει πολύ περιεργα vibe. Δεν είναι τυχαιο που ο άλλος φλίπαρε και κυκλοφορούσε με το κεφάλι της γκόμενας για αξεσουάρ-τσαντάκι. Ίσως είναι το τοπίο που σε αγριεύει, μερικοί ντόπιοι λένε για περίεργα μαγνητικά πεδία, εγώ πάντως την προηγούμενη φορά που είχα πάει, ήμουν μεσα στα νεύρα.<br />Και δεν ήμουν μόνο εγώ, ρωτήστε όποιο γνωστο σας ζευγάρι πήγε στην Σαντορίνη και θα σας πει σίγουρα ότι έριξαν καυγά τρικούβερτο εκεί.<br />Πέρα από τα vibe, που εντάξει μπορεί να μην τα πιστεύει κάποιος, το νησί δεν έχει καμία παραλία της προκοπής. Άντε τώρα, να πας για μπάνιο με το αγόρι σου στο Καμάρι, και να πας να βουτήξεις πατώντας επάνω στα μυτερά και καυτά από τον ήλιο μάυρα βότσαλα. Εμ, δεν θα έχεις τα νεύρα σου για όλη την υπόλοιπη μέρα; Ε, αν σου πει τίποτα "σ αρέσει μωράκι μου;" θα τον πάρει ο διάολος!<br />Η σε εκείνη τη λευκή παραλία που για να πας βουτάς μέχρι τη μέση στο νερό, και 'όσο να'ναι θα έχεις φορέσει κανένα σορτσάκι diesel, καμία σαγιονάρα donna karan (γιατί πρώτη φορά πας διακοπές με το αγόρι σου, μη σε περάσει για καμία απεριποίητη). Δεν σούρχεται να του ρίξεις μια και να πέσει από το κωλο-ψαροκάικο που σε πάει στην λευκή παραλία έναντι πέντε ευρώπουλων παρακαλώ;<br />Γιατί σε εκείνη την ανεκδιήγητη παραλία, κάτω από την Οία, στο Αμμούδι έχετε πάει; Κάνεις βουτιά και βλέπεις το βάθος το απύθμενο και αυτόματα ανασύρονται από την μνήμη σου όλα εκείνα τα σπλάτερ φιλμς με θαλάσσια τέρατα, γιγάντια καλαμάρια, καρχαριες, γκοτζίλες, μοτζίλες κτλ. Μωρέ τις έβλεπα εγώ όλες εκείνες τις ταλάιπωρες που κάθονταν μουτρωμένες έξω, στα βραχάκια του Αμμουδίου (ούτε ένα ίσιο μέρος να κάνεις ηλιοθεραπεία) όσο το μωρό τους έκανε βουτιές στο νερό. Και πιστέψτε με, δεν ήταν μια και δύο. Μια στρατιά από μουτρωμένες γκόμενες που σίγουρα σκέφτονταν από μέσα τους "τον μαλάκα κοίτα που με έφερε για μπανιο, δεν πήγαινα με τα κορίτσια στην Μύκονο που θα περνούσαμε και τέλεια;"<br /><br />Μετά έχουμε και το Ηφαίστειο. Εντάξει, εμείς με την αδερφή μου το είδαμε ότι θα περπατήσουμε την ανηφόρα κάτω από τον καυτό ηλιο και θα κάψουμε και καμία θερμίδα και θα σφίξουν οι γλουτοί, άσε που ιδρωκοπουσαμε σαν τα γουρούνια αλλά δεν μας ένοιαζε καθόλου. Εκεί να βλέπεις, τα γκομενάκια να τα παρατάνε στη μέση της διαδρομής και να γυρίζουν πίσω γιατί "δεν αντέχω άλλο βρε μωρό μου στην ανηφόρα και τη ζέστη".Μετά στο δρόμο της επιστροφής έβλεπες τα ζευγαράκια που όταν είχαν μπει στο καικάκι χεράκι-χεράκι και ήταν όλο γούτσου και φιλάκια, έβγαιναν χωρίς να μιλιούνται μεταξύ τους, ανταλλάσσοντας ματιές γεμάτες μίσος!<br />Κορυφαία σκηνικά το βράδυ, στα κλαμπ. Αφού αγάπες μου έχετε έρθει για ρομαντικούλες διακοπές, γιατι λυσσάτε να πάτε στο enigma και στο koo που γίνεται πανικός; Τους παρατηρούσαμε με την αδερφή μου, ήταν όλα τα ζευγαράκια εκεί, που τα έιχαμε δει στις παραλίες και στο ηφαίστειο, και κάθονταν και πιναν το ποτό τους χωρίς να μιλάνε καν μεταξύ τους. Μα πως να μιλήσεις όταν η μουσική είναι στο τέρμα; Εν τω μεταξύ να γίνεται τρελό παιχνίδι, βλέμματα παίζουν, ποτά πάνε και έρχονται, τηλέφωνα και email ανταλάσσονται και να είναι τώρα αυτοί και να παρακολουθούν, αμίλητοι θεατές. Και αν έχεις ρίξει και κανα δυο τσακωμούς το μεσημέρι, δεν θέλει και πολύ να τα πάρεις ακόμη περισσότερο που κάθεσαι με την μουλάρα που την ενοχλούσαν τα βότσαλα που έκαιγαν ενώ το κλαμπ είναι γεμάτο με ηλιοκαμμένα αλλοδαπά μωρά που είναι προθυμα για όλα και το κυριότερο δεν γκρινιάζουν!<br /><br />Κάντε μια πρόχειρη έρευνα στους φίλους σας, και ρωτήστε αυτούς που πήγαν με το έτερο ήμισυ, αν τσακώθηκαν. Εκτός αν έτυχε μόνο στους δικούς μου γνωστούς, οπότε μπορει να είναι σύμπτωση.<br />Γι αυτό σας λέω, αν είστε φρέσκο ζευγάρι μην κάνετε το λάθος και πατε Σαντορίνη. Προτιμήστε Μήλο, Φολέγανδρο ή Σκόπελο. Αφήστε την Σαντορίνη για όταν θα έιστε πολλά χρόνια μαζί ή όταν θα βγάλετε πολλά φράγκα και θα πάρετε σκάφος. Τότε θα μπορείτε να την κάνετε αμέσως μόλις δείτε τα δύσκολα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8857135727640673021?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-31529909695699875432008-08-24T12:19:00.002+03:002008-09-25T00:51:13.063+03:00Καλά , ότι είμαι βραδείας κάυσεως δεν είναι μυστικό.<br /><br />Αλλά μόλις ανακάλυψα μια μηχανή αναζήτησης για τα blogs και είδα ότι η <a href="http://sorolop.blogspot.com/2008/06/10-1.html">Σορολόπ</a> με είχε καλέσει προ αμνημονέυτων να πω μερικά άχρηστα πράγματα για μένα. Δέκα θέλετε; Δέκα θα έχετε!<br /><br />1. το ότι μισώ τις κατσαριδες το καταλάβατε στο προηγούμενο ποστ μου. Ε, τώρα είναι ώρα να εξομολογηθώ ότι μισώ τα περιστέρια!<br />Να εξηγούμαστε, δεν θα τα δηλητηριάσω κιόλας, ούτε θα τα ενοχλήσω, αλλά τα θεωρώ βρωμερά πλάσματα. Εχουν μια άθλια μυρωδιά που με αηδιάζει, αηδιάζω με τις κουτσουλιές τους ( που τις έχω φάει απειρες φορές στη μάπα περπατώντας αμέριμνη στην Αθήνα), αηδιάζω με τις τριχομονάδες που έχουν όλα στον οισοφάγο και στον πρόλοβό τους, αηδιάζω όταν σκέφτομαι τα ποσοστά προσβολής από φυματίωση (avian type) που παρουσιάζουν... Θεωρώ ότι τα περιστέρια είναι οι κατσαρίδες των πτηνών. Μπλιάχ!<br /><br />2. Βρίζω. Έχω βρωμόστομα. Ρίχνω κάτι ξεγυρισμένα μπινελίκια όταν έχω νεύρα, άσε δε όταν οδηγώ, ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος ένα πράμα. Γι αυτό συμπάσχω με την Κωλόγρια. Στην δουλειά βέβαια δεν βρίζω, αρκει να μη με τσαντίσουν.<br /><br />3. Επίσης μ αρέσουν οι παλιοκουβέντες στο σεξ. :)<br /><br />4. ¨Εχω δυο ουλές στα πόδια μου, από παλιά ατυχήματα. Το ένα το έπαθα με ποδήλατο όταν ήμουν 14 χρονών, έπεσα και εσκισα το πόδι μου σε κάτι σύρματα με αποτέλεσμα να μουν κάνουν 12 ράμματα. Επίσης εχω μια ελιά στη μασχάλη, κληρονομικό χαρακτηριστικό σε όλο το σόι, την έχουν άλλα 8 ξαδέρφια μου. Θα πάω να την βγάλω όμως σύντομα, γιατί νομίζω ότι ενοχλεί εκεί...<br /><br />5. Άρχισα να διαβάζω από τα 3, έκανα πρόσθεση και αφαίρεση από τα 4, ξεκίνησα να μαθαίνω αγγλικά από τα 6. Δεν ξέρω αν ήμουν ιδιαίτερα ευφυής, το σίγουρο είναι ότι βοήθησε το ότι ακολουθούσα κατά πόδας και αντέγραφα την μεγαλύτερη αδερφή μου. Ξέρετε πως είναι, όταν το μικρό παιδί κάνει ακριβώς ότι και το μεγάλο, ε αυτό ακριβώς. Μέχρι που πηγα πρωτη δημοτικού και έκανα διαιρέσεις και πολλαπλασιασμούς για πλάκα και ο δάσκαλός μου τότε είχε μείνει άφωνος. Μετά βέβαια κατάλαβα ότι βρισκόμουν ήδη δυο χρόνια μπροστά στην ύλη, σε σχέση με την τάξη που παρακολουθουσα στο σχολείο και αποφάσισα να αράξω και να τα φορτώσω στον κόκκορα!<br /><br />6. Ξέρω να ράβω και στο χέρι και στην ραπτομηχανή. Ξέρω και να κεντάω και να πλέκω με το βελονάκι. Καλά, αυτό και αν είναι κουλό. Με φαντάζεσαι τωρα εμένα να πλέκω σεμεδάκια;;;;<br /><br />7. Έχω ένα πρόβλημα στους μηνίσκους μου εκ γενετής με αποτέλεσμα να μου απαγορεύσει ο ορθοπεδικός να ασχοληθώ με τον πρωταθλητισμό... Αντίο Πεκινο... :(<br /><br />8. Ο πρώτος πλατωνικός μου έρωτας ήταν ο Αντώνης, ένας γείτονας δύο τάξεις μεγαλύτερός μου και από την πρώτη γυμνασίου μέχρι και το τέλος της πρώτης λυκείου, περίμενα να τον συναντήσω κάθε πρωί και να περπατήσω τρια μέτρα πίσω του σε όλη τη διαδρομή από το σπίτι στο σχολείο. Με πόσα λιγα πράγματα ήμουν ευτυχισμένη τότε...<br /><br />9. Φοράω 41 νούμερο παπούτσι. Το καλό είναι ότι δεν χρειάζομαι βατραχοπέδιλα...<br /><br />10. Τρώω σχεδον τα πάντα εκτός από εντόσθια. Σιχαίνομαι τα κοκορέτσια, τα σπληνάντερα, τα συκωτάκια, τις γαρδούμπες, τα φρυγανέλια και λοιπά εντοσθιοειδή.<br />Ο μόνιμος καυγάς μας στο σπιτι κάθε Πάσχα είναι όταν ξυπνάω το πρωί της Κυριακής και οι δικοί μου έχουν ήδη βγάλει το κοκορέτσι από τα κάρβουνα και η μάνα μου με κυνηγάει να μου δώσει για μπρεκφαστ το σιχαμένο πλέγμα εντέρων με ηπαρ, σπλήνα και πνεύμονες.<br />Μα ρε μάνα, τόσα χρόνια έχω φάει ποτέ κοκορέτσι; Γιατί επιμένεις;<br /><br /><br />Τώρα βέβαια θα μου πεις, σκοτιστήκαμε ρε Λουκρητία για το αν τρως κοκορέτσι...<br />Δεν ξέρω αν ενδιαφέρεστε, εγώ πάντως προτιμώ να ποστάρω από το σιδέρωμα!<br /><br />Για να δούμε.. γίνετε δημιουργικοί και πείτε μας 10 άχρηστες πληροφορίες για εσάς...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3152990969569987543?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-79360713285559112082008-08-23T15:49:00.002+03:002008-08-23T15:53:46.431+03:00To ακούω συνέχεια...<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/pfCenly8peo&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/pfCenly8peo&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7936071328555911208?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-42649304988580039332008-08-22T10:16:00.004+03:002008-08-22T10:24:21.586+03:00Tα λύτρα, λέει, από την απαγωγή του Μυλωνά τα έθαψε η συμμορία του Παλαιοκώστα στην περιοχή της Σουρωτής. Μέχρι στιγμής βρέθηκε το 1,5 εκατομμύριο.<br /><br />Φταίω εγώ τώρα να πάρω μια τσάπα και να σκάβω;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4264930498858003933?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-83096663410285996262008-08-21T21:20:00.004+03:002008-08-21T21:31:58.325+03:00Τι έγινε ρε παιδιά, που έλεγε απορημένος και ο Σπύρος στους Απαράδεκτους.<br />Τι έπαθα;<br />Δεν είναι απλά ότι δεν έχω τι να γράψω και βαριέμαι.<br />Χαλάρωσα τόσο πολύ στις διακοπές, που μου έφυγε όλη η κακία και η στριμμάδα.<br />Λες και έμεινε ανοιχτή η στρόφιγγα και χύθηκε προς τα έξω όλη η στριγγλίαση και δεν το πήρα χαμπάρι όσο καιρό λιαζόμουν και έκανα διάφορα ακατανόμαστα το καλοκαίρι.<br /><br />Σήμερα έπιασα τον εαυτό μου να απαντώ γλυκανάλατα σε ένα θέμα σε ένα φόρουμ.<br />Ο σαρκασμος και η ειρωνεία έχουν αντικατασταθεί από πλακίτσα.<br />Μιλάω στο κινητό με υποκοριστικά. Μα εμένα δε μου άρεσαν αυτά! Τι μ έπιασε;<br /><br />Μ αρέσει ο Αύγουστος... οι ήσυχες μέρες του Αυγούστου. Στη δουλειά είναι πολύ ησυχα, οι βάρβαροι δεν έχουν επιστρέψει και έχω την ευκαιρία να χαλαρώσω, να απολαύσω την μοναξιά μου που είναι προσωρινή... ¨Οσοι με βλέπουν λένε ότι άλλαξα. Ομόρφυνα λέει. Μου έκανε καλό η ξεκούραση.<br />Πάρα πολύ καλό μου έκανε, αυτό είναι σίγουρο. Ελπίζω να κρατήσει για καιρό το θετικό φορτίο...<br /><br />Και όχι, αρνούμαι να σιδερώσω!<br />Αν πέσει καμία βροχούλα, ίσως.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8309666341028599626?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-50984538725233741842008-08-19T22:29:00.003+03:002008-08-19T22:33:09.543+03:00Λείπουν όλοι, δεν κουνιέται φύλλο, κάνει ζέστη και η στιβα με τα ασιδέρωτα έχει φτάσει στο Θεό.<br /><br />¨Αλλαξα την φωτο του προφίλ, με την αυθεντική της παλιόγατας.... της γάτας μου δηλαδή.<br /><br />Αυτά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5098453872523374184?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-78330312588727619032008-08-05T20:02:00.004+03:002008-08-05T20:34:58.866+03:00<span style="font-style: italic;">Σημερα θα σας πω πως να πεις σε καποιον οτι τον αγαπας. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Υπαρχουν δυο τροποι, ο απλος και ο τροπος της παλιογατας. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Συμφωνα με τον πρωτο τροπο, ενα βραδυ που εχει πανσεληνο, πινετε κρασακι, καθεστε αγκαλιτσα και ειστε σε τρυφερη στιγμη (ιδιαιτερα αν προκειται να ακολουθησει σεξακι) το ξεφουρνιζετε. Καλυτερα ειναι να πειτε "ξερεις κατι; Σ'αγαπαω!" ή απλά "Σ'αγαπάω!" Προτιμω τον τυπο "αγαπαω" απο τον </span><em><span style="font-style: italic;">συνηρημμένο τύπο, κάνει πιο απλό και πιο προσιτό. Πιο "μεσα απο την καρδια" που λεμε στο χωριο μου.<br /><br />Ο δευτερος τροπος ειναι λιγακι πιο πολυπλοκος.<br />Ακουστε λοιπον.<br />Ειστε σε διακοπες με την νεα σχεση, </span></em><em><span style="font-style: italic;"> σε χαλαρη φαση, περνατε υπεροχα, γαμάτα που λεμε.<br />Εκει που ειναι ολα καλα, βαζετε σε εφαρμογη το σχεδιο. Καθεστε στην παραλια πχ, λιαζεστε διαβαζοντας ο καθενας το βιβλιο του, ριχνωντας κλεφτες τρυφερες ματιες στον αλλον, και ξαφνικα του μουτρωνετε.<br />"εισαι βλαμμένο!".<br />Έλα; λεει ο ανυποψιαστος χριστιανος!<br />"Αυτο που ακουσες, εισαι βλαμμενο". Και σηκωνεστε και πεφτετε στο νερο κανοντας μια μεγαλοπρεπη βουτια.<br />Αποφασιζει να σας ακουλουθησει στην θαλασσα, κακο του κεφαλιου του, χεχε!<br />Του πετατε νερα, και ας κρυωνει και σας παρακαλαει να σταματησετε.<br />Τελικα βουταει στο νερο και τον πλησιαζετε. Προσπαθειτε να του κανετε συνεχως πατητες.<br />" Ελα ρε Ν, θα χασω τους φακους μου! " σας λεει.<br />Οοοοοοοχι, τιποτα εσεις, δεν χαμπαριαζετε.<br />Συνεχιζετε να επιδεικνυετε επιθετικοτητα και ο χριστιανος διπλα σας αναρωτιεται τι μυγα σας τσιμπησε.<br />¨παλιοπαιδο!" του λετε.<br />Αυτος σας απανταει συγκαταβατικα "θα βγω εξω μωρακι μου, να σου παραγγειλω καφεδακι;"<br />"Οχι!!!! Δεν θελω τιποτα απο σενα!".<br />Ο ανθρωπος μετραει νοερα τις μερες, προσπαθωντας να υπολογισει αν περιμενετε περιοδο και δικαιολογειστε να εχετε τοσα νευρα.<br /><br />Την επομενη μερα στη θαλασσα συνεχιζετε να κινειστε επιθετικα απεναντι του.<br />Επειδη ενδιδει στις προκλησεις σας, σας πιανει και σας ταραζει στις πατητες, οπως και να το κανετε ειναι λιγο πιο δυνατος απο εσας.<br />Εσεις νευριαζετε, μπαινει νερο στη μυτη σας, στα ματια σας, στα αυτια σας και με παραπονο του λετε "εισαι παλιοπαιδο! Δε σ'αγαπαω!"<br />Γελαει με τα μουτρα που κανετε γιατι σας βρισκει χαριτωμενη, αλλα θα του δειξετε εσεις.<br />Το απογευμα, μετα την επιστροφη στο δωματιο, και οπως εχετε ξαπλωσει και χαλαρωνετε μετα τον απογευματινο υπνακο, του λετε παλι μουτρωμενη... "δε μ'αγαπας!"<br />Σας κοιταζει απορημενος... "γιατι κανεις ετσι βρε μωρο μου; τι επαθες;"<br />"γιατι δε μ'αγαπας!"<br />"γιατι το λες αυτο; επειδη σε εκανα πατητες, το μεσημερι;"<br />"Και γι αυτο, αλλα ειμαι σιγουρη οτι δε μ αγαπας!"<br />"τι σε κανει να το πιστευεις;"<br />"Γιατι δε μου το ειπες!!!!!"<br />"ρε χαζουλι, επειδη δε στο ειπα, παει να πει πως δεν το νιωθω; δεν το βλεπεις;"<br />"Ναι, αλλα δεν μου το ειπες!!!!!! Εεεεελα πες το...."<br />"Σ'αγαπαω μωρο μου..."<br /><br />"Ναιιιιιιιιι! Και εγω σ'αγαπαω μπεμπακι! Και αν δε το ελεγα θα εσκαγα!!!!!"<br /><br /><br />Αν δε σας χωρισει μετα απο τετοια παρανοικη συμπεριφορα, he's a keeper, οπως λενε στο χωριο μου. Δηλαδη, οχι να τον κρατησετε μονο, να πληρωσετε εναν αγιογραφο να του κανει ενα εικονισμα, γιατι αυτος ο ανθρωπος θα αγιασει διπλα σας, με τοσα που προβλεπεται να τραβηξει.<br /><br /><br /><br /><br /></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7833031258872761903?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-50368451809404190182008-07-23T23:03:00.003+03:002008-07-23T23:26:42.760+03:00Ε, ρε γλέντια...<br />Είχα που είχα τα νεύρα μου σήμερις, ήρθαν και οι απαιτητικοί πελάτες (οι μαλάκες μάλλον!) που ξύνονταν όλο τον Απρίλιο, Μάιο, Ιούνιο και τον μισό Ιούλιο, και αποφάσισαν τώρα, μια μέρα πριν την άδειά μου να στείλουν τις εκρεμμότητες για να κλείσουν τους φακέλους τους (μεγάλη ιστορία, που να σας εξηγώ) και αυτή η δουλειά είχε λέει προθεσμία το τέλος του Ιούλη.<br />Ε, όχι κύριος, αύριο τελευταία μέρα στην δουλειά, φεύγω για δυο εβδομάδες δεν προλαβαίνω με τίποτα να σχοληθώ με την πάρτη σου.<br />Α, μα μου σου του, κλάψα, γκρίνια, και ήταν εγκυος η υπεύθυνη, και η αντικαταστάτρια είναι και αυτή σε άδεια τοκετού (τι πάθανε όλες και γεννοβολάνε καλοκαιριάτικο;) άντε να τελειώσουμε να μην τα έχω στο μυαλό μου όλο το καλοκαίρι, και είμαι και αγχωτική, μάτι δεν θα κλείσω, έφαγα μια πατάτα με έναν άλλο πελάτη δγιαμάντι πέρσι τέτοια εποχή...<br />¨Αντε να κουβαληθώ στο γραφείο το βράδυ, χαλαρά, με το κλιματιστικούλι να τελειώσω τις ρημαδοεκκρεμότητες.<br />¨Ειπα να φτιάξω ένα φραπεδάκι, ταίριαζε στις 8 το βραδι, να ανοίξει και λίγο το μάτι να μην κοιμηθώ στο πληκτρολόγιο επάνω, ξέρετε την φάση που όταν ξυπνάς, το μαγουλο εχει χαρακιά στο σχήμα του έντερ...<br />Πάω λοιπόν στην κουζίνα του γραφείου και τι αντικρύζω?<br /><br />Καμιά εικοσαριά από εκείνες τις αηδιαστικες με τις κεραίες.. μπλιαααααχχχχχχ!<br />Οι πανηλίθιες που έχουμε μαζέψει στο γραφείο και κάνουν ότι δουλεύουν, δεν φτάνει που δεν κάνουν τίποτα όλη μέρα εκτός απο κουτσομπολιό και αραλίκι, αφήνουν ότι μαλακία δεν φάνε στον πάγκο της κουζίνας. Και επισης δεν καταδέχεται καμία βρωμιάρα να πλύνει τα ποτήρια και τα φλυτζάνια, το θεωρούν υποτιμητικό. Οπότε η κουζίνα του γραφείου έχει γίνει ένας ωραιότατος βιότοπος, με ιδιαίτερα ευνοικό μικροκλίμα για τις εκπροσωπους του είδους blattela. Μη ρωτήσετε τι είναι αυτές , είπαμε, οι ακατανόμαστες με τις κεραίες. '<br /><br />Εψαξα στο ντουλάπι και ανακάλυψα ένα μπουκάλι με εντομοκτόνο, το οποίο πρέπει να είναι εκεί απο καταβολής κόσμου, (η ουσία που έχει μέσα θα έχει απαγορευτεί από το 1950) , και ψέκασα λίγο γύρω γυρω στα ανοίγματα, κάτω από τα ντουλάπια, πισω από το ψυγείο και πάνω από τις πρίζες κτλ.<br />Φαίνεται όμως ότι το παράκανα, γιατί άρχισα να νιώθω δυσφορία και ακόμη και τώρα που μιλάμε, δεν έχει ξεμυρίσει!<br />Πλάκα θα είχε να έβλεπα τα μούτρα τους αύριο το πρωί που θα αντικρύσουν δεκάδες πτωματα στην κουζίνα. Θα τις φτιάξω εγώ τις καρακάξες, που τις παρακαλάω για εκτυπωσεις και για να βάζουν τα φαξ που απευθύνονται σε μένα στο ειδικό φόλντερ.<br />Βρε λες να μην ξεμυρίσει το εντομοκτόνο και άυριο το πρωί, με το που θα μπαίνει μια μια, να λιποθυμάει στην κουζίνα και μετά έχουμε τίποτα γεγονότα;<br />Και να με κατηγορήσουν ότι το έκανα και επίτηδες, επειδή σήμερα τους την είπα γιατί είναι άχρηστες;<br /><br /><br />Λοιπόν, σας καθιστώ υπεύθυνους... αν ακούσετε στις ειδήσεις τίποτα για περίεργη ομαδική τοξίκωση σε γραφεία εταιρείας, ειδοποιήστε με να μείνω για λίγο στον Ταϋγετο, σε καμία σπηλιά, σαν τον Λιαντίνη και να ξετσουτσουνέψω όταν καταλαγιάσει η ιστορία... Σε καμιά εικοσαριά χρονάκια...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5036845180940419018?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-41721134904289004182008-07-22T14:35:00.004+03:002008-07-22T14:50:15.754+03:00<span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:lucida grande;font-size:100%;" ><a><br /></a></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:100%;" ><a>Μ αρέσουν πολύ τα περιεργα, πολύχρωμα και πρωτότυπα κοσμήματα. Τελευταιο μου απόκτημα μια μαγισσούλα σε τυρκουάζ χρώματα με ασορτί κορδελίτσα. Εχει και σκουπόξυλο!<br />Αλλά ιδιαίτερη αδυναμία έχω στις γάτες. </a></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:100%;" ><a><br /></a></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:100%;" ><a>Κάνω συλλογή από κοσμήματα, μικροαντικείμενα, διακοσμητικά που έχουν γάτες. </a></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:100%;" ><a><br /></a></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:100%;" ><a>Και μόλις είδα </a></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:100%;" ><a href="http://bp1.blogger.com/_9YKYJmhsf7A/SHcJIwO1s9I/AAAAAAAAAjM/L7vga_ggu4U/s1600-h/tortoise+shell.JPG">αυτό </a><br /></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:100%;" >στο μπλογκ του </span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:100%;" ><a href="http://moukelis.blogspot.com/2008/07/bazaar-bella.html">Μουκελακίου</a></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:100%;" >, πέθανα! Την θέλω τώραααααα! </span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:100%;" ><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 255);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Σας παρακαλώ, μην την αγοράσει κανείς άλλος.. τη θέλωωωωωωω....</span></span><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4172113490428900418?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-46181186677449102582008-07-22T12:34:00.002+03:002008-07-22T14:17:11.257+03:00<o:p></o:p>Δικός μου. Ο δικός μου. Ο δικός μου γκόμενος εννοείται. <span style=""> </span>Ο δικός μου άντρας. Ο άντρας ΜΟΥ. Προειδοποιούμε τους άλλους. Μακριά, ανήκει σε μένα.<o:p> </o:p> <p class="MsoNormal">Δική σου. Είμαι δική σου. Κάνε με δική σου. Σου ανήκω. Εξουσιάσέ με.<br /><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Η σχέση μου. Σαν να λέμε, το αμάξι μου, το κινητό μου, η δουλειά μου. Σχέση εξουσίας, σχέση ιδιοκτήτη- αντικειμένου.<br /><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Δηλώσεις μέσα στην ερωτική έξαψη, απαιτήσεις πάνω στην καύλα, .ψάχνουμε εκτός από μεγαλύτερο <span style="" lang="EN-US">hype</span>, μια επιβεβαίωση .. «Πες μου ότι είσαι δική μου...μου ανήκεις...σε κάνω οτι θέλω...»<br /><o:p></o:p>Τον ξενέρωσα.<br /></p><p class="MsoNormal">"σε κανέναν..." του απάντησα. Και του φάνηκε περίεργο που δεν ήθελα να συνεχίσω αυτο το λεκτικό μας παιχνίδι, αφού το παιχνίδι των ερωτοαποκρίσεων μου αρέσει ιδιαίτερα...<br /></p><p class="MsoNormal">Όχι... δεν ανήκω σε κανέναν, μωρό μου. Ανήκω μόνο σε μένα. Είμαι Δική Μου.</p><p class="MsoNormal"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4618118667744910258?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-49876150916270011102008-07-16T00:02:00.006+03:002008-07-17T03:33:14.807+03:00<em style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 0);">Χθες, με το που γύρισα από τριήμερο στην πρωτέυουσα, είδα ότι μου έιχε αφήσει ένα σχόλιο η </em><a style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 0);" href="http://nanatsouma.blogspot.com/"><em>Νανά Τσούμα </em></a><em style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 0);"> ζητώντας μου να διαβάσει στην ραδιοφωνική εκπομπή της</em><em style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 0);"> στη ΝΕΤ 105,8 ένα <a href="http://paliogata.blogspot.com/2008/06/blog-post_28.html">κείμενό μου</a>.<br />Απάντησα ότι φυσικά και δέχομαι, αλλά επειδή είμαι και λίγο κουκουρούκου ως προς την διαχείρηση του χρόνου, έφτασα σπίτι ακριβως στις 21.59 και ξαφνικά θυμήθηκα ότι η εκπομπή ήταν για σήμερα!<br />Άνοιξα το λαπ τοπ, έψαξα στο γκουγκλ να βρω on line την μετάδοση της </em><a style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 0);" href="http://tvradio.ert.gr/radio/liveradio/net.asp"><em>ΝΕΤ 105,8 ,</em></a><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:arial;" >και άκουσα την φωνή της Νανάς να μας καλησπερίζει...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:arial;" >Ειδοποίησα μόνο τον αγαπημένο μου, για τον οποίο έγραψα αυτή την <a href="http://paliogata.blogspot.com/2008/06/blog-post_28.html">ανάρτηση</a>, για να του πω να το ακουσει λάιβ. Κάτι σαν τις αφιερώσεις των ερασιτεχνικών ραδιοφωνικών σταθμών της δεκαετίας του '80, όταν τα μηνύματα σήμαιναν κάτι μόνο γι αυτόν στον οποίο απευθυνόταν. Κάτι σαν συνωμοσία.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:arial;" >Μόνο που αυτή τη φορά, η συνωμοσία ήταν μεταξύ περισσοτέρων... εγώ, η Νανά και οι ακροατές της. </span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:arial;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> Μ΄άρεσε που με έβαλες στο "κόλπο", Νανά ! ;-)</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4987615091627001110?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-1140714221703936302008-07-15T10:04:00.000+03:002008-07-15T12:39:13.358+03:00Γκρινιάζω που οι γάμοι γίνονται πλέον σε ψαγμένα ξωκκλήσια που δεν τα ξέρει κανείς και τρως τα στιλετοτακούνια στα κατσάβραχα! Πες το μας αγάπη μου απο πριν να βάλουμε κανένα άρβυλο!<br /><br />Γκρινιάζω που ο ΟΣΕ χρεώνει 90 ευρώ το εισητήριο με επιστροφή για το "γρήγορο" ιντερσίτι, το οποίο ΠΟΤΕ! δεν έχει κάνει λιγότερο από πέντε ώρες και ένα τέταρτο, άσχετα αν ισχυρίζονται ότι μπορει να πάει αθηνα θεσσαλονίκη σε 4,5 ωρες. Για το "μπορεί" πληρώνουμε 90 ευρώ;<br /><br />Γκρινιάζω που οι ελληνάρες δεν μπορούν να έχουν το κινητό τους στην αθόρυβη λειτουργία όταν βρίσκονται στο τρένο ή το λεωφορείο και έτσι είσαι υποχρεωμένος σε ένα ταξίδι 5 ωρών να ακούς ανά 2 λεπτά (χωρίς υπερβολή) ένα κινητό να χτυπάει.<br /><br />Επίσης γκρινιάζω που δεν βάζουν γλώσσα μέσα τους οι γυναίκες αν βρίσκονται ανα δύο και σου κάνουν το κεφάλι καζάνι με την πάρλα τους, έχεις και το τσουκου τσουκου του τρένου, έχεις και την άλλη να διηγέιται με δυνατή φωνή και ακροατήριο όλο το βαγόνι τις περιπέτειές της.<br /><br />Γκρινιάζω που οι άνθρωποι καπνίζουν σε κλειστούς χώρους με τα κλιματιστικά να λειτουργούν στο φουλ. Δεν θέλει και πολυ να καταλάβεις ότι το κλιματιστικό παίρνει όλη την κάπνα και την απλώνει σε όλο το δωμάτιο ή το αυτοκίνητο! Και μετά το στομάχι ανακατεύεται, το κεφάλι πονάει και ο άλλος ρωτάει, "τι έχεις;" Τι να έχω, χαίρομαι που μου έδωσες την ευκαιρία να δοκιμάσω αυτή την υπεροχη συνήθεια που ηλιθιωδώς αρνιόμουν να ξεκινήσω 36 χρόνια τώρα. Πραγματικά είναι φανταστικό το αίσθημα του στομαχικού ιλίγγου σε συνδυασμό με την μπόχα της τσιγαρίλας. Τι έχανα τόσα χρόνια;;;;;<br /><br />Γκρινιάζω που ενώ έχεις ενημερώσει τους δικούς σου ότι θα είσαι στο τρένο και ότι θα ταξιδεύεις νύχτα και ότι δεν κάνει στάση σε ενδιάμεσους σταθμούς, αλλά αυτοί σε παίρνουν τηλέφωνο και ρωτάνε "που είσαι;" Ε, μα που θες να μαι, στο γ@μημένο τρένο! "περάσατε την Λαμία;" Που να ξέρω αν περάσαμε την Λαμία, έξω είναι θεοσκότεινα και δεν σταματάει είπαμε στην Λαμία, δεν ανακοινώνει τους ενδιάμεσους σταθμούς! Να περάσω όλο το ταξίδι με την μύτη κολλημένη στο τζάμι και με φακό και να κρατάω σημειώσεις για το ποιους σταθμούς περάσαμε και τι ώρα ήταν; Και αν αργεί δηλαδή, τι να κάνω, να βγω να σπρώξω; Αφού δεν με περιμένει κανείς επάνω, τι διαφορά έχει αν φτάσω 12.20 αντί 12.10?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-114071422170393630?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-20769640250731809022008-07-02T21:27:00.004+03:002008-07-02T21:31:04.104+03:00Δεν είναι δυνατόν!<br /><br />Μόλις είδα την διαφήμιση για το νέο πακέτο ΟΤΕ talk.<br /><br /><br />Καλέ, πότε έβαλαν την μάνα μου να διαφημίσει τηλεφωνικά πακέτα;<br />Λέω εκείνη τη διαφήμιση που πρήζει η μάνα την κόρη να παντρευτεί. Και ειδικά το σημειο που λέει "να φέρεις κανέναν άντρα, όχι γάτο" ή κάπως έτσι!<br /><br />Εχω την εντύπωση πως κάποιος διαφημιστής διαβάζει το μπλογκ μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-2076964025073180902?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-65934997668674824722008-06-29T19:58:00.006+03:002008-06-29T21:58:51.558+03:00Έτσι θα κάνω, θα στέλνω την κλήση που λέει "μάνα" στον τηλεφωνητή.<br />Με έχει πρήξει, με έχει βγάλει εκτός εαυτού.<br /><br />Πρωινό τηλεφώνημα. Κυριακή πρωί, που όλος ο φυσιολογικός πληθυσμός κάτω των 65 ετών στην Ελλάδα κοιμάται.<br />Αλλά oooooχι, επειδή η δική μου η μάνα δεν έχει τι να κάνει τα πρωινά της κυριακής, θεωρεί ότι πρέπει να είμαι ξύπνια και το κυριότερο, να έχω κέφια για κουβεντούλα.<br /><br />Αλλά δεν έχει συμβεί τίποτα νεώτερο από χθες το βράδυ που μιλήσαμε, και το τηλεφώνημα συνοψίζεται στα δικά μου χασμουρητά και στις κλασσικές της ερωτήσεις.<br />Είσαι καλα; Μμμμ.<br />Βγήκες έξω χθες; Μμμμμ.<br />Τώρα ξύπνησες; Μμμμ.<br /><br />Και η ερώτηση που επαναλαμβάνεται από την πρώτη του Ιούνη και θα επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά μέχρι να έρθει η σωτήρια ημέρα των διακοπών: Πότε παίρνεις άδεια;<br /><br />Εκεί είναι που αρχίζω να φουντώνω. Ρε μάνα με έχεις ρωτησει εκατό φορές πότε θα πάρω αδεια και σου έχω απαντήσει άλλες εκατό ότι παιρνω άδεια στις 25 του Ιουλίου. Γιατί ρωτάς συνέχεια το ίδιο και το ίδιο πράγμα;<br /><br />Εν τω μεταξύ φουντώνω γιατί το ίδιο γαμο-βιολί το ακούω συνέχεια και συνέχεια κάθε πασχα, χριστούγεννα και όποτε γαμο-αποφασίσω να γαμο-παρω αδεια και το πω.<br />Το πασχα για παράδειγμα, τα τελευταια 10 χρόνια που δουλεύω, σταματάω να δουλέυω την Μεγάλη Πέμπτη, οπως άλλωστε και το 75% του ιδιωτικού τομέα που εργάζονται σε γραφεία.<br />Αρχίζει από την Καθαρή Δευτέρα τα τηλέφωνα. Πότε θα έρθεις για το Πάσχα; Την Μεγάλη Πέμπτη μαμά. Την επόμενη μέρα, πάλι η ίδια ερώτηση. Αν δεν την κάνει καθημερινά, θα ρωτήσει τουλάχιστον κάθε δεύτερη μέρα, οπότε υπολογίζω ότι ακούω την συγκεκριμένη ερώτηση κάπου 20 φορές και την απαντώ άλλες τόσες.<br />Το κορυφαίο που κάνει όμως είναι ότι θα πάρει τηλέφωνο την αδερφή μου και θα της πει ότι θα κατέβω την Μεγάλη Τετάρτη. Θα με πάρει τηλέφωνο λοιπόν η αδερφή μου την Μεγάλη Τετάρτη και θα με ρωτήσει.<br />"που είσαι;"<br />"στο γραφείο" θα απαντήσω εγώ.<br />"Καλά δεν έρχεσαι σήμερα Αθήνα;"<br />"τι λες μωρέ, δεν το έχουμε πει ότι θα έρθω την Μεγάλη Πέμπτη;"<br />"Καλά το θυμόμουν ότι θα έρθεις την Μεγάλη Πέμπτη, αλλά με πήρε η μαμά και μου είπε ότι θα έρθεις σήμερα".<br /><br />Και εκεί ξεσπάμε σε υστερικά γέλια, γιατί το έχουμε δει το έργο χιλιάδες φορές. Αφού αναρωτιώμαστε μπας και έχει τίποτα αλτζχαιμερ και τα έχει χάσει και μπερδεύει τις μέρες.<br /><br />Ετσι λοιπόν και σήμερα... Εν τω μεταξύ έχουμε και το άλλο. Αν είναι να κατέβω στην Αθήνα για οποιαδήποτε δουλειά, έρχεται και κάθεται στην Αθήνα(γιατί μένουν λίγο πιο έξω από την πρωτεύουσα με τον πατέρα μου)και περιμένει να με δει, αλλά στο τέλος μένει μόνη της με τις ώρες στο διαμέρισμα. Γιατί εγώ, αν δεν έχω κατέβει για δουλειά,(που σημαίνει 8ωρο τουλάχιστον και βάλε κανα δύωρο μετακινήσεις) θα έχω χιλιάδες πράγματα να κάνω, χιλιάδες ανθρώπους να δώ, χιλιάδες δουλειές να πάω.<br />Τώρα για παράδειγμα θα κατέβω για το γάμο της κολλητής μου και έχω να πάω να της πάρω δώρο, να κανονίσω κομμωτήρια, να πάω σε μαγαζιά, να, να, να... Να έχω και την μάνα στο σπίτι να παραπονιέται ότι δεν κάθομαι λιγάκι να τα πούμε!<br />Τι να πούμε ρε μάνα, τα ίδια και τα ίδια;<br />Να με ξαναρωτήσεις πότε θα πάρω άδεια;<br />Πότε θα παντρευτώ;<br />Πότε θα μπω στο δημόσιο;<br />Πότε θα αδυνατίσω;<br /><br /><br />Το αποφάσισα, για να μην χαλάμε τις καρδιές μας, δεν απαντάω το τηλέφωνο για μερικές μέρες μέχρι να ηρεμήσω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-6593499766867482472?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-40967291183708436872008-06-29T17:32:00.003+03:002008-06-29T17:36:05.324+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/SGedPkRcGjI/AAAAAAAAADA/12AHfZa_N6U/s1600-h/n626998862_307630_4296.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/SGedPkRcGjI/AAAAAAAAADA/12AHfZa_N6U/s320/n626998862_307630_4296.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217311584092428850" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4096729118370843687?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-84575738766509357652008-06-28T15:20:00.002+03:002008-06-28T15:34:04.002+03:00Να βράζει το διαμέρισμα. <br />Η μοναδική πηγή δροσιάς ο ανεμιστήρας, που δεν μπορει να κάνει και πολλά πλέον.<br />Το δέρμα ξηρό από το αλάτι. <br />Τα μαλλιά αφημένα να στεγνώσουν φυσικά, μετά το δροσερό ντους. <br />Μεσημεριανός υπνάκος μετά την ζαλάδα που σου προκαλεί η ζέστη.<br />Κόκκοι άμμου στα σεντόνια. <br />Ανακατεμένη η μυρωδιά του αντηλιακού, του αποσμητικού και του μαλακτικού από το μαξιλάρι. <br />Να στριφογυρίζεις στο κρεβάτι ψάχνοντας να βρεις ενα δροσερο σημειο του σεντονιού να ακουμπήσεις την πλάτη σου που ψήθηκε από τον ήλιο. <br />Γλυκιά γεύση από το φιλί και αλμυρή ταυτόχρονα από τον ιδρώτα στο πάνω χείλος του. <br />Βλέμματα γεμάτα λαγνεία που ανακόπτεται από την εξάντληση που προκαλεί η ζέστη. <br />Φαντασιώσεις που έκανες στην παραλία βλέποντας το ηλιοκαμμένο κορμί του, θα πάρουν σάρκα και οστά... ίσως το απόγευμα που θα ξυπνήσει...<br />Μετά, ένας παγωμένος καφές γι αυτόν και μια φέτα καρπούζι για σένα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8457573876650935765?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-77093839071086641672008-06-22T13:14:00.003+03:002008-06-22T16:39:33.784+03:00Αυτό το ΑΠΑΠΑΠΑ! συνοδεύεται από τίναγμα του πέτου και σημαίνει "Ο Θεός να σε φυλάει" "τι στρίγγλα είσαι συ παιδάκι μου" και έχω συνηθήσει να το ακούω από διάφορους. Πλέον είναι αντανακλαστικό, όταν βλέπω ότι κάποιος τινάζει το πέτο του, καταλαβαίνω οτι σε μένα αναφέρεται .<br /><br />Βέβαια όσοι φίλοι με ξέρουν αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν εγώ, ένα γλυκύτατο, (εκτός από πανέμορφο και ευγενικό) πλάσμα να κρύβω μέσα μου τέτοια στριμμάδα.<br /><br />Αλλά συνήθως αυτή την συμπεριφορά την βγάζω όταν είμαι κάτω από πίεση, από άγχος ή απογοήτευση κτλ.<br />Και ξεσπάω σε όσους είναι κοντά μου και τους αγαπάω και κατά κάποιο τρόπο έχω την αποδοχή τους ως δεδομένη. Οπως για παράδειγμα η μάνα μου. Της φέρομαι απαράδεκτα μερικές φορές. Δηλαδή απορώ πως με αντέχει, τέτοιο μαλακισμένο παιδί με τέτοια γλώσσα. Και τι γλώσσα, απαπα! (με τίναγμα στο πέτο!)<br />Όσο για άντρες; Ε,εκεί είναι. Αν μου δείξει και αδυναμία ο χριστιανός, τότε βαστάτε τούρκοι τ΄άρματα!<br />Τα μπινελίκια πάνε και έρχονται.<br />¨Ενας κάποτε μια φορά μου είπε... "ρε Ν, τόσες φορές μαλάκα, ούτε στο στρατό δεν με είπαν!" Εκείνον τον κακομοίρη (όχι και κακομοίρης, μια χαρά γκόμενος ήτο, απλά ήμουν σε φάση πίεσης από την δουλειά και λόγω απόστασης και άλλων καταστάσεων μου έβγαινε και μια τρελή ανασφάλεια) τον είχα ταράξει στο βρισίδι.<br />Τρελή παιδί μου, εντελώς για δέσιμο. Εκεί που ήμασταν ωραία και καλά, και γούτσου γούτσου, φόρτωνα για εντελώς ασήμαντο λόγο και ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε.<br />Πραγματικά δεν θυμάμαι ουτε ένα σοβαρο λόγο για τον οποιο τα έπαιρνα στην κράνα. Αδυνατώ να θυμηθώ γιατί φόρτωνα τόσο πολύ. Ζήλευα; ¨Ενιωθα ανασφάλεια; Τα έχω ξεχάσει τελειως. Το μόνο που θυμάμαι ήταν ότι έπιανα το καλάσνικοφ και άνοιγα πυρ σε ότι κινείται. Και εκτός από το βρισίδι, που ήταν επιπέδου λιμανιού, ήμουν και κακιά. Οχι απλά κακιά, Τασσώ Καβαδία ήμουν. Στις πιο κακιές εμφανίσεις της. Τι απειλές, τι κλείσιμο το τηλέφωνο στα μούτρα, τι απαξίωση... τώρα που τα θυμάμαι γελάω (γιατί άγγιζα τα όρια του παραλόγου δηλαδη, εντελώς μουρλή) και ντρέπομαι ταυτόχρονα. Τέτοιες μελανές σελίδες είχα καιρό να γράψω.<br />Μετά μου έβγαινε η κακία και γενικότερα. Στην δουλειά, στο διαδίκτυο (θυμάμαι σε εκείνο το φόρουμ είχα δώσει ρέστα κακίας, ο κόσμος πίστευε ότι έμοιαζα με την Λίντα Μπλερ και ότι το κεφάλι μου έφερνε δέκα σβούρες και εκτόξευα ριπές τοξικού εμετού μετά απο το παραλήρημα κακίας).<br />Έτοιμη ήμουν να αρχίσω τα ίδια και χθες, αλλά κάτι με σταμάτησε.<br />Επειδή με ξέρω τι κουμάσι είμαι, απέφευγα να μιλήσω με όλους.Ακούστηκα ψυχρή και απόμακρη, αλλά το προτιμώ να μην μιλάω παρά να λέω μαλακίες που θα τις μετανιώσω μετά.<br />Γιατί πάντα το μετανιώνω, μη σας πω ότι μετανιώνω την ίδια στιγμή που τα λέω.<br />Από μέσα μου ακουγεται ο καλός μου εαυτός (που έχει ζαρώσει κάπου σε μια γωνίτσα και ψυθυρίζει) να λέει "ρε τι λες, βούλωστο επιτέλους, μην πληγώνεις ΄΄οσους σ αγαπάνε!"<br />Αλλά αν δεν σταματήσω, το μετανιώνω λίγο μετά και κάνω τα πάντα να με συγχωρέσει ο άλλος. Ου, έχω πάρει αμάξι με δάκρυα στα μάτια και έχω οδηγήσει ίσα με 100 χλμ για να παω να ζητήσω συγνώμη, έν τω μεταξύ έχω χαθεί σε κάτι απίθανα χωριά γιατί είναι και νύχτα και έχασα τις ταμπέλες ( η αλήθεια είναι ότι όταν κλαίω χάνω την αίσθηση προσανατολισμού) και έχω βρεθεί μέσα, μα μέσα όμως, σε χωράφια με καλαμπόκια!<br />Οσο το σκεφτομαι εκείνο το βράδυ ήταν η απόλυτη κωμωδία, τέλειωσε και η μπαταρία από το κινητό και δεν ήξερα που ήμουν στην κυριολεξία! Πάλι καλά που δεν με μάζεψαν τίποτα αγροφύλακες γιατί κατέστρεφα την καλλιέργεια κάποιου...<br /> <br />Διαβάζω εν τω μεταξύ κάτι άρθρα ψυχολογίας για μεταιχμιακές προσωπικότητες και τα χρειάζομαι. Ρε λες να μην είμαι και τόσο καλά και να πρέπει να χαπακωθώ να βρω την ηρεμία μου; Τι να κάνω, όλα περνούν από το μυαλό μου. Μια εποχή είχα πειστεί ότι πάσχω από διπολική διαταραχή, αλλά μετά γνώρισα έναν γκόμενο που ήτο ψυχολόγος και μου είπε ότι είμαι μια χαρά κοπέλα, απλά αντιδρώ έτσι λόγω αγχους. Βέβαια όταν τον χώρισα και του φέρθηκα επίσης σαν ανισορροπη δεν μου είπε τίποτα, αν και το ομολογώ ότι επίτηδες παραφέρθηκα μαζί του για να λάβω την διάγνωση δωρεάν.. να μου πέταγε κατι του στυλ "εσύ κοπέλα μου πάσχεις από χρονια κατάθλιψη με υποβαθρο την δραματική διαταραχη προσωπικότητας " αλλά δεν ασχολήθηκε καν το άτομο. Καλό παιδάκι ήταν αυτός, αλλά δεν μιλούσε, μονο άκουγε (επαγγελματική διαστροφή) και αυτό με ΕΚΝΕΥΡΙΖΕ!<br /><br />Πάντως αν ήταν τίποτα επικίνδυνο για το κοινωνικό σύνολο θα με είχαν μπουζουριάσει φαντάζομαι....<br />Για τον μόνο που αποτελώ κίνδυνο είναι ο εαυτός μου. Ο κακός μου εαυτός με παραφυλάει στην γωνία να μου βάλει τρικλοποδιά.. και φοβάμαι ότι θα τον αφήσω.<br />Θα μου καταστρέψει ότι ωραίο φτιάχνω με τόσο κόπο και θα διώξει όποιον χριστιανό με πλησιάσει και μου δείξει λίγη στοργή και προδέρμ...<br /><br /><br /><br />Δεν είμαι καλά γιατρέ μου...<br />Από τα ροζ χαπάκια είπαμε 3 μια φορά τη μέρα και 2 φορές από ένα κίτρινο ή το αντίθετο;;;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7709383907108664167?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-30255096785525412502008-06-21T07:57:00.003+03:002008-06-21T08:37:56.069+03:00Ο απόλυτος παραλογισμός του ελληνικού κράτους, ή το πως ποτέ αυτή η χώρα δεν θα πάει μπροστά.<br /><br />Έστω ότι ένας άνθρωπος έχει μια δουλειά και την κάνει πετυχημένα για τα τελευταία 30 χρόνια.<br />Έστω πχ ότι εκτρέφει ζώα (λέμε τώρα, μην το πάρετε τοις μετρητοίς).<br /><br />Εν τω μεταξύ έρχεται η Ε.Ε. (ξέρετε κάτι ξανθόψειρες που μιλάνε ξένα και φοράνε κουστούμια, αυτοί) και λέει: Εσείς οι Έλληνες είστε πολύ πίσω, πάρτε μερικά φράγκα να μη λέτε ότι είστε πίσω σε σχέση με εμάς τους ξανθομπούμπουρες και σας πουλάμε τα δικά μας κρέατα φθηνότερα. Να τρώτε τα δικά σας, να είναι καλύτερα σε ποιότητα και να ζήσουν και οι αγρότες σας, να μην κλείνουν τους δρόμους με τα τρακτέρ και χύνουν το γάλα στους δρόμους.<br />Ωραία, λένε οι δικοί μας εδώ, τρίβοντας τα χέρια τους....<br />Πάνε λοιπόν οι δικοί μας εδω και βρίσκουν τον ανθρωπάκο που εκτρέφει τα ζώα του και του λένε: δε φτιάχνεις ένα σφαγείο ρε μάγκα; έχεις τοσα ζώα εδώ, έχουν και άλλοι, παρε τα φράγκα (τσάμπα είναι έτσι κι αλλιώς) να φτιάξεις ένα ευρωπαϊκό σφαγείο να είναι σούπερ και να μην μας ρίχνουν πρόστιμα οι Ευρωπέοι όταν μας κάνουν ελέγχους.<br /><br />Αυτός λοιπόν, χωρίς πολλή σκέψη λέει να πάρει την επιδότηση να φτιάξει το σφαγείο, αγνοώντας με τι ακριβώς πάει να μπλέξει. Γιατί το να έχεις ένα σφαγείο, σημαίνει πολλά λειτουργικά έξοδα, ειδικό προσωπικό, ρεύμα, διαχείριση αποβλήτων, φορτηγά, καθαριστικά, κτλ κτλ κτλ. Αλλά κανεις δεν του τα λέει αυτά και αυτός δεν ξέρει πως λειτουργεί το σφαγείο. Φανταστειτε δλδ να έρθει κάποιος και να σου πει, σου χαρίζω μια λαμποργκίνι και μετά βγάλτα πέρα μόνος σου. Αν δεν σκεφτείς ότι πρέπει να πληρώνεις μετά τις βενζινες, τους φόρους, τις ασφάλειες, το σέρβις την πάτησες!<br /><br />Τέλος πάντων, το σφαγείο φτιάχνεται, σύμφωνα με αυτά που έχουν οι Ευρωπέοι.<br />Μιλάμε, τσίλικο, το βλέπεις και το χαίρεσαι. Πωπω ρε παιδί μου, είμαστε Ευρώπη πάντως, δεν μπορείς να πεις.<br /><br />Τώρα παιδιά πρέπει να λειτουργήσει το σφαγείο. ωραία. Αντε να πούμε και τους άλλους από γύρω να έρχονται να σφάζουν εδώ τα αρνιά και τα κατσίκια τους, γιατί το άλλο το υπόστεγο δεν ειναι νόμιμο, δεν έχει ούτε άδεια, τα αίματα κυλάνε στο ποτάμι, τα εντόσθια τα θάβουν σε λάκκους κτλ.<br />Αλλά οι αρμόδιοι δεν κλείνουν το υπόστεγο. Δεν πάνε να ρίξουν κανένα πρόστιμο στους άλλους με το υπόστεγο γιατί:<br />α. Είναι τουΔήμου και ότι είναι του Δήμου δεν το αγγίζουμε<br />β. θα χάσει ψήφους ο Μονάρχις, επειδή θα δυσαρεστήσει τους ψηφοφόρους του αν τους ριχνει πρόστιμα<br />γ. η κατάσταση όπως γίνεται μεχρι τώρα στο υπόστεγο γινεται τσάμπα ( δεν έχει ψυγεία και τα έντερα τα θάβουν), ενώ το σφαγείο κοστίζει να λειτουργήσει, βλέπεις έχει ψυγείο και rendering (αποτέφρωση αν δεν ξέρετε τι είναι) . Σιγά μην πληρώσουν οι άλλοι στον ιδιώτη αν δεν τους υποχρεώσει κάποιος να το κάνει. <br />δ. Φοβουνται οι αρμόδιοι και αναρμόδιοι ότι θα αρχίσουν να τους κατηγορούν ότι παιρνουν μίζες από τον ιδιώτη που έχει το σφαγείο.<br /><br /><br />Οπότε, συνεχίζει η ίδια κατάσταση. Το υπόστεγο λειτουργεί μια χαρά και οι υπόλοιποι είναι ευχαριστημένοι.<br />Ο τύπος έφτιαξε το σφαγείο, αλλά το έχει απλά να το βλέπει. Δεν μπορεί να το λειτουργήσει λόγω λειτουργικού κόστους.<br />Και του λες. Γιατί ρε άνθρωπε μπλέχτηκες σε αυτή την ιστορία; Γιατι δεν έπαιρνες την επιδότηση να αγοράσεις ζώα, χωράφια, να φτιάξεις σταύλους, να βελτιώσεις την δουλειά που ήδη ξέρεις;<br /><br />Και σου απαντάει και μένεις μαλάκας.<br />"Γιατί κάποιοι ήρθαν και μου είπαν, πάρε τα λεφτά, τσάμπα είναι, αλλά δεν με συμβούλεψε κανείς τι να κάνω".<br /><br />Και συνεχίζω εγώ και λέω.<br /><br />Γιατι αυτο το κωλοκράτος δεν ξέρει τι του γίνεται.<br />Γιατί δεν έχει χαράξει εθνική πολιτική.<br /><br /><br />Όταν σε δυο τρια χρόνια θα χρεωκοπήσει αυτός ο άνθρωπος, δεν θα υπάρχει ουτε σφαγείο, ούτε ζώα, ούτε τίποτα.<br />Και μετά θα ψάχνουν να βρουν τι πήγε λάθος με τόσα λεφτά που έδωσε η ΕΕ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3025509678552541250?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-27015148830323060252008-06-18T20:52:00.002+03:002008-06-18T21:32:21.714+03:00Τις τελευταίες μέρες έχω δεχθεί καταιγισμό email για παιδάκια που πάσχουν από λευχαιμία και χρειάζονται απεγνωσμένα αιμοπετάλια ή για περαστικές που παρασύρθηκαν από διερχόμενο IX και οι δικοί της αναζητούν αυτόπτες μάρτυρες στα μπλογκς.<br /><br />Δεν θα είχα κανένα λόγο να αμφισβητήσω τις αγαθές προθέσεις όσων προωθούν τέτοιου είδους email κοινωνικής ευθύνης, αν δεν με ψύλλιαζε το ποστ μιας φίλης που έκανε μια σχετική έρευνα για ενα mail για ένα παιδάκι που χρειαζόταν αιμοπετάλια στο ΑΧΕΠΑ. Τελικά, το παιδάκι όντως νοσηλευοταν στο ΑΧΕΠΑ αλλά το τηλέφωνο που είχε στο mail βρισκόταν στο διάδρομο και αναγκαζόταν η μητέρα του παιδιου μέσα σε όλα τα προβλήματά της, να απαντάει και να δίνει εξηγήσεις σε όποιον άσχετο έπαιρνε τηλέφωνο, ενώ είχε περάσει αρκετός καιρός από την χημειοθεραπεία του παιδιού και προφανώς η ανάγκη δεν ήταν πλέον τόσο άμεση.<br />Και πραγματικά, αδυνατώ να καταλάβω γιατι όσοι προωθούν τα σχετικά email δεν καταλαβαίνουν τα αυτονόητα.<br />Μόνο αν είχα κάποια σπάνια κατάσταση που θα έκανε τα αιμοπετάλιά μου να ανανεώνονται με τρελλούς ρυθμούς και μπορούσα να δίνω κάθε μέρα (με τον ρυθμό που μου έρχονται τα email δηλαδή) ή αν οδηγούσα με ένα σημειωματάριο στο χέρι να σημειώνω τους αριθμούς κυκλοφορίας όσων παραβιάζουν τα στοπ, θα ανταποκρινόμουν στα σχετικά email.<br />Αλλά ακόμη και αν γινόταν αυτό, δεν εξαλείφεται το πραγματικό πρόβλημα, δηλαδή δεν φτιάχνω μια τράπεζα αίματος ή αιμοπεταλίων στην Ελλάδα. Δεν μαθαίνω τους οδηγους να οδηγούν καλύτερα.<br /><br />Δεν λύνεται κανένα πρόβλημα.<br /><br />Επίσης, δεν λύνεται κανένα προβλημα αν το μόνο που κάνω είναι το post ¨η το fwd. Γιατί η μου πείτε ότι ΟΛΟΙ όσοι προώθησαν αυτά τα μηνύματα, ενδιφέρθηκαν ή έχουν δώσει ποτέ αίμα ως εθελοντές. Ή έχει σταματήσει κανείς έναν ασυνείδητο οδηγό που έχει παραβιάσει ένα στοπ. Ή έχει γυρίσει να ρωτήσει εναν περαστικό που σκόνταψε στο δρόμο να τον ρωτήσει αν είναι καλά.<br />Γιατί πρέπει να συμβαίνει κάτι περίεργο, όοοολοι οι ευαισθητοποιημένοι, οι ψυχούλες, απογοητευμένοι από τον σκληρό τούτο κόσμο αποφάσισαν να αποσυρθούν από τα εγκόσμια και περνούν τις ώρες τους προωθώντας email,ενώ στον έξω κόσμο κυκλοφορούν τα τέρατα, οι αναίσθητοι, τα γαϊδούρια, οι χοντρόπετσοι. <br /><br />Αλλά αν βάλεις κάτω τον νόμο των πιθανοτήτων αυτό μαλλον δεν συμβαίνει, οπότε καταλήγω στο εξής συμπέρασμα.<br />Επειδή τα γαϊδούρια, οι χοντρόπετσοι, οι αναίσθητοι, οι κάγκουρες, είμαστε εμείς, ΟΛΟΙ μας, όταν γυρίσουμε σπίτι μας ξεφορτώνουμε τις ενοχές μας κλικάροντας στο κουμπάκι fwd... Πατάμε fwd και ως δια μαγείας εκπληρώσαμε το καθήκον μας στο κοινωνικό σύνολο. Πήραμε (στο μυαλό μας πάντα) τα εύσημα γιατί είμαστε ευαίσθητα και γούτσου γούτσου πλάσματα και νοιαζόμαστε για τον πλησίον μας... Άσχετα αν δεν κάνουμε τίποτα ουσιαστικό ποτέ.<br /><br /><br /><br />Και μην μου ξαναπροωθήσετε email για καποιον περαστικό που τον παρέσυρε κόκκινο citroen στην περιοχή του λεκανοπεδίου. Οταν θα ξανακατέβω με το αμάξι, θα έχει βγει red alert από τα διόδια των Αφιδνών.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-2701514883032306025?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-87681299212942971802008-06-17T22:17:00.003+03:002008-06-18T20:42:21.294+03:00<p>Οι συλλήψεις ανθρώπων που χρησιμοποίησαν τα ιστολόγιά τους ως μέσο διαμαρτυρίας τριπλασιάστηκαν πέρυσι σε σχέση με το 2006, δείχνει η φετινή έκθεση του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον.</p><p>Το 2007 συνελήφθησαν τουλάχιστον 36 bloggers, ενώ από το 2003 το σύνολο των συλλήψεων έχει φτάσει τους 64, αναφέρει η έκθεση <em>Παγκόσμιας Πρόσβασης στην Πληροφορία</em>.</p><p>Οι μισές από τις συλλήψεις αυτές έγιναν στην Κίνα, την Αίγυπτο και το Ιράν, ωστόσο από τη λίστα δεν απουσιάζουν και δυτικές χώρες όπως η Βρετανία, η Γαλλία, ο Καναδάς και οι ΗΠΑ.</p><p>Αναφορές σε περιστατικά διαφθοράς στις κυβερνήσεις, καταγγελίες για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καταστολή διαδηλώσεων είναι συχνά αιτίες σύλληψης.</p><p>Η έκθεση τονίζει ότι ο πραγματικός αριθμός των συλλήψεων θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερος, ωστόσο πολλά περιστατικά δεν ήταν δυνατό να επιβεβαιωθούν. Πολλοί blogger φυλακίστηκαν για ένα μέσο διάστημα 15 μηνών, ενώ το μέγιστο που καταγράφηκε ήταν οκτώ χρόνια.</p><p>Οι συντάκτες της έκθεσης θεωρούν ότι η άνοδος στις συλλήψεις το 2007 αποτελεί ένδειξη της «αυξανόμενης» πολιτικής σημασίας των ιστολογίων.</p><p>Προβλέπουν μάλιστα νέα αύξηση φέτος λόγω της αύξησης της δημοτικότητας των ιστολογίων, της μεγαλύτερης αστυνόμευσης του Διαδικτύου, καθώς και των εκλογών σε Κίνα, Πακιστάν, Ιράν και ΗΠΑ.</p><p>*Σε μια άλλη εξέλιξη που αφορά τα ιστολόγια, το πρακτορείο Associated Press ξεκινά διάλογο με τους bloggers για το πώς μπορούν να χρησιμοποιούν πληροφορίες από τα άρθρα του χωρίς να παραβιάζουν την πνευματική του ιδιοκτησία. Αφορμή ήταν οι διαμαρτυρίες bloggers για εξώδικο που έστειλε το AP σε δημιουργό ιστολογίου κάνοντας λόγο για λογοκλοπή.</p><br /><p>Ε, ποτέεεε!<br /></p><p>* Από το in.gr, να μην ξεχνιομαστε και αρχισουν να πεφτουν τα εξώδικα!<br /></p><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8768129921294297180?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-55336822069780288392008-06-15T21:20:00.004+03:002008-06-15T23:05:04.450+03:00Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος πραγματοποιείται το φεστιβάλ βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Μην μπερδεύεστε, δεν έχει σχέση με την Διεθνή Έκθεση Βιβλίου που γίνεται στην ΔΕΘ.<br />δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θέλουν να μας μπερδέψουν οι διοργανωτές, αφού επέλεξαν να διοργανώσουν την Έκθεση ακριβώς την ίδια περίοδο, αφού το φεστιβάλ βιβλίου ( το παρακατιανό, χωρίς τα κυριλέ) γίνεται τα τελευταία 25 χρόνια, εγώ το θυμάμαι από φοιτήτρια. (όχι ότι έχουν περάσει και 25 χρόνια από τότε, μικρό κορίτσι είμαι!)<br />Αυτή στην παραλία έχει άλλες ομορφιές.<br />Καταρχήν τα κιόσκια έχουν απ'όλα. Το τι Λιακόπουλο και κλώνους του είδαν τα ματάκια μας δεν λέγεται.<br />Κάτι μυστήρια εξώφυλλα με εξωγήινους, με πεντάλφες και νεφελίμ, σκιάχτηκα! Δεν καταλαβαίνω, γιατί δεν τους μαζεύει η γκρηνπης, τόση σπατάλη χαρτιού, τόσα δέντρα κόβονται στον Αμαζόνιο, απίστευτη οικολογική καταστροφή.<br />Εν τω μεταξύ η συζητηση για την γείτονα ακατανόμαστη χώρα έχει ανοίξει την όρεξη σε wannabe ιστορικούς (της πλάκας) που αναλύουν σε σελίδες επί σελίδων, την ιστορία των βαλκανίων με τίτλους όπως "Μακεδονία και Υβρις", "Ο Μακεδών", έτσι για να έχουν να διαβάζουν κάτι στην παραλία οι ψηφοφόροι του Καρατζαφέρη.<br />Και εκεί που πίστεψα ότι δεν πάει πιο κάτω, είδα τα "γυναικεία" βιβλία. Ξέρετε ποια εννοώ, εκείνα τα "γιατί οι άντρες προτιμούν τις σκύλες", " κάντον να σέρνεται για σένα". Παρεμφερή βιβλία εκείνα τα αυτοβοήθειας, "πως να μιλάς σε αγνώστους" "πως να κρέμονται από τα χείλη σου" και "κανε τις γυναίκες να παραμιλούν". Πάρτο χαμπάρι αγάπη μου, όσα βιβλία και να διαβάσεις, αν έχεις τον ανθρωποδιώκτη δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Πάει και τελείωσε.<br />Εν τω μεταξύ, έτυχε και βρήκα κανα δυο ενδιαφέροντα κιόσκια, αλλά το μετάνιωσα μόλις πλησίαζα. Το τι μπόχα ανέδυε η θάλασσα, δεν λέγεται! Όταν δε, πήγαινε ο συνοδός μου να δει ένα ενδιαφέροντα τίτλο, από μακριά εγώ, σαν την σνομπαρία, με αηδιασμένο ύφος... Θα σκέφτονταν οι άνθρωποι, που την πάει αυτή την ξινή το παλληκάρι... Αφού ρε παιδιά δεν μπορώ, έχω πολύ ευαισθητη όσφρηση, δεν αντέχω την βοθρίλα. Να φανταστείτε ότι η μπόχα είχε κολλήσει στα ρουθούνια μου και μου φαινόταν ότι μύριζε ακόμη και αφού απομακρυνθήκαμε από την παραλία. Εκτός και αν είχαν πάρει μυρωδιά τα ρούχα μου και τα μαλλιά μου και αυτά μου μύριζαν και μετά.... μπλιαααααχ!<br />Και όταν μου πρότεινε να πάρουμε ένα παγωτάκι να φάμε κάνοντας την βολτίτσα μας χαλαρά, όλα μου φαινόταν βρώμικα, το παγωτό χωνάκι το σέρβιρε μια αμφιβόλου ηθικης και καθαριότητας, το ποπ κορν μπορεί να φτιάχνονταν με ουκρανικό ηλιέλαιο και ο πασατέμπος να ήταν μεταλλαγμένος! Κατά βάθος (πολύ βάθος όμως) κρύβω μια ρομαντική ψυχή μέσα μου...<br /><br />Πλάκα-πλάκα, αν είχε και καλύτερες τιμές το φεστιβάλ θα έπαιρνα και κανένα βιβλίο. Αλλά είναι πολύ πιθανόν να τα βρω φθηνότερα σε βιβλιοπωλεία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5533682206978028839?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-91479604328592359972008-06-15T17:35:00.004+03:002008-06-15T21:13:16.713+03:00Τώρα θα με χαρακτηρίσετε κακιά και εμπαθή. Αλλά εγώ το παραδέχομαι, χάρηκα που αποκλείστηκε η Εθνική Ελλάδος από το EURO.<br />Δεν μπορούσα να διανοηθώ ακόμη ένα καλοκαίρι με όλον εκεινο τον συρφετό στα κανάλια να κάνουν δηλώσεις, να γίνονται προπονητές, να αναλύουν το 4-3-3 που έπαιξε η ομάδα. Τα αμέτρητα ρεπορτάζ των μεσημεριανάδικων για τον γάμο του τάδε ποδοσφαιριστή, την βίλα του άλλου, την σύζυγο του τρίτου.<br />Το "ευφυέστατο" και "καλόγουστο" σύνθημα για τους τσολιάδες με τον βαρύ εξοπλισμό. Τους ελληνάρες να καυχώνται για την υπεροχή της φυλής, τον ελληνικό πολιτισμό που αναπτύχθηκε όταν οι άλλοι ζουσαν στα δέντρα και για την ελληνική ψυχή. Τις ελληνικές σημαίες σε μπλουζάκια, τσαντάκια και στρινγκ. Εκείνη την εκνευριστική φωνή του σπορτκάστερ που ποτέ δεν θέλησα να μάθω ποιος ήταν, που αλάλαζε για το πειρατικό. Τι στα κομμάτια τους ήρθε στο μυαλό ο τίτλος "πειρατικό" φαντάστηκαν τον Ρεχάγκελ με ξύλινο πόδι και γάντζο;<br />Εκείνες τις αηδίες στις διαφημίσεις για καταναλωτικά δάνεια και συνδρομές σε κανάλια, εννοώ τις εικόνες τριανταπεντάχρονων που έκαναν σαν δωδεκάχρονα που αντάλλασσαν συνθήματα και χοροπηδούσαν σαν μεθυσμένοι άγγλοι οπαδοί.<br />Τώρα λοιπόν που τέλειωσαν οι αφορμές για ονειροπολήσεις, άντε να ασχοληθούμε με τα πραγματικά ζητήματα... ξέρετε εσείς, Eurovision, η δολοφονία Σεργιανόπουλου, τι θα φορεθεί σε γαμήλιες δεξιώσεις στην Τήλο κτλ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-9147960432859235997?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-77889359087735437452008-06-07T17:37:00.005+03:002008-06-09T02:15:32.460+03:00<object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/EM1dYyhN5iQ&amp;hl=en"><embed src="http://www.youtube.com/v/EM1dYyhN5iQ&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" height="344" width="425"></embed></object><br /><br />Από τα πιο αγαπημένα μου σήριαλ οι Δυο Ξένοι. Ο χαρακτήρας του Κωνσταντίνου Μαρκορά λατρεμένος.<br />Ο Νίκος Σεργιανόπουλος ήταν από τους πρώτους ηθοποιούς που λάνσαρε το στυλ του ώριμου, με γκρίζους κροτάφους, ελαφρώς αξύριστου και πολύ κουλτουριάρη.<br />Είχε πολύ επιτυχία αυτό το στυλ, σε μικρές και μεγαλύτερες γυναίκες.<br />Εκείνη την εποχή σχεδόν όλες ήταν ψιλο-ερωτευμένες με τον Σεργιανόπουλο. Ή έστω γοητευμένες.<br />Ήταν κάτι διαφορετικό.<br />¨Ηταν ιδανικός πρωταγωνιστής για φαντασιώσεις.<br /><br />Και παρόλο που κάποια στιγμή βγήκε ότι έιχε εμπλοκές με ουσίες και υπόνοιες πλανιόταν στον αέρα για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, οι φαντασιώσεις δεν διαλύονταν.<br /><br />Αυτές τις μέρες,μετά το τραγικό του τέλος, έχω αηδιάσει από τις βλακείες που ακούω στα διάφορα μεσημεριανάδικα. Πραγματική αποκαθήλωση.<br />Κανιβαλισμός της προσωπικότητας του, της ιδιωτικής του ζωής, η απόλυτη ξεφτίλα (των δημοσιογράφων) οι αναφορές με τόσες λεπτομέρειες στην σεξουαλικότητά του.<br /><br />Στάθηκα μόνο σε ένα πράγμα που άκουσα.<br />Η μητέρα του, λέει, ποτέ δεν τον αποδέχτηκε, ιδιαίτερα όταν αποφάσισε να γίνει ηθοποιός.<br /><br />Αναρωτιέμαι πόσο σημαντικό πράγμα είναι αυτή η ρημάδα η αποδοχή των γονιών...<br />Πόσο γαμιέται η ζωή και η προσωπικότητα κάποιου, όταν του λείπει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7788935908773543745?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-87057121649294339392008-06-05T09:56:00.003+03:002008-06-09T02:03:19.330+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ekpizo.gr/blog/wp-content/uploads/2008/05/b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://ekpizo.gr/blog/wp-content/uploads/2008/05/b.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Από το μπλογκ της ΕΚΠΟΙΖΩ<br /><br /><a href="http://ekpizo.gr/blog/"></a><br /><br />Μποϊκοτάζ ΤΩΡΑ στο φρέσκο γάλα. Μην αγοράσει κανείς γάλα από 9 έως και 14 Ιουνίου 2008.<br />30 May 2008<br /><br />Ένα φαινόμενο της ακρίβειας που νιώθουν οι καταναλωτές, είναι η όλο και αυξανόμενη τιμή του φρέσκου γάλακτος. Το γάλα των τριών μεγάλων μάρκων «ελληνικού» αγελαδινού γάλακτος, ΔΕΛΤΑ, ΜΕΒΓΑΛ και Όλυμπος, πουλιέται στα σουπερμάρκετ, πολύ πάνω από 1 ευρώ το λίτρο.<br /><br /><br /><br />Το γάλα οι γαλακτοβιομηχανίες αγοράζουν το γάλα από τους παραγωγούς, από περίπου 0.35 μέχρι 0.45 ευρώ το λίτρο. Η Πανελλήνια Συνομοσπονδία Ενώσεων Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΠΑΣΕΓΕΣ) γνωστοποίησε τον Μάρτιο τις μειώσεις τιμών αγορά γάλακτος στους παραγωγούς, από τις γαλακτοβιομηχανίες: «Σε σχέση με τις αρχές του χρόνου οι τιμές παραγωγού στο αγελαδινό γάλα έχουν υποχωρήσει μέχρι και 10 λεπτά το κιλό» από τα 0.46 ευρώ το λίτρο πού είχε τον Ιανουάριο. Οι τιμές αγοράς γάλακτος από παράγωγους παρουσιάζουν κάμψη ενώ στα σουπερμάρκετ παραμένουν υψηλές.<br /><br /><br /><br />Οι τιμές των «ελληνικών» αγελαδινών γάλακτων είναι φουσκωμένες. Μια μικρή έρευνα του Blog μας, δείχνει ότι σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη το ντόπιο φρέσκο γάλα πουλιέται πολύ φθηνότερα. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τιμές ντόπιου φρέσκου γάλακτος ενδεικτικά σε 7 σουπερμάρκετ (όχι τα πιο φθηνά) σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Ενδεικτικά δείχνουμε και της σημερινές τιμές των ελληνικών εταιριών γάλακτος σε ελληνικά σουπερμάρκετ (Βερόπουλος και Ατλάντικ στις 30 Μαρτίου 2008).<br /><br /><br />Για αυτό, οι ενώσεις καταναλωτών αποφάσισαν να κηρύξουν μποϊκοτάζ στο φρέσκο γάλα που κοστίζει άνω από 1 ευρώ από 9 έως και 14 Ιουνίου 2008.<br /><br /><br /><br />Μόλις ανακοινώθηκε το μποϊκοτάζ, η Vivartia, εταιρεία θυγατρική της MIG, «ανταποκρινόμενη στις ανάγκες των Ελλήνων καταναλωτών», ανακοίνωσε ότι από τη Δευτέρα, 2 Ιουνίου, προχωρά σε μείωση της τιμής του φρέσκου γάλακτος ΔΕΛΤΑ κατά 3%. Σύμπτωση; Μάλλον όχι. Δεν άρχισε ακόμη το μποϊκοτάζ και είχαμε τα πρώτα θετικά αποτελέσματα. 3% δεν επαρκεί. Ζητάμε το γάλα να πουλιέται κάτο από 1 ευρώ το λίτρο.<br /><br /><br /><br />Το φρέσκο γάλα δεν είναι απλά ένα προϊόν, αλλά ένα κοινωνικό αγαθό του οποίου η διάθεση αφορά κάθε κοινωνική ομάδα.<br /><br /><br /><br />Ότι όλοι μαζί<br /><br /> * μπορούμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας<br /> * μπορούμε να σπάσουμε τα καρτέλ<br /> * μπορούμε να επιβάλλουμε αυτό που θέλουμε:<br /><br />Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε, οι Καταναλωτές<br /><br /> * Άμεση μείωση της τιμής γάλατος<br /> * Να σταματήσουν άμεσα οι ελληνοποιήσεις και οι αναμείξεις<br /> * Να σταματήσει η χρήση μεταλλαγμένων ζωοτροφών<br /><br />Ο αγώνας μας για την ακρίβεια θα συνεχιστεί. Μποϊκοτάζ ΤΩΡΑ στο φρέσκο γάλα. Μην αγοράσει κανείς γάλα από 9 έως και 14 Ιουνίου 2008.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8705712164929433939?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-69902974564000143692008-06-02T00:35:00.004+03:002008-06-02T01:09:23.700+03:00Ποιος θα μου το έλεγε, ότι ένα Σαββατοκύριακο του Μαΐου, που όλοι οι φίλοι και γνωστοί κουβαλιούνται στις παραλίες της Χαλκιδικής (αηδία έχει καταντήσει αυτό το θέμα, αλλά θα το αναλύσω σε άλλο ποστ) εγώ θα έχω πυρετό και θα στριφογυρνάω στον καναπέ κάνοντας νευρικά ζάπινγκ.<br />Γαμώτο, δεν έχει και τίποτα η τηλεόραση, σαββατόβραδο. Λες και θέλουν να σε τιμωρήσουν που ξέμεινες στο σπίτι. Δεν ήθελες να βγεις έξω, ψωνάρα, μαζί με την πλέμπα, σαββατόβραδο, ενοχλείσαι να σε σπρώχνουν στα μπαρ. Κάτσε τώρα να βλέπεις Fort boyard και Λαζόπουλο σε 28η επανάληψη.<br />Ρε παιδιά, έλεος, δεν φταίω η γυναίκα, είχα όλη την καλή θέληση να βγω, να ψάχνω να παρκάρω χωρίς αποτέλεσμα, να πιω πέντε μπόμπες στην τιμή ενός γέυματος με αστακους και χαβιάρια και να ακούσω σαχλοτράγουδα στηριζομενη σε μισό τακούνι γιατί με σπρώχνει η ξανθιά από δίπλα. Αλλά με βρήκε σε δύσκολη στιγμή αυτή η κωλοίωση, πες η κούραση, πες το άγχος, το στρες κουτουλου, και με τσάκισε. Δεν έχω δύναμη να παω να πάρω και κανένα ντιβιντί, άσε που Σάββατο βράδυ το μόνο ξενοίκιαστο θα είναι το 385ο επεισόδιο του λοστ και δεν έχω κάνει την αρχη και βαριέμαι.<br />Στο φεισμπουκ κανένας. Στο μσν κανένας. Στο μπλογκ.. ούτε ένας σπάμμερ.. παλιές καλές εποχές, "πέρνα και απ΄το μπλογκ μου να με διαβάσεις!" Μα τον Χριστό, οτιδήποτε θα διάβαζα. Ούτε στα φόρουμ κανείς....<br />Τα τηλέφωνα κλειστά. Σινεμά, ποτάκια, οικογενειακές στιγμές για κάποιους.<br /><br />Με την άκρη του ματιού μου, βλέπω κάτι μαύρο, με κεραίες και αηδιαστικό να βγαίνει από το μπάνιο και να κινείται στο διάδρομο. Θεέ μου, δεν έχω κάποιον να μου σκοτώσει μια κατσαρίδα! Φαντάσου λέει να μην μπορούσα να σηκωθώ από τον καναπέ (που δεν είναι και πολύ εξωπραγματικό αυτό το σενάριο) και να μου έκαναν επίθεση καμιά εκατοστή κατσαρίδες...<br />Λες να έχω παραισθήσεις από τον πυρετό;<br />Μπα, μόνο ένα 38 έχω, αλλά έχω και μια ανεξήγητη ατονία.<br /><br />Το σπίτι είναι σε καλή κατάσταση, ευτυχώς, δεν έχει ούτε αράχνες, ούτε βουνά ασιδέρωτα.. λίγο άδειο είναι μόνο. Εκτός αν υπολογίζονται για παρέα τα αηδιαστικά αρθρόποδα.<br />Παίρνω το τηλέφωνο και σχηματίζω τον αριθμό του πατρικού μου.<br />"έλα μαμά"..."όχι μωρέ, μια χαρά είμαι... όχι.. μην ανησυχείς.. πήρα ένα ντεπόν και μου πέρασε..... δεν χρειάζεται να ξεσηκωθείς και να έρθεις... καλά, αν δεν έχεις τίποτα να κάνεις... καλά.. πάρε με μόλις κλείσεις εισητήριο... οχι ρε παιδί μου, δεν έχω τίποτα σοβαρό... οχι ρε μάνα, καλές ήταν οι εξετάσεις που έκανα, άσχετο. Εντάξει, πάρε με όταν βγάλεις εισητήριο..."<br /><br />¨Αντε και ο Θεος βοηθός.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-6990297456400014369?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-89463156505161009092008-05-28T23:34:00.003+03:002008-05-28T23:57:39.330+03:00Διαβάζω κάτι μπλογκ από γυναίκες κυρίως και γράφουν πάνω-κάτω κάτι τέτοιο:<br />"Βούλιαξε νωχελικά στον αφράτο καναπέ της, σταύρωσε τα λεπτά πόδια της με χάρη, πήρε τον γάτο της αγκαλιά και άρχισε να ξεφυλλίζει το κόκκινο δερματόδετο βιβλίο με τα χρυσά γράμματα. Σιντάρτα, έλεγε στο εξώφυλλο, και θυμήθηκε όταν της το διάβαζε Εκείνος πριν από 3 χρόνια στην αγκαλιά του και τα γαλάζια μάτια της έλαμπαν από έρωτα...Θεε μου, πόσο μόνη ένιωσε με την σκέψη του να είναι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού... "<br /><br />Πρόσεξε τι κάνει η γκόμενα δηλαδή. Βαριέται να πιάσει κανένα ξεσκονόπανο να καθαρίσει την τηλεόραση από την σκόνη και αράζει στον καναπέ. Την σπαρίλα και την τεμπελιά την λέει νωχελικότητα.<br />Μετά με έναν "εξυπνο" τρόπο μας λέει ότι είναι λεπτή και καρακουκλάρα και έχει και γαλάζια μάτια. Αλλά εκτός από όμορφη είναι και πολύ καλλιεργημένη γιατί ένα απλό καθημερινό απόγευμα προτιμά να διαβάσει Εσσε, αντί να ανοίξει και να ξεκατινιαστεί βλέποντας μεσημεριανάδικα.<br />Ασε που είναι και άνθρωπος με ευαισθησίες και έχει και κατοικίδιο.<br /><br /><br />Αλλά αυτό που με τρελαίνει, είναι που γράφουν σε τρίτο πρόσωπο για τον εαυτό τους.<br />Λες και είναι τίποτα πρωταγωνίστριες σε σαπουνόπερες και διαβάζουν το σενάριο πριν το γύρισμα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8946315650516100909?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-70599016408666494662008-05-20T00:35:00.003+03:002008-06-09T02:07:30.764+03:00<em>Mας ταιριάζει όποιος μας κάνει να νιώθουμε κανονικοί.<br /><br /><br /><br />Μυρτώ Κοντοβά- Αθενς Βοις.<br /><br /><br /><br /></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7059901640866649466?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-79614678636666730492008-05-19T01:02:00.002+03:002008-05-19T01:07:01.077+03:00<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/0CP6dI9uotc&amp;hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/0CP6dI9uotc&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7961467863666673049?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-79291590157983860302008-05-13T12:40:00.003+03:002008-06-09T02:09:30.405+03:00<span class="postbody">Ο δείκτης της βενζινης στο αυτοκίνητό μου ήταν στο 1/6 από την Κυριακή το απόγευμα. Είδα μερικά πρατήρια στην περιοχή του αεροδρομίου κυρίως που είχαν λίγη βενζίνη αλλά η ουρά 50 αυτοκινήτων ήταν αποτρεπτική.<br />Χθες που είχα μια δουλειά στην Σίνδο, πήγα με το αυτοκίνητο ενός συναδέλφου και γλύτωσα έτσι λίγη βενζίνη.<br />Σήμερα το πρωί, ακόμη ο δέικτης στο 1/6.<br /><br />Δε γ*μιέται, σκέφτομαι ότι έχει λαική την Τρίτη στο γραφείο και την ελάχιστη βενζίνη θα την σπαταλήσω κάνοντας γύρους να βρω να παρκάρω.<br />Παίρνω λοιπόν το αστικό.<br />Σημειωτέον ότι σπίτι-γραφείο είναι 11 χλμ και με το αυτοκίνητο 10 λεπτά. Και 10 λεπτά να βρείς πάρκινγκ.<br />Βγαίνω λοιπον στην στάση του λεωφορείου ζαλωμένη την τσάντα του λαπ-τοπ και τσάντα με σημειώσεις και έγγραφα που χρειάζομαι.<br /><br />Περιμένω, περιμένω, περιμένω να έρθει το αστικό.... μετά από 20 λεπτά ήρθε. Τσουκ τσουκ μέχρι το ΙΚΕΑ, δέκα λεπτάκια έκανε.<br />Στο ΙΚΕΑ ευτυχώς ήρθε γρήγορα το επόμενο λεωφορείο. Ανεβαίνω και οι δυο τσάντες ασήκωτες. Το λεωφορείο τιγκάρει στις επόμενες δυο στάσεις. Γεμάτο ηλικιωμένους που πάνε κάπου. Μα που πάνε, τέλος πάντων; Όλοι στο ΙΚΑ πάνε για τα φάρμακά τους;<br />Στον δρόμο μποτιλιάρισμα, από τα αυτοκίνητα που περιμένουν στην ουρά των βενζινάδικων.<br />Σπρώχνω είκοσι άτομα που είναι στιβαγμένοι μπροστά στην πόρτα του αστικού για να κατέβω. Συνειδητοποιώ ότι έκανα λάθος την στάση, αφού δεν έβλεπα που είμαστε ακριβως, άσε που δεν τις ξέρω τις στάσεις του λεωφορείου. Και εδώ καλά είναι, δε βαριέσαι.<br />Κατεβαίνω και περπατάω μέχρι την επόμενη στάση και σκέφτομαι ότι συνήθως πληρώνω στο γυμναστήριο για να περπατήσω στον διάδρομο. Ε, ας μην διαμαρτύρομαι που κάνω κάτι καλό για μένα και τσάμπα!<br />Μπαίνω στο γραφείο, μια ώρα ακριβώς από την ώρα που ξεκίνησα από το σπίτι.<br /><br />Χάσιμο χρόνου, 50 λεπτά.<br />Κέρδος σε νεύρα, γιατί δεν έψαχνα για πάρκινγκ. Λιγα νέυρα για τον συνωστισμό.<br />Κέρδος σε χρήμα, 60 λεπτά το εισητήριο του αστικού με μετεπιβίβαση. Δηλαδή 500ml βενζίνης. Στα 11 χλμ θα έκαιγα 1 lt περίπου.<br />Κέρδος σε άσκηση. Περπάτησα περίπου 700m, αν βάλεις και το να πάω στην στάση από το σπίτι και από την στάση στο γραφείο.<br />Επίσης, άσκησεις στα χέρια και τους ώμους με βάρη των 10 kg.<br /><br /><br />Αν συμβιβαστώ και με την ιδέα να ξυπνάω μισή ώρα νωρίτερα, δεν είναι κακή ιδέα το αστικό....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7929159015798386030?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-46564543469174481162008-05-08T20:43:00.002+03:002008-05-09T13:31:39.482+03:00Έχει περάσει καιρός που δεν έχω γράψει στο μπλογκάκι μου. Είναι όπως όταν για κάποιο λόγο βαριέσαι να σιδερώσεις και τα αφήνεις, μαζεύονται τόσα πολλά ασιδέρωτα και λες, από που να αρχίσω τώρα;<br />Ε, κάτι τέτοιο. Ο προηγούμενος μήνας ήταν "δεν περπατάμε, τρέχουμε". Δεν προλάβαινα να ασχοληθώ με τα βασικά. Ε, μετά ήρθε και το Πάσχα, πήγα στα πάτρια εδάφη, ξεχάστηκα λίγο.<br />Η αλήθεια είναι ότι είχα και λόγο να ξεχαστώ, χεχε!<br />Άντε τώρα, πάλι στα ίδια...<br /><br />Σας φιλώ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4656454346917448116?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-82516678555828574122008-03-31T17:38:00.002+03:002008-03-31T18:56:10.619+03:00Ωραία αρχή σήμερα, σε μια προδιαγεγραμμένη γαμημένη εβδομάδα.<br />Ήταν που ήταν το πρόγραμμα φορτωμένο, με πήρε ένας συνεργάτης τηλέφωνο χθες το απόγευμα για να μου πει ότι δεν μπορούσε να έρθει μαζί σε μια δουλειά γιατί είχε ένα μικρό ατύχημα. Οπότε έπρεπε να βγάλω μόνη μου την δουλειά αυτή και ήταν και Κυριακή βράδυ και δεν μπορούσα να εντοπισω κανέναν από τους άλλους στο κινητό και δικαίως βέβαια, Κυριακή βράδυ ήταν, οι άνθρωποι προφανώς ήταν με τις οικογένειές τους ή με τους φίλους τους και δεν σήκωναν το επαγγελματικό κινητό. Μεγάλη εφεύρεση το επαγγελματικό κινητό, να μην μπορείς να ηρεμήσεις ούτε τις Κυριακές...<br />Πρωί πρωί πήρα λοιπόν τηλέφωνο στο γραφείο και πρέπει να ακούστηκα πολύ υστερική, γιατί ήρθε αμέσως κάποιος από το γραφείο προκειμένου να με βοηθήσει και ευτυχώς τελείωσα σήμερα.<br />Και στο ενδιάμεσο να έχω όλους τους παπάρες που την έχουν δει σούπερ επιστήμονες και θέλουν λέει να διοργανώσουν συνέδριο αλλά δεν ξέρουν τι θέμα να έχει το συνέδριο και να τους προτείνω εγώ θέματα, να κάνω και μια παρουσίαση στο συνέδριο... Προχθές αυτοί οι ίδιοι οι παπαρολόγοι-καθηγητάδες είχαν έρθει στο γραφείο Παρασκευή απόγευμα και με ζάλιζαν με τις μαλακίες τους και ενώ ήθελα να την κάνω με ελαφρά, δώστου αυτοί να αμπελοφιλοσοφούν περί της επιστήμης κουτουλου, κουτουλου, και να αγριοκοιτάζω τον διευθυντή μου που μου τους κουβάλησε παρασκευιάτικα στο γραφείο για να κάνει δημόσιες σχέσεις... "Θα κάνετε και εσείς μια παρουσίαση" μου είπαν επιτακτικά. Τι λέτε ρε παιδιά, δεν προλαβαίνω τα βασικά να κάνω, για τέτοια είμαστε; Που μεταξύ μας, ολα αυτά είναι απολύτως μαλακίες, τα συνέδρια γινονται για να κονομάνε οι εταιρείες διοργανώσεων και να πουλάνε φούμαρα κάτι παπαρολογοι σαν κι αυτούς. Σιγά μην καθήσω σαββατα και κυριακές να απασχολώ το κεφαλάκι μου, άσε που μου τη σπάει το powerpoint.<br />Με ξαναπήρε λοιπόν σήμερα ο παπάρας και μου έκανε και παρατήρηση ότι λέει του είχα πει ότι θα επικοινωνήσω μαζί του και δεν το έκανα. Με μάλωσε δηλαδή! Κρατήθηκα να μην του κατεβάσω κανένα καντήλι με τα νέυρα που είχα, και του είπα ότι θα τον πάρω εγώ οπωσδήποτε αύριο, που άμα τον πάρω δηλαδή, να μου τρυπήσεις την μυτη, και απεχθάνομαι και το piercing.<br />Μετά λέει, με πήρε ένας άλλος τηλέφωνο για να κανονίσουμε για το σεμινάριο το επόμενο τριήμερο. "Οταν λες τριήμερο, εννοείς δευτέρα-τρίτη-τετάρτη, ή το unthinkable;" ρωτάω. "Το τριήμερο Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή" μου λέει.... Ναι σίγουρα, μην ξεκινησετε χωρίς εμένα ρε παιδιά! Καλά είναι εντελώς μαλάκες ή να αρχίσω να ουρλιάζω στο τηλέφωνο; Αγόρι μου χρυσό, δουλέυω πενθήμερο, ΠΕΝΘΗΜΕΡΟ! Και πληρώνομαι για πέντε γαμημένες μέρες την εβδομάδα, πέντε μέρες κατά τις οποίες εργάζομαι για πολύ περισσότερο από 8 ώρες. Σκέφτομαι να του πω, ότι αν δεν μπορεί να βρει κάποιον άλλον, θα χαλάσω το Σαββατοκύριακό μου, αλλά θέλω κάπου ένα χιλιάρικο (χαχαχα, κάπου εδώ θα ακούσω το γκαπ από την λιποθυμία του).<br />Ανοίγω τα email μου και βλέπω μια μια τις ομορφιές να ξετυλίγονται... Επιστολή εκκρεμμοτήτων λέει. Κάπου πέντε σελίδες excel είναι οι εκρεμότητές μου, ευχαριστώ, και προβλεπεται να τις τελειώσω γύρω στο 2012. Μάλλον πρώτα θα βγω στη σύνταξη (με το νέο νομοσχέδιο) και μετά θα τελέψουν οι εκκρεμμότητες. Κάποτε με άγχωναν, αλλά τώρα παρακολουθώ απαθής τα excel να κατέρχονται.<br />Και η τελειωτική βλακεία... το τριήμερο λέει, θα πάμε εκδρομή με την εταιρεία (το είχα ξεχάσει εντελώς) και πρέπει να δηλώσω συμμετοχή σε διάφορες από τις δραστηριότητες που θα λάβουν χώρα. Αντιγράφω , να δείτε σε τι σημείο φτάνει η ανθρώπινη βλακεία... <p class="MsoNormal">ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ (20 <span style="" lang="EN-US">Mountain</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Bike</span>)<span style=""> </span><span style=""></span><span style="font-size: 16pt;"><o:p><br /></o:p></span>ΥΔΡΟΠΟΔΗΛΑΣΙΑ (4 ποδήλατα λίμνης 4-ων ατόμων)<br />ΚΑΝΟ (10 κανό των 2 ατόμων)<span style=""></span><br />ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ (ανά ομάδες 10 ατόμων)<span style=""> </span><span style=""><br /></span></p><p class="MsoNormal">Και να φανταστείς ότι ήταν δικιά μου η αρχική ιδέα για activities, αλλά έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, όχι moutain bike αλλά το χορό του Ζαλόγγου θα χορεύουμε σε λίγο. <br /></p><p class="MsoNormal"><br /><span style="font-size: 16pt;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8251667855582857412?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-16786255056380784632008-03-27T20:01:00.001+02:002008-03-27T21:26:46.991+02:00Ακουω ενα απο τα μεσημεριανα σκουπιδια που εχει η τηλεοραση, με θεμα " ο γιος μου ειναι ομοφυλοφιλος".<br />Λεει και ξαναλεει το ξανθο βουρλο που παρουσιαζει. "Γιατι δεν στηριζετε το παιδι σας στην επιλογη του;" ή "ντρεπεστε για τις επιλογες του γιου σας;"<br /><br />Συγνώμη, γιατι μπερδευτηκα λιγο. Δηλαδη, η ομοφυλοφιλια ειναι επιλογη; Σαν να λεμε, εχω τον Μητσο και την Σουλα, και επιλεγω ποιον απο τους δυο θα νταραβεριστω... Το σκεφτομαι σοβαρα, το εξεταζω απο ολες τις πλευρες και καταληγω να βγαλω τα ματια μου με τον Μητσο τελικα...<br />Εγώ γιατι ειχα την εντυπωση οτι, αν εισαι ομοφυλοφιλος, ξυπνας, κοιμασαι, τον Μητσακο εχεις στο μυαλο σου και ας ωρυεται η μανα σου να βρεις μια καλη κοπελα να παντρευτεις, παρολο που η Σουλα θα γουσταρε γαμους με δοξα και τιμη και πολλα κουτσουβελα...<br /><br />Ακου επιλογη. Δηλαδη ρε παλληκαρια, οσοι ειναι ετεροφυλοφιλοι, επελεξαν την ετεροφυλοφιλια (ειχαν δηλαδη και την αλλη εναλλακτικη στο μυαλο τους;), δεν τους βγηκε αυθορμητα, δεν εβλεπαν την Σουλα ως Σουλαρα και τους ετρεχαν τα σαλια και φανταζοταν απο πιτσιρικια να την βαλουν κατω να της μαθουν τα φωνηεντα κτλ κτλ κτλ... Το σκεφτηκαν και ειπαν "θα επιλεξω να ειμαι με την Σουλα γιατι πρεπει να ειμαστε σωστοι απεναντι στην κοινωνια, να κανουμε πολλα παιδια-αυριανους πολιτες μπλα μπλα.."<br /><br />Τι ειναι ο σεξουαλικος προσανατολισμος, διακοπτης να τον γυρισεις στους αντρες η τις γυναικες;<br />Η μονη επιλογη που εγω βλεπω, ειναι το να εκφραζεις ανοιχτα αυτο που εχεις ετσι και αλλιως μεσα σου. Η αλλη επιλογη ειναι να κανεις τουμπεκι και να ζεις μια ζωη καταπιεσμενος.<br /><br /> Και οπως ειχε πει μια φορα και ενας φοβερος μαγκας, σε μια υστερικη μανα που ετρεχε το γιο της στους ψυχαναλυτες να τον θεραπευσει "μανταμ, γινεται η μουσμουλια να κανει φυρίκια; Μουσμουλα θα κανει!"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-1678625505638078463?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-59132681044299396652008-03-20T15:01:00.004+02:002008-03-20T22:20:42.593+02:00Πολλή συζήτηση τελευταία για το σύμφωνο συμβίωσης και πολλή αναστάτωση στους μπλόγκερς για να επιτραπεί και στους ομοφυλόφιλους να συνάπτουν συμβόλαια συμβίωσης.<br /><br />Για μισό βρε παιδιά, πιστεύετε ότι από το οικογενειακό δίκαιο έλειπε το συμφωνητικό σύμβίωσης για τους ετεροφυλόφιλους; Μα ποιο κενό καλύπτει αυτό το συμφωνητικό; Την προστασία των παιδιών που προκύπτουν από ένα μια τέτοια συμβίωση; Τα εξώγαμα παιδιά απολαμβανουν ήδη τα ίδια δικαιώματα με τα παιδιά ένός γάμου (κληρονομικά δικαιώματα, ασφάλιση, διατροφή, αναγνώριση πατρότητας κτλ.) Την προστασία της κοινής περιουσίας ενός ζευγαριού που δεν έχει παντρευτεί; Νομιζω ότι αυτά τα θέματα έιναι ήδη λυμένα. Ασε που αν το ζευγάρι επιθυμέι να έχει φοροαπαλλαγές, κάνει έναν πολιτικό γάμο και ξεμπερδεύει.<br />Δηλαδή πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί ένα ζευγάρι που ήδη συζεί, δεν θα κάνει έναν πολιτικό γάμο αλλά θα προτιμήσει το συμφωνητικό. Δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω, ούτε καν την ελευθερία δηλαδή, που είναι η διαφορά με την έγγαμη συμβίωση. Εντάξει, δεν θα περιμένεις τόσο καιρό να βγει το διαζύγιο, αλλά πάλι σε δικηγόρο θα πας.<br />Θέλω να καταλήξω στο ότι, αυτό το συμφωνητικό συμβίωσης είναι ένα κόλπο της κυβέρνησης (που υποστηρίζεται από το πιο συντηρητικό κομμάτι του πληθυσμού) να φέρει "γλυκά" και αθόρυβα την αναγνωρισμένη συμβίωση των ομοφυλοφίλων ζευγαριών. να δείτε, πως όταν ψηφιστεί ο νόμος, όλο και κάποιο ζευγάρι θα προσφύγει στον Αρειο Πάγο και θα ζητήσει να συνάψει το συμωνητικό αυτό, βασιζόμενο στην αρχή της ισότητας των πολιτών και στην συνέχεια θα υπάρχει το δεδικασμένο. Και έτσι κανείς Υπουργούλης δεν θα μείνει στην ιστορία ότι επέτρεψε στους ομοφυλόφιλους να συμβιώνουν βάσει συμβολαίου και στις διάφορες Λουκάδες και Άνθιμους θα κάνει τον πόντιο πιλάτο, λέγοντας "οχι εγώ, το δικαστήριο το είπε".<br />Άντε, και στα δικά μας οι λεύτερες!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5913268104429939665?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-68282465999167596952008-03-14T11:30:00.005+02:002008-03-14T14:04:29.145+02:00Κάθε φορά που κατεβάινω στην Αθήνα, αναρωτιέμαι ένα πράγμα... πως ζούσα εδώ πέρα, Θεέ μου;<br />Μισό λεπτό, δεν εννοώ για όλη την Αθήνα, γιατί προφανώς αν έμενα στην Εκάλη ή στην Βουλιαγμένη θα μου άρεσε η Αθήνα, αλλά εγώ μιλάω για το Κέντρο, το καρα-Κέντρο, το Γκάζι που έχει γίνει τρέντι τρομάρα του, τον Κεραμεικό, το Μεταξουργείο και ότι βρίσκεται σε ακτίνα 500 μέτρων από το πατρικό μου.<br />Η πρώτη εικόνα με το που βγαίνω από τον σταθμό του Μετρό, βουνό τα σκουπίδια. Λοιπόν οι δικοί μας σκουπιδιάρηδες, του Δήμου Θέρμης εννοώ, πρέπει να είναι πολύ λαρτζ τύποι γιατί δεν απεργούν. Εκτός και αν απεργούν και εμείς οι κάτοικοι είμαστε πολύ κυριλέ και δεν πετάμε τα σκουπίδια έξω από τους κάδους, που πιο πιθανό το βλέπω το δέυτερο, τωρα που το καλοσκέφτομαι.<br />Οι δρόμοι είναι μέσα στην μπίχλα. Και δεν εννοώ τα σκουπίδια που μαζεύτηκαν από την απεργία. Εννοώ τα πεζοδρόμια και την άσφαλτο που ζέχνουν από ανθρώπινες και ζωικές απεκκρίσεις, λάδια αυτοκινήτων, εκατομμύρια τσίχλες που έχουν καταντήσει μάυρες στάμπες στον δρόμο, νεράτζια που έπεσαν από τις θλιβερές νερατζιές και τα έχουν πατήσει τα αυτοκίνητα, μια αηδία σας λέω. Εγώ την Αθήνα δεν την θυμάμαι έτσι. Ποτέ τόση βρωμιά.<br />Αμ τα πεζόδρόμια; Τι την θέλω εγώ την σαμσονάιτ την τροχήλατη, στον Κεραμεικό; τα ροδάκια αγκομαχάνε στις χιλιάδες λακούβες, κλαίω τα εκατόν τόσα ευρώ που έδωσα να την πάρω. Μωρέ άλλη φορά, μαιμού μπερμπερυς σακ βουαγιάζ από Νιγηριανό λαθρομετανάστη, και όσο κρατήσει. Άσε που χρειάζεσαι ειδικό τρακτερωτό παπούτσι να περπατήσεις στα σπασμένα πεζοδρόμια. Δεν υπάρχει ίσιο πεζοδρόμιο ούτε για δείγμα, αν δεν έχει αμάξι παρκαρισμένο επάνω, έιτε θα έχει σκουπίδια, ή θα είναι σπασμένο.<br />Έχουμε και τα άλλα τώρα, τα γυρίσματα. Δεν μπορούμε να περπατήσουμε (βιαστικά πάντα στην Αθήνα) σαν άνθρωποι, βγάινει ένας και σου λέει "αχ μην περνάτε από εδώ, γυρίζουμε σήριαλ". Και μπουρδουκλώνονται τα ροδάκια της βαλίτσας στα καλώδια του φωτισμού και της κάμερας. Έλεος πια με το σήριαλ "Υπέροχα Πλάσματα"! Έχω σιχαθεί να τους βλέπω μπροστά μου. Πάω για καφέ, να σου ο Πυρπασόπουλος, πάω στο Μετρό για το γραφείο, να σου η Αλικάκη, γυρίζω από το αεροδρόμιο, να και οι τρεις της κομπανίας. Τι τους έχει πιάσει και γυρίζουν τις σκηνές του σήριαλ συνέχεια εδώ; Δεν έχει άλλες περιοχές η Αθήνα για εξωτερικά γυρίσματα; Τραβάτε ρε παιδιά στο Περιστέρι, στην Βούλα, στις Κουκουβάουνες ή και στο Λιόπεσι, χου γκιβς ε φακ, αλλά έλεος πια με τον Πυρπασόπουλο που πίνει καφέ στο ρόζ καφέ που μου διαφεύγει το όνομα του αυτή τη στιγμή.<br />Άντε, κάντε και λίγη διαφήμιση σε άλλες περιοχές της Αθήνας, να γίνουν και αυτές Τρεντι, όχι μόνο εμείς δηλαδή, να μαρτυράμε να βγούμε από το σπίτι μας κάθε σαββατόβραδο επειδή τα ζώα παρκάρουν τα αμάξια τους μπροστά στην είσοδο του σπιτιού. Τι είναι αυτό το πράμα ρε παιδιά, να παρκάρει ο άλλος στην είσοδο, αν ήταν δυνατόν να βάλει το κωλοάμαξο και στο ασανσέρ! Δε βλέπεις κύριος, είναι σπίτι, μένουν άνθρωποι που μπαινοβγαίνουν από τις πόρτες, δεν κατεβαίνουν με συρματόσχοινα από τα μπαλκόνια σαν τους μοναχούς στα Μετέωρα! Και όταν πάς να πάρεις το ρημάδι σου και να γυρίσεις σπίτι, μην συνεχίζεις να τραγουδάς στην μέση του δρόμου στις 3 η ώρα το πρωί, γιατί θα σού'ρθει ΄κανένας κουβάς με νερό...το έχω κάνει σε κάτι γκόμενες που τραγουδούσαν Χατζηγιάννη, όταν ήταν ο Χατζηγιάννης εδώ στο Βοξ και βγήκαν κεφάτες από το κέντρο... Χεχε!<br />Α, έχουμε και το άλλο τελευταία.Τις ταμπέλες... Γκάζι, το Γκέι Χωριό. Δεν θέλουμε ρε μάνα μου να γίνει γκέι χωριό το Γκάζι, σώνει και καλά να γκετοποιηθεί δηλαδή; Δε γίνεται να είναι απλά μια όμορφη γειτονιά της Αθήνας στην οποία μένουν και στρειτ και γκει και οικογένειες με παιδάκια, και γριούλες και αδέσποτα; Άιντε, που μου μάθατε και τα γκέι χωριά, είχατε και στην Άνω Καρδιτσομαγούλα γκέι χωριά;<br />Αυτό που με ανησυχεί είναι η εγκληματικότητα. Περπατάω στο δρόμο και τρέμει το φυλοκάρδι μου, που ποτέ στο παρελθόν δεν το ένιωσα αυτό, ούτε όταν ήρθαν οι πρώτοι αλβανοί στην αθήνα το 1990 και κυκλοφορούσαν οι φήμες ότι οι αλβανοί σφάζουν και βιάζουν, βιάζουν και σφάζουν και τότε πήρε και ένας σαλεμένος το καλάσνικοφ και καθάρισε πεντε έξι, στο χαλαρό. Θυμάμαι, γυρνούσα περπατώντας από το φροντιστήριο στην Κάνιγγος το βράδυ, χωρίς ποτέ να φοβηθώ. Έχω και την αδερφή μου, που από τότε που της εκλεψαν την τσάντα (έξω από το σπίτι μας, τον Θεό τους δεν έχουν) την έχει πιάσει υπερβολικός φόβος και με αγχώνει. "Μην παίρνεις λεφτά μαζί σου, βγάλε την ταυτότητα και το δίπλωμα από την τσάντα, βάλε στο speed dial τα τηλέφωνα της τράπεζας να ακυρώσεις τις κάρτες αν σε κλέψουν!" Που βγάινω από το σπίτι και αισθάνομαι λες και μεταφέρω παράνομα χρήματα, τα κρύβω στο στρινγκ, στα παπούτσια, τις πιστωτικές κάρτες στο σουτιέν κτλ. Θα καταντήσω σαν την γιαγιά μου,που έραβε στο στρίφωμα της ρόμπας της τα λεφτά που τα είχε κάνει μασουράκια! Θα ράψω ειδικές κρυφές τσέπες στα βρακιά μου για να βάζω τα απολύτως απαραίτητα, τα κλειδιά, πενήντα ευρω και το κινητό. Θα βάλω μάλιστα στην τσάντα ένα σημείωμα που θα λέει "σας την έσκασα, πάρτε τα @@@@ μου τώρα! χαχα!" Τώρα αν τύχει και πέσω σε κανένα βιαστή, τι να κάνω, θα του κάτσω μπας και με αφήσει μια ώρα αρχύτερα, ή ΄θα υποκριθώ ότι την βρίσκω κιόλας, που αυτό τους ξενερώνει τους βιαστές γιατί γουστάρουν να βλέπουν τα θύματά τους τρομαγμένα και ανυπεράσπιστα. Τι να κάνω Παναγία μου, έχω και την φίλη και συμμαθήτρια την Λία με το μαγαζί στην γωνία Πλαταιών και Μεγάλου Αλεξάνδρου (γκρίζα διαφήμιση κάνω, έχει πολύ ωραία εσώρουχα και καλές τιμές) που με ενημερώνει για το αστυνομικό δελτίο της περιοχής. Το Σάββατο βίασαν μια κοπέλα, το προηγούμενο έσφαξαν μια γιαγιά, την Παρασκευή άδειασαν το διαμέρισμα του τρίτου. Που εντάξει, τι να έχει ένα διαμέρισμα στον Κεραμεικό ρε παιδιά; Τίποτα λογαριασμούς απλήρωτους θα έχει, άντε και καμία τηλεόραση παλαιάς τεχνολογίας. Που να τα βρει ο κάτοικος της περιοχής τα μετρητά, ή η γιαγιά που πάει να ψωνίσει στο κλείσιμο της λαικής να βρει καμία ντομάτα με μισό ευρώ το κιλό;<br />Τι να πεις, μ' αυτά και μ' αυτά, δεν μετανιώνω καθόλου που μετοίκησα στα Βόρεια. Αλλά ρε γμτ, έρχονται και τα Κυριακάτικα πρωινά με βόλτα και καφεδάκι στον πεζοδρομο του Θησείου και μετά ουζάκια και μεζεδάκια στου Ψυρρή και την νοσταλγώ την γειτονιά μου... Απλά θα την ήθελα πιο καθαρή και με ολόκληρα πεζοδρόμια.<br />Μου έλειψε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-6828246599916759695?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-7170100226519133992008-03-01T09:42:00.002+02:002008-03-01T09:46:16.523+02:00Μιλάω για τον σχετικό διαγωνισμό που διοργάνωσε ο <a href="http://peslac.pblogs.gr/2008/02/thelw-na-nikhsei-o-kakos-oi-nikhtes.html">Βασίλης</a>!<br />σχετικά με τις ταινίες που θα θέλαμε να νικήσει ο Κακός!<br />Εδώ καπου πρέπει να ευχαριστήσω την Ακαδημία και τα μέλη της που με ψηφισαν, την μαμά μου, τον ατζέντη μου, εεεεε, μπερδέυτηκα, να ευχαριστήσω όλους όσους με ψήφισαν...<br /><br />Καλέ, καπου διάβασα για ασμπετα, σε δύο βδομάδες θα είμαι στας Αθήνας, δεν οργανώνουμε κάτι τότε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-717010022651913399?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-8397577973896273572008-03-01T09:21:00.001+02:002008-03-01T09:21:59.018+02:00Δεν ξερω πως να το χαρακτηρισω αυτο το συνδρομο που με διακατεχει. Συνδρομο Αν Λομπεργκ να το πω, «Κοριτσια στον Ηλιο» να το πω...<br />Παρατηρημενο. Καθε καλοκαιρι με πιανει να κανω καταστασουλα με ενα αγνο παιδι της Ελληνικης Υπαιθρου, εγώ, η μεγαλωμενη στην πολη, ισως γιατι εχω βαρεθει τις νευρωσεις του καθε γιαπι καριεριστα τον χειμωνα, θελω να γευτω και ολιγη απο Αθανατη Ελληνικη Επαρχια<br /><br />Εδω που τα λεμε, ο αντρας αν ειναι να εχει νευρωσεις και να σου λεει «θελω να ξερω που παει αυτη η σχεση» ή «ο δυναμισμος σου με φοβιζει», καλυτερα να τα φταξω με την Σαρα Τζεσικα Παρκερ, να ανταλλασουμε και τα Μανολο μας (αν και πολυ φοβαμαι οτι το 41 της ερχεται λιγο μεγαλο της Σαρα Τζεσικα, τετοιο σαμιαμιδι που ειναι).<br /><br />Ετσι λοιπον, με πιανει καποια καλοκαιρια και κολλαω με κατι απιθανους γκομενους που τους γνωριζω σε νησια η σε χωριουδακια.Απιθανους με την εννοια οτι δεν υπηρχε ποτε πιθανοτητα υπο ΚΣ να τους συναντησω στο δρομο μου. Το προφιλ ειναι καπως ετσι. Τον λενε Σταυρο, ή Λευτερη, ή Κωνσταντη (νησιωτικο). Ποτε Αλεξανδρο, ή Κωνσταντινο ή Χριστόφορο. Ειναι ψηλος, γεροδεμενος, ηλιοκαμενος απο την δουλεια στα χωραφια ή στο καικι του πατερα του, ή στο ουζερι που διατηρει στο παραλιακο χωριο του. Ειναι εξω καρδια, πλακατζης, καλος με ολους, ευγενικός από καρδιας και φιλικός. Ειναι γλεντζες, στο πανηγυρι του χωριου χορεψε εναν μπαλο όλο λεβεντια. και χαρη, αντρικη χαρη, όχι χαριτωμενια κολωνακιωτικη... Βλεπω τα ματια του, συνηθως εχει καθαρό βλεμμα, ισως να υπαρχει και η σπιρταδα αλλα και η πονηρια του Θεσσαλου...<br /><br />Με προσεγγίζει. Με ατακες που αν της ακουγα απο Αθηναιο θα ξερνουσα επιτοπου. Μπορει να διακρινω και το τοπικο ιδιωμα στην ομιλια, και θαυμαζω την αυθεντικοτητα του. Με πλησιαζει και παραλυω ολοκληρη. Ειναι η αισθηση που μου δημιουργουν τα αρσενικα, τα αυθεντικα αρσενικα.<br />Ειναι πολυ ξεκαθαρος με τις γυναίκες. Εκει που μεγαλωσε ας πουμε οτι το σεξ ηταν απαγορευμενο, ή ειδος πολυτελειας. Οι κοπέλες στο χωριο ηθελαν πρωτα σοβαρη σχεση και μετα να του το δωσουν. Ή στην μικρη κοινωνια του νησιου με τους 2000 κατοίκους δεν είχε και πολλά περιθώρια για ελευθερια κινήσεων. Εγινε κυνηγός, με την καλη εννοια., δεν ειχε ποτέ του γυναικες που θα επεφταν στα πόδια του, αν και αν δουλευε μπαρμαν στην Γλυφαδα, θα τις ειχε δυο δυο, απο εμφανιση και σεξ απηλ σκιζει.<br />Αλλά οι γυναικες που έχει γνωρίσει, εχουν συγκεκριμενες προσδοκίες απο αυτον. Να τις παντρευτεί, με δοξα και τιμή. Καμια δεν τον αμφισβήτησε, καμία δεν του αφησε απωθημένα, καμία δεν τον κεράτωσε με τον καλύτερο του φίλο. Στην πραγματικότητα, βλεπει καμια φορά τα σήριαλ που παρακολουθεί η μάνα του στην τηλεόραση με κερατώματα, αλλαξοκωλιες και αλληλομαχαιρώματα και του φαίνονται ολα πολύ περίεργα. «Μα καλά, που γίνονται αυτά τα πράγματα:;»λέει.<br />Τα πράγματα είναι πολύ συγκεκριμένα στο μυαλό του. Το αγόρι πολιορκεί το κορίτσι, το κορίτσι ανταποκρίνεται, τα φτιάχνουν , τα έχουν για λίγο καιρό και αν περάσει ενας χρόνος χωρίς προβλήματα παει και την ζητάει απο τον πατέρα της..<br />Και του φαίνεται πολύ περίεργο που εγω δεν εχω καποια σχέση στην πόλη. Πάει, εχουν αδερφέψει όλοι οι Αθηνάιοι, μου λέει. Τι να του εξηγησω τώρα για της νευρώσεις της Σάρα Τζέσικα, δεν πρόκειται να με καταλάβει...<br /><br />Και με πολιορκεί, είτε με τρυφερότητα, είτε ατσούμπαλα , ίσως και αδιάκριτα.. Με παίρνει να χορέψουμε μπαλο. Με παει βολτα με την μηχανή στην παραλία.. Και εγώ αλλο που δεν θελω να πολιορκηθω. Την σκουφια μου πετάω. Τρελαινομαι να ακουω ερωτόλογα με ευβοικη προφορά (νιιι και λιιιιι). Μ αρέσει να γέυομαι χειλη σκασμενα απο την αλμυρα της θάλασσας και τον ήλιο. Μου κοβονται τα γόνατα μπροστα σε εναν αντρα που δεν νιωθει να αμφισβητεται από τίποτα. Που δεν κατεβαίνει από το βάθρο του. Δεν πα να κανω τα σπαστικά μου, να τον παιδευω, να τον κομπλαρω, να του ριχνω και κανενα υποτιμητικό σχόλιο, τίποτα αυτός. Ανεπηρέαστος.<br />Αφού περάσει το τεστ με επιτυχία (του σπασαρχιδισμου) περνάμε στην επόμενη φάση. Που είμαστε αχωριστοι. Που περναμε ολες τις υπολοιπες διακοπες μας μαζί. Οι φίλες μου τα εχουν παρει στο κρανιο, «που εξαφανιστηκες ρε συ, μαζί δεν ηρθαμε διακοπές;» Ε, μαζί ήρθαμε ρε κοριτσια, αλλα δεν θα κανουμε και ολες μαζί σεξ επανω στο καίκι εν πλω. Ή στην ερημική παραλία της Παναγίτσας. Ή στο σπίτι της θειας του που λειπει στην κόρη της στον Πειραιά και βούτηξε τα κλειδια από την μάνα του.<br />Και τι σεξ... Σεξ του Αρλεκιν. Κανονικα, με ολες τις περιγραφές σε ισχυ. Με θεληματικά πηγουνια, με δασυτριχα στήθη, με τετράγωνους ώμους, με ηδυπαθεια, με , με , με..... με απ’ολα.<br />Μετά οι διακοπες τελειώνουν. Πρέπει να γυρισω στην δουλεια, ή στο πανεπιστήμιο. Αλλά θα κρατήσουμε επαφή... Ναι σιγά. Δεν διαννοούμαι να μέινω εδω για παντα αφού ξέρω ότι δεν θα μπορουσα ποτε να προσαρμοστώ εδω. Αλλα και ξερω οτι και αυτος δεν θα μπορουσε με τίποτα να με ακολουθησει στην πόλη. Και δεν το θέλω κιολας. Το εχω τοποθετησει στο μυαλο μου στις σωστες διαστασεις, μια καλοκαιρινη φαση ειναι, και τιποτα παραπανω. Αλλωστε ξερω ότι δεν θα μπορουσαμε ποτέ να κολλησουμε εμεις οι δύο. Οχι, δεν ντρεπομαι γι αυτον, οπως τον διαβεβαιωσα μια φορά, απλά δεν πιστευω οτι θα ειμαι αυτη που γνωρισε στο νησι, οταν θα γυρισω στην βάση μου. Δεν το εχω σκεφτει και πολύ, ισως να γινω και εγω αντιπαθητικη οπως ολοι οι Αθηναιοι. Ποιος ξερει.<br />Και αποχαιρετιομαστε. Στο λιμανι, στο σταθμο του Κτελ πισω απο την Πυροσβεστικη, στο κλαμπ το τελευταιο βραδυ πριν φυγω με τους γονεις μου. Εκει ειναι που μου ερχεται στο μυαλο το γαμημενο τραγουδακι... «Ενα πρωινο...η Παναγια μου...» και τσααααακ η φαντασιωση... οτι ειμαι η Αν Λομπεργκ και αποχαιρετω τον Γιαννη Βογλη, ακουρευτο, αξυριστο και ζαλωμενο το ταγαρι του βοσκου. Ελεος...<br /><br /><br />Τελικα ο Ελληνικος Κινηματογραφος εχει μεγαλωσει γενιες και γενιες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-839757797389627357?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-74790185334465993992008-03-01T08:59:00.005+02:002008-03-01T11:24:03.231+02:00Τι με έχει πιάσει τελευταία και ξυπνάω από αχάραγα; Και άλλες φορές κουραζόμουν, αλλά τέτοιο πράγμα δεν μου έχει ματασυμβεί.<br />Κοιμάμαι με τις κότες από τις 10 και ξυπνάω από τις 6 το πρωί. Αφού είναι σκοτάδι όταν ξυπνάω και χάνω την αίσθηση του χρόνου, άσε που πολλές φορές κοιμάμαι στον καναπέ, βαράνε τα τηλέφωνα και εγώ τα απαντάω, αλλά στον ύπνο μου. <br /><br />Χθες για παράδειγμα, με πήρε ένας φίλος που ήρθε από την Κρήτη στην Θεσσαλονίκη για δουλειά για να πηγαίναμε για ποτάκι, το απάντησα μάλλον αλλά δεν το θυμόμουν. Για να σιγουρευτώ, κοίταξα σήμερα τις κλήσεις στο κινητό μου και φαινόταν ότι ήταν απαντημένη η κλήση.. Και τι στο καλό του είπα; <br /><br />Και που' είσαι ακόμη. Ο μήνας που μπήκε σήμερα, προβλέπεται ζόρικος... <br />Καλό μήνα σας είπα;<br /><br />Υ.Γ. (με Edit) Καλέ, θα είναι υπέροχος αυτός ο μήνας!!!!! Γιούπι!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7479018533446599399?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-38674595155323247122008-02-25T20:47:00.003+02:002008-02-25T21:13:26.830+02:00Συγνώμη βρε παιδιά, άργησα λίγο να ανταποκριθώ στο μπλογκοπαίχνιδο με το βιβλίο..Που να σας τα λέω, έχασα ένα βυσματάκι από το τροφοδοτικό του λαπ τοπ και το σαββατοκυριακο το έβγαλα στο γραφείο προσπαθώντας να κάνω δουλειά από έναν σταθερό υπολογιστή, μόνο που δεν ειχα εκει βιβλία να ανατρέξω στην σελίδα 123. (μόνο δύο τόμους του κώδικα τροφίμων και ποτών, αλλά ποιος νοιάζεται).<br />Λοιπόν, το ποιο κοντινό ελληνικό βιβλίο (έχω το Middlesex στο κομοδίνο αλλά βαριέμαι να γράφω κατεβατά στα αγγλικά) ..μμμμ....είναι το...."Κωμικοί Έρωτες" του Κούντερα, εκδόσεις Εστία... Δεν ξέρω γιατί, αλλά εγώ σκέφτομαι να γράψω ένα βιβλίο με τα απομνημονεύματά μου, με τίτλο "Γελοίοι Έρωτες" αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο!<br /><br />Πάω σελίδα..χμμμ...123..μια, δυο..πέμπτη περίοδος..Νάτη! Ορίστε. "Όταν μπήκαν στο θάλαμο, η Ελίζαμπετ ήταν στην μέση του δωματίου και ξεβιδωνόταν έξαλλα, σιγομουρμουρίζοντας τις νότες μιας μελωδίας. Ο Χάβελ κοιτούσε χάμω στο πάτωμα και η γιατρός εξήγησε για να προλάβει το σοκ των νεοφερμένων: "Η Ελίζαμπετ χορεύει". "Ήπιε λίγο παραπάνω" εξήγησε ο Χάβελ."<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι όταν προσπάθησα για πρώτη φορά να διαβάσω την " αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι" με κούρασε και μετά από λίγο καιρό έγινε της μόδας ο Κούντερα και λογω Μιμής Λιάνη που ήταν τότε στις δόξες της, εκνευρίστηκα και δεν ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο βιβλίο.<br />Δεν πιστέυω να θέλετε και <a href="http://www.protoporia.gr/protoporia/product.asp?sku=300713">κριτική</a> ε;<br />Λοιπόν, γράψτε και εσείς, όσοι δεν γράψατε για ένα ββλίο που διαβάζετε τώρα.. ¨Αντε <a href="http://donnaliza.blogspot.com/">Λιζάκι</a>, <a href="http://kodikasg.blogspot.com/">Κώδικα</a> (όχι, η sportday δεν είναι βιβλίο, καλό μ') η φιλενάδα μου η <a href="http://candystetradio.blogspot.com/">Κάντυ</a><br />και οποιος άλλος θέλει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3867459515532324712?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-21292393468540157732008-02-23T13:52:00.004+02:002008-02-25T21:28:19.577+02:00Θυμάστε όλοι το θέμα με το εξασθενές χρώμιο στον Ασωπό... για όσους δεν ξέρουν, το εξασθενές <a href="http://elca2.bologna.enea.it/cm/printPreview?l=EL&amp;navID=eee&amp;subNavID=2&amp;pagID=4&amp;idDoc=5138">χρώμιο</a> προκαλεί καρκινογενέσεις, αν έχετε δει την ταινία Erin Brokowitz με την Τζούλια Ρόμπερτς είναι εκείνη η ουσία που είχε μέσα το νερό και έκανε τα παιδάκια της περιοχής να πεθαίνουν σαν τις μύγες.<br />Διάβασα λοιπον ότι, το Υπουργείο Ανάπτυξης επέβαλλε πρόστιμα σε 16 επιχειρήσεις που μόλυναν το ποτάμι.<br />Λόγω επαγγέλματος γνωρίζω ότι για να επιβάλλει μια κρατική αρχή πρόστιμο, έχει αποδείξεις ότι η επιχείρηση παρανομεί. Στην συγκεκριμένη περίπτωση χωρίς να είμαι σίγουρη, φαντάζομαι ότι θα έγιναν μετρήσεις στα λύματα των επιχειρήσεων.<br />Και αυτό που με κάνει έξαλλη, είναι το ότι τηρούν σιγή ιχθύος. Ποιοί είναι ρε παιδιά, εσείς εκεί στο Υπουργείο που ξέρετε, αυτοί που ρίχνουν το εξασθενές χρώμιο στο ποτάμι;<br />Γιατί, στην περίπτωση του ΕΦΕΤ για παράδειγμα, όταν μια επιχείρηση δεν τηρεί την κέιμενη νομοθεσία για την ασφάλεια των τροφίμων, δίδεται στην δημοσιότητα, πολλές φορές χωρίς επαρκείς αποδείξεις και χωρίς να υπάρχει δικαστική διερέυνηση. Και μιλάμε για μουχλιασμένα τυριά, που εντάξει, δεν μπορώ να φανταστώ ότι πέθανε κάποιος από μουχλιασμένη φέτα, γιατί πολύ απλά δεν θα την φάει ο καταναλωτής την μουχλιασμένη φέτα, προϊόν χαμηλής επικινδυνότητας δηλαδή.<br />Με άλλα λόγια, συνταγματικό ξε-συνταγματικό, η Πολιτεία αναγνωρίζει στον πολίτη το δικαίωμα να γνωρίζει ποιοι θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του από μη ασφαλή τρόφιμα.<br />Γιατί να μην έχει ο πολίτης το δικαίωμα να γνωρίζει ποιοι είναι αυτοί που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του και την υγεία των παιδιών και όλων των απογόνων του, με την συσσώρευση του καρκινογόνου στοιχείου στο περιβάλλον; Ποιοι είναι αυτοί που δηλητηριάζουν στα μουλωχτά τα ποτάμια, τα νερά, τα ψάρια, τα εδάφη;<br />Να ξέρουμε και εμείς, ποιος τα κάνει αυτά, να του φερθούμε ανάλογα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-2129239346854015773?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-87227612894360095602008-02-21T21:36:00.002+02:002008-02-22T00:07:14.602+02:00Τρελαίνομαι να βλέπω παιδικές ταινίες, ειδικά όσες είναι φτιαγμένες απο κινούμενα σχέδια. Η μοναδική η οποία δεν μου άρεσε ήταν ο Νέμο. Δεν μπορώ να πώ ότι δεν ήταν καλοφτιαγμένη ή ότι δεν ήταν έξυπνο το σενάριο, απλά εμένα δεν μου άρεσε. Η αλήθεια είναι ότι μου άφησε ένα βάρος, έναν κόμπο στο λαιμό.<br />Ποτέ πιο πρίν δεν είχα σκεφτεί, δεν μου είχε περάσει απο το μυαλό πως περνούν τα χρυσόψαρα. Τα έβλεπα, αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι μπορεί τα χρυσόψαρα να καταπιέζονται μέσα στο ενυδρείο...<br /><br />Να είναι άραγε τρομακτικό να ζεις σε μια γυάλα και το οξυγόνο σου να το διοχετεύει ενα σωληνάκι που κάνει μικρες μπουρμπουληθρες και έναν εκνευριστικό μονότονο θόρυβο;<br />Να είναι θλιβερό να βλέπεις τα πάντα γύρω σου αλλά το γυαλί να σε περιορίζει, να μην μπορείς να πας πουθενά και να κάνεις τον γύρο της γυάλας; Να αναρωτιέσαι, πως να είναι η θάλασσα ρε γαμώτο... Πως είναι να σε παρασύρει το κύμα, να νιώθεις τα ρεύματα του νερού κάτω από τα πτερύγιά σου...<br /><br />Κοιτάζω το ενυδρείο στο σαλόνι του γραφείου ενοικιάσεως αυτοκινήτων. Το χρυσόψαρο σχεδόν επιπλέει, που και που κάνει μια κίνηση για να βυθιστεί και ξανά πάλι βρίσκεται στην επιφάνεια. Δεν αντέχουν πολύ τα χρυσόψαρα, μου λέει ο υπάλληλος του γραφείου, έχουμε πάρει πολλά αλλά μετά από ένα μήνα ψοφάνε συνήθως. Δεν αντέχουν λοιπόν, μπορεί και να αυτοκτονούν,ίσως να κρατούν την αναπνοή τους μέσα στο νερό.<br /><br />Πόση δύναμη άραγε να χρειάζεται για να σπάσει η γυάλα;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8722761289436009560?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-38987312451135077892008-02-19T12:52:00.004+02:002008-03-01T09:07:07.026+02:00Ήρθε ο Μεγάλος από την Αθήνα και του είπα τις σκέψεις μου... Αυτό δηλαδή που είχα στο μυαλό μου εδώ και ένα χρόνο και το είχα συζητήσει ήδη με τον εδώ προϊστάμενό μου...<br />Σύνδεση με τα προηγούμενα... Εγώ που λέτε, είμαι Αθηναία, γέννημα θρέμμα... αλλά σπούδασα στην Θεσσαλονίκη για επτά χρόνια (καλά, άργησα να πάρω πτυχίο αλλά ήθελα να τα μάθω καλά και δούλευα τα τελευταία δυο χρόνια)... στην συνέχεια δούλευα σε δυο δουλειές ταυτόχρονα στην Αθήνα (πρωί και απόγευμα) μετά πήγα αγγλία για να δουλέψω αλλά δεν μου άρεσε, μετά δούλεψα στην Αθήνα πάλι και τέλος η τωρινή μου εταιρεία οταν με προσέλαβε μου είπε ότι η θέση είναι στην Θεσσαλονίκη και εγώ, ως περιπετειώδης τύπος αποφάσισα να μαζέψω τα μπογαλάκια μου και να ανέβω ξανά... Οι λόγοι πολλοί, που να σας τα λέω, γενικά ήθελα μια αλλαγή στην ζωή μου και δεν με χάλασε αφού η Θεσσαλονίκη ήταν γνωστό μέρος για μένα και είχα ήδη έναν κύκλο εδώ.<br />Αλλά ο καιρός περνούσε, τα έξοδα αντι να μειώνονται αυξάνονταν, οι γονείς μου μεγαλώνουν και αρρωσταίνουν πιο συχνά (και μου λείπουν είναι η αλήθεια), θέλω κάποια στιγμή να αρχίσω να βάζω τίποτις λεφτάκια στην άκρη, να αγοράσω σπίτι η να ανακαινίσω το υπαρχον, ή να χτίσω ένα άλλο... Είχαμε κάνει την συζήτηση με τους δικούς μου για το μέλλον και συνεχώς μου γκρίνιαζαν "τι κάνεις εκέι πάνω, το έκανες το πείσμα σου και καιρός να κατέβεις κτλ", εγώ ως ξεροκέφαλη δεν το παραδεχόμουν αλλά το ήξερα ότι έχουν δίκιο...<br />Και ήρθε η στιγμή που έλαβα ένα εσωτερικό email με μια αγγελία της εταιρείας μου ότι ζητούσε άτομο στην Αθήνα... και ήρθε ο μεγάλος και του το ξεφούρνισα!<br />Βέβαια , την μέρα της πρώτης συνέντευξης πριν από 3 χρόνια μου είχε πει, να μέινω στην Αθήνα και να πάρουν άλλον στην Θεσσαλονίκη, αλλά τότε ρε παιδιά είχε μια προϊστάμενη εντελώς μπιτσίδου και στριμμένη και την είχε φοβηθεί το μάτι μου... Να φανταστείτε, με είχε αξιολογήσει αρνητικά στην πρώτη αξιολόγηση, γιατί λέει δεν είχα μάστερ... Τεσπα...<br />Το θέμα είναι τώρα, ότι με το που είδα την αγγελία σκέφτηκα ότι αν προσλάβουν κάποιον κάτω, μετά δεν υπάρχει περίπτωση να μετακινηθώ στο μέλλον, οπότε είπα να επισπεύσω αυτό που είχα στα σχέδια για τα επόμενα 2-3 χρόνια.<br />Θα το σκεφτεί και θα μου απαντήσει, μου είπε.<br /><br />Βέβαια, η φύση της δουλειάς είναι τέτοια που θα είμαι πάλι στην γύρα, τις καθημερινές. Μιλάμε πολύ γύρα παιδιά, έχω κάνει χιλιόμετρα και χιλιόμετρα!<br />Λέτε να ετοιμάζομαι για μετακομίσεις, αγορές σπιτιού, στεγαστικά, πέρα δώθε κτλ κτλ κτλ.?<br /><br />Για να δούμε...<br /><br />Άντε να πάρω την μαμά τηλέφωνο, να της το πω, θα χοροπηδάει από την χαρά της! (ελπίζω μόνο να μην μου ξαναδώσει σεμεδάκια για το καινούργιο σπίτι, ωχ οχι Θεέ μου!)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3898731245113507789?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-11974212125377961242008-02-18T19:56:00.002+02:002008-02-18T21:10:12.446+02:00Η ώρα είναι 8 και παρακολουθώ το δελτίο ειδήσεων. Σιβηρία η Ελλάδα! Εφιάλτης ο παγετός! Στον πάγο ΟΛΗ Η ΧΩΡΑ!<br />ΟΛΗ Η ΧΩΡΑ! Βέβαια εννοείται ότι ολη η χώρα βρίσκεται από τα φανάρια της Κηφισίας με Αλέξάνδρας εως την γέφυρα της Βαρυμπόμπης.<br /><br />Σιβηρικός Χιονιάς λέει η δημοσιογράφα. Έτσι, έτσι, ξέρετε τι είναι να έχει δέκα πόντους χιόνι και να γλυστράει το ψηλοτάκουνο στο πεζοδρόμιο; Τι Σιβηρία και μαλακίες μου λέτε, εδώ σας θέλω, να προσπαθείς να κάνεις ρεπορτάζ και να τρέχει η μάσκαρα γιατί δεν έιναι αδιάβροχη! ασε που κοκκινίζουν και τα μάγουλα και κινδυνέυεις από ευρυαγγείες... χάλια σας λέω, χάλια!<br />Εφιάλτης ο παγετός. Που ξανακούστηκε στα μέσα Φεβρουαρίου, να κάνει θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν; Άσε που υπάρχει και ο κίνδυνος να μας τελειώσει το πετρέλαιο, να αποκλειστούμε από τα χιόνια και να μην μπορέι να μας προσεγγίσει το βυτιοφόρο να γεμίσουμε τις δεξαμενές και μετά να χρειαστεί να κάψουμε στο τζάκι το σαλονάκι λουικενζ! Ω μον ντιε!<br />Ασε που μας τελειώνουν και οι προμήθειες... Πως να κατέβεις στο ΑΒ Βασιλόπουλος να αγοράσεις μαγιονέζα για την <span style="font-size:-1;">bouillabaisse</span> (η σούπα <span style="font-size:-1;">bouillabaisse </span>είναι πολύ ιν αυτή την εποχή στα ΒουΠου, τι μας περάσατε τίποτα λαϊκούς να τρώμε κακκαβιά; ) με δέκα πόντους χιόνι; Αν δεν πεθάνουμε από το κρύο, θα πεθάνουμε από ασιτία. Δεν ξέρω αν μας φτάνουν οι δύο κούτες λονγκ λάιφ γάλα που πηρα για όλο το Φλεβάρη και ίσως μας τελειώσει και ο καφές... Και δεν πρόλαβα να πάω στο Ιντερσπορτ να πάρω εκείνα τα ισοθερμικά εσώρουχα που είχαν για το σκι, άντε να ζεστάνω τα πόδια μου το βράδυ.<br />Αγάπη μου, το Καγιέν έχει αλυσίδες να πάω μέχρι το Χόντος σέντερ να αγοράσω την ειδική κρέμα για τα κρύα πόδια;<br />Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ έχω φρικάρει με αυτόν τον καιρό. Σκέφτομαι να κλειδωθώ στο σπίτι και να βγώ μόλις έρθει η άνοιξη!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/R7nX6HMXOyI/AAAAAAAAACI/E1g0X6gRGAo/s1600-h/r020.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/R7nX6HMXOyI/AAAAAAAAACI/E1g0X6gRGAo/s320/r020.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168399440747641634" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-1197421212537796124?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-63333543260227795202008-02-17T11:15:00.008+02:002008-02-17T17:22:00.901+02:00Άσε κάτω τον Ζάν, είπα, μικρό και αθώο <a href="http://mayri-neraida.blogspot.com/">κορίτσι</a>, μην σου κάνω την μούρη ριγέ με τα νύχια μου...Για ποιον εγώ μάθαινα γαλλικά για έξι χρόνια; Για να πάρω το Σορμπον ντε; Τον είδα πρώτη, όταν έπαιζε τον Λεόν, και φαντασιωνόμουν ότι είμαι η μικρή Ματίλντα-Νάταλι Πόρτμαν και με παίρνει στην αγκαλιά του και εγώ νιώθω τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα (αρρωστημένο θα μου πείτε, αλλά φαντασιώσεις είναι αυτές, τι να σας πω)...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/R7hPTXMXOwI/AAAAAAAAAB4/tBtdjKbOyaM/s1600-h/leon3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/R7hPTXMXOwI/AAAAAAAAAB4/tBtdjKbOyaM/s200/leon3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167967766469622530" border="0" /></a><br /><br />Μετά τον είδα όταν έκανε έναν αστυνομικό σε μία χαζο-ταινία με την Μεγκ Ράιαν (French Kiss) και φαντασιωνόμουν ότι με συνέλαβε στους δρόμους της Μονμάρτης όπου εκδιδόμουν... (ναι ξέρω, δεν είναι πολύ νορμάλ οι φαντασιώσεις μου)....<br />Μετά τον είδα στα πορφυρά ποτάμια (les rivieres pourpres, άντε τώρα αυτό να το προφέρεις στα γαλλικά) και δεν πολυθυμάμαι την υπόθεση, αφού μου πήγαινε περισσότερο να συνεχισω την φαντασίωση με τον αστυνομικό, ότι δηλαδή αφού με συνέλαβε και με έστειλε φυλακή, με είχε υπό την προστασία του και προσπαθούσε να με βγάλει με αναστολή, άσε που κάναμε παθιασμένο σεξ στα επισκεπτήρια....<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/R7hPunMXOxI/AAAAAAAAACA/mh4hwtB3MmQ/s1600-h/rivieres.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/R7hPunMXOxI/AAAAAAAAACA/mh4hwtB3MmQ/s200/rivieres.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167968234621057810" border="0" /></a>(Πολύ brutal αγόρι, μμμμ, με τρελαίνιιει!)<br />Μετά απο κανα δύο χρονάκια άρχισε να παίζει σε χαζοταινίες, όπως αυτή με τον Ζεράρ (άλλο απωθημένο αυτός, η στραβή του μύτη μου κάνει πολύ κλικ) που λεγόταν Tais-toi, και τότε φαντασιωνόμουν ότι έχουμε μια πολύ παθιασμένη σχέση, αυτός με θέλει πολύ αλλά εγώ γλυκοκοιτάω και τον κολλητό του τον Κουεντίν, τώρα πως ξεπέρασε το παρελθόν μη με ρωτάτε, είπαμε, υποσυνείδητο είναι αυτό...<br />Και ερχόμαστε στην Αυτοκρατορία των Λύκων... πάλι τον αστυνομικό έκανε, αλλά εμένα που με είχαν απαγάγει μέλη της τούρκικης Μαφίας στο Παρίσι και με έστειλαν σούμπιτη σε κατσικοχώρι έξω από την Αντάλυα, ήρθε και με έσωσε, το αγόρι μου... και με πήρε γλυκά μέσα σε μια σπηλιά, επάνω σε κάτι βράχια, με ένα κοπάδι γίδια φυλής Ανκορά να μας κοιτάζουν απορημένα...<br />Αφήστε εκεί που ήρθε εκείνος ο ξενερουάζ αμερικάνος ο Τομ Χάνκς, (Ρίτα, κουκλίτσα μου, τι του βρήκες,χάθηκαν τα ελληνόπουλα με τα στιβαρά μπράτσα;) και μας έφαγε τα συκώτια με την Τζοκόντα και τους κώδικες Νταβίντσι. Εμείς με τον Ζαν, χαιρόμασταν τον έρωτά μας στις τουαλέτες του Λούβρου, στα σκοτεινά σε ένα παγκάκι στο Bois de Boulogne, στα στασίδια του Αγίου Σουλπικίου (φωτιά θα πέσει να μας κάψει), στο υπόγειο θησαυροφυλάκιο της Ελβετικής Τράπεζας, στα κρύα πλακάκια στο πάτωμα του παρεκκλησίουτου Rosslyn, κτλ...<br />Μα εγώ φταίω κυρία πρόεδρος που μας συλλάβατε για προσβολή δημοσίας αιδούς; Αυτός φταίει που μου βγάζει ένα πετα-με-στα-πλακάκια-και-κακομεταχειρίσου-με!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://web.wireimage.com/images/tnm/14766847.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 123px; height: 138px;" src="http://web.wireimage.com/images/tnm/14766847.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Ελπίζω να συνειδητοποιήσει μια μέρα ότι κάτι του λέιπει από την ζωή του, να χωρισει αυτή την ξεΐγκλωτη (αλλά είναι σε καλό δρομο το αγόρι μου, έκανε μια στροφή στο μεσογειακό τύπο) και να έρθει να μείνουμε για πάντα μαζί σε μια βραχονησίδα στην οποία θα εκτρέφουμε κατσίκια...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://upload.moldova.org/movie/actors/j/jean_reno/thumbnails/tn2_jean_reno_4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://upload.moldova.org/movie/actors/j/jean_reno/thumbnails/tn2_jean_reno_4.jpg" alt="" border="0" /></a>Και αυτός με θέλει, αλλά δεν το ξέρει ακόμη...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-6333354326022779520?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-9107584718304870982008-02-15T22:43:00.003+02:002008-02-15T22:58:06.687+02:00<p>Διάβασα τα εξής φοβερά σε ειδησεογραφικό σάιτ...</p><p><br /></p><p>Μια νοτιοκορεατική εταιρεία που συνεργάζεται με το Πανεπιστήμιο της Σεούλ ξεκινά την εμπορική κλωνοποίηση κατοικίδιων σκύλων, με πρώτο πελάτη μια Αμερικανίδα που πληρώνει 150.000 δολάρια για την επιστροφή του αγαπημένου της πίτμπουλ «Μπούγκερ».</p><p>«Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θέλουν να κλωνοποιήσουν τα κατοικίδια σκυλιά τους σε δυτικές χώρες ακόμα και σε αυτή την υψηλή τιμή» δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της RNL Bio.</p><p>Όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η εταιρεία θα αναλάβει το εμπορικό κομμάτι της επιχείρησης ενώ την ίδια την κλωνοποίηση ανέλαβε το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ, χρησιμοποιώντας κατεψυγμένα κύτταρα από το αφτί του Μπούγκι. Το γενετικό υλικό των κυττάρων μεταφέρθηκε μέσα σε απύρηνα ωάρια, τα οποία στη συνέχεια εμφυτεύθηκαν στις μήτρες οκτώ θηλυκών σκύλων."<br /></p><br />Α, ρε κατακαημένε Μπούγκι, τι τραβάς και εσύ με την θεομουρλάρα που έμπλεξες... Δεν φτάνει που στην διάρκεια της ζωής σου σε ζούλαγε γιατί δεν έβρισκε άντρα να του τριφτεί, σε τσουρομαδούσε στα διάφορα κομμωτήρια, σε φόρτωνε με ένα σωρό μπιχλιμπίδια, στρασσάκια και πουλοβεράκια, δεν σε αφήνει να ησυχάσεις ούτε και στον τάφο!<br />Γιατί σου λέει, ο Μπούγκι είναι δικός μου ρε παιδί μου, κτήμα μου, δεν δικαιούται να πεθάνει... θα τον βρυκολακιάσω και θα τον βασανίζω στον αιώνα τον άπαντα.<br /><br />Και βρίσκονται κάτι λαμόγια που προθυμοποιούνται να αλαφρύνουν τις τσέπες των απανταχού θεόμουρλων που εντελώς τυχαία τους περισσεύουν κάτι εκατομμύρια δολάρια, άσχετα που έξω από το σπίτι τους κοιμούνται χιλιάδες άστεγοι....<br /><br />Δεν πάμε καθόλου καλά...Spoilt society, που έλεγε και ο καθηγητής μου με την Βολωτικη-αμερικάνικη προφορά...Spoilt society...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-910758471830487098?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-31330280442776992982008-02-14T20:58:00.002+02:002008-02-14T21:01:26.291+02:00Μόνο αυτό...<br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/y6oXLdSjaks&amp;rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/y6oXLdSjaks&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br /><br />:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3133028044277699298?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-50117314841305622092008-02-14T00:41:00.006+02:002008-02-17T17:22:23.840+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/R7N0xHMXOuI/AAAAAAAAABo/_B_LBF28BhE/s1600-h/luludi2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/R7N0xHMXOuI/AAAAAAAAABo/_B_LBF28BhE/s320/luludi2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166601584617405154" border="0" /></a><br />Επειδή ζήλεψα από το Μουκελάκι που μας έδειξε την γάτα της, σας παρουσιάζω την πιο στρίγγλα αλλά χαριτωμένη, ανάποδη αλλά πανέμορφη, στριμμένη αλλά αξιαγάπητη, γάτα της ΑττικοΒοιωτίας και Εύβοιας.<br />Σημειώστε ότι η γάτα αυτή είναι 12 χρονών και Σαλονικιά εκ Βαρδαρίου αλλά η (ασπρο) μαύρη μοίρα της την έριξε στα χέρια μου και την ανεβοκατέβαζα Αθήνα-Θεσσαλονίκη κάθε τόσο, της έκανα εμβόλια και άλλες πειραματικές ιατρικές πράξεις (ψηλαφήσεις, στείρωση, καθαρισμούς δοντιών κτλ) και τελικά είδε και απόειδε το ζωντανό και ζήτησε πολιτικό άσυλο στην αγκαλιά της γιαγιάς της (και μαμά μου).<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/R7N6pnMXOvI/AAAAAAAAABw/gP5U55kKT20/s1600-h/luludi.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_mMH-7ttXaSs/R7N6pnMXOvI/AAAAAAAAABw/gP5U55kKT20/s320/luludi.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166608052838152946" border="0" /></a>(Μα θα σταματήσεις επιτέλους με αυτό το διάολο, τσούκου τσούκου να με στραβώνεις με τα φλάς, παλιο-παπαράτσι της κακιάς ώρας; Πάρε και μια γρατσουνιά να μάθεις!)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5011731484130562209?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-38385884543709601692008-02-12T02:17:00.000+02:002008-02-12T13:18:58.682+02:00Μετα απο πρόσκληση της <a href="http://tistrellis.pblogs.gr/">Τρελλης Πριγκηπισσας</a> να αυτοψυχαναλυθω και να πω τα εφτα αδυνατα σημεια μου, δεν μπορουσα να αντισταθω στην προκληση και ειπα να τσαλακωσω την τελεια κατα τα αλλα, εικονα μου!<br />Κάτσε μη χάσω και το μέτρημα και πω περισσότερα... 1. Ειμαι γλωσσου. Αν καποιος ή κατι με ενοχλησει δεν μπορω να το βουλωσω το ρημαδι! Θα σκασω αν δεν το βγαλω απο μεσα μου! Τι να σας πω, στο πανεπιστημιο καυγαδες με τους καθηγητες μου γιατι υποννοησαν οτι οι γυναικες δεν μπορουν να εξασκησουν την κτηνιατρικη επιστημη, ξυπνουσε μεσα μου η Σιμον ντε Μποβουαρ και τους επαιρνε αμπαριζα, με αποτελεσμα να με βαζουν να κανω ολες τις αγγαρειες. Στην δουλεια, να βγαζω γλωσσα στα αφεντικα. Στις φίλες να λέω "μα τι δουλειά έχεις εσύ με αυτόν τον μαλάκα;" και να το παιρνουν προσωπικά και να μου κρατουν μούτρα, ασχετα που ηταν μαλάκας τελικα. Είναι πολυ εκνευριστικό ακόμη και για μένα, το μετανιώνω τις περισσότερες φορές που το ανοίγω αλλά είναι πάνω από τις δυνάμεις μου.<br />2. Είμαι ξεχασιάρα και αφηρημένη. Ούτε που θυμάμαι πόσες φορές γυρνούσα από το σχολείο χωρίς κασετίνα, τσάντα, φόρμα γυμναστικής, μπουφάν και άλλα πολλά. Ξεχνάω συνέχεια τα ραντεβού μου στην δουλειά, ας είναι καλά το outlook, ξεχνάω ονόματα, διευθύνσεις, μάρκες (να με δείτε στο Χόντο να προσπαθώ να περιγράψω στην πωλήτρια την υδατική μου κρέμα, την οποία χρησιμοποιώ εδώ και 4 χρόνια), τα password από το σερβερ της εταιρείας και στο καπάκι ξεχνάω που τα έχω σημειώσει πρόχειρα μπας και τα ξεχάσω, αυτόν τον ΙΤ τον έχω κάνει έξαλλο... Το ανέκδοτο με την γιαγιά με το Εμμενταλ το ξέρετε; Ε, εγώ θα πάω να ζητήσω μισό κιλό αλτσχαιμερ στο σούπερ μάρκετ καμία μέρα, να μου το θυμηθείτε!<br />3. Η λέξη "αυτοσυγκράτηση" δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο μου. Καμία δίαιτα δεν την τηρώ κατά γράμμα, δεν μπορω να αντισταθω στους πειρασμους, ιδιαιτερα αν ειναι απο σοκολατα η εχουν γραμμωμενους κοιλιακους. Αν μου μπει η ιδεα για κατι, δεν μπορω να αντισταθω. Με κλειστα ματια περναω το φαναρι που ειναι ο Τερκενλης, γιατι αν δω κανενα σοκολατενιο στην βιτρινα, θα σταματησω ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!<br />4. Δεν ξερω αν η αντιστοιχια του ορου short-fused στα ελληνικά είναι ευερεθιστος ή νευρικός. Ο αγγλικος όρος μου ταιριαζει καλύτερα, εχω δηλαδη κοντό φυτίλι (χαχα) και παίρνω ευκολα φωτιά. Τι φωτιά δηλαδή, ανατινασσομαι κανονικά, το Αρκάδι ένα πράμα. Αλίμονο στους ανυποψίαστους περαστικούς που τους παίρνουν τα σκάγια. Μπορεί ας πούμε να κάνω ολόκληρη σκηνή για ένα παρεό που η μαμά το έπλυνε και ξέβαψε και το πήρα απο πλανώδιο με 3 ευρώ, λες και έφταιγε η μάνα μου για την κακή ποιότητα και το ξέβαψε επίτηδες. Στην δε οδήγηση είμαι η προσωποποίηση της θηλυκότητας, απορώ πως είμαι τόσο τυχερή που δεν με έχει κάνει κανείς την μούρη κοτλέ με κανένα κατσαβίδι. Και το απίθανο είναι ότι δεν ντρέπομαι να φερθώ ακριβώς έτσι ούτε στους ανθρώπους που αγαπάω... "ρε Ν, τόσες φορές μαλάκα ούτε στο στρατό δεν με έχουν πει" μου είπε κάποιος κάποτε που τον έλουζα καθημερινά από τα νέυρα μου...<br />5. Επίσης είμαι αδέξια και απρόσεχτη. Τον χαρακτηρισμό "πλαστικές κινήσεις" που λέει ο Αλεξης Κωστάλας όταν αναμεταδιδει καλλιτεχνικό πατινάζ τον έχετε ακούσει; Ε, ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ! Αν έχει κανένα κουβα με σφουγγαρίστρα πουθενά θα τον κλωτσήσω, αν όταν παρκάρω έχει πισω μου κάδο απορριμάτων θα ακουστεί το "γκουπ!", αν με βάλεις να κουβαλήσω αυγά/γυαλικά/κρυσταλλα θα τα κάνω μαντάρα κτλ. Γιου γκατ δε πικσιουρ, ε?<br />6. Τεμπελιαζω συνεχως με καθε ευκαιρία. Δε πα να εχουν μαζευτει τα ασιδερωτα στιβες, δεν πα να ουρλιαζει το αφεντικο για εκκρεμοτητες, εγω δεν χανω ευκαιρια να χαζολογαω στα διαφορα μπλογκς, φορουμ και να σερφαρω ανουσια στα σαιτ των τηλεοπτικων σειρων, διαβαζοντας με αφοσιωση τι θα γινει στο επομενο επεισοδιο του Δοκτορος Χαουζ, δε πα να καίγεται το σύμπαν!<br />7. Βαριέμαι εύκολα. Οσο έυκολα τρώω κολήμμα με κάτι, τόσο εύκολα το βαριέμαι.<br />Ρούχα, παπούτσια, συνήθειες, στέκια, ανθρώπους, ενώ στην αρχή ενθουσιάζομαι, τα αποθεώνω μετά, μου πέφτει πολύ γρήγορα. Χάνω το ενδιαφέρον μου...ουφφφφ!<br /><br />Βέβαια παραλέιπω τα γνωστά ελαττώματα που έχουν όλα τα μοντέλα σελέμπριτις, "είμαι πολύ ειλικρινης, αγαπω τους ανθρώπους, είμαι έυπιστη" και καλώ την <a href="http://niobh.pblogs.gr/">Νιοβη</a>, την <a href="http://donnaliza.blogspot.com/">Λίζα</a> και το <a href="http://moukelis.blogspot.com/">Μουκελάκι</a> να πουν τα δικά τους εφτά κακά!<br /><br />Αντε, αντε, μην ντρέπεστε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-3838588454370960169?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-45177502246005398452008-02-03T11:17:00.001+02:002008-02-03T11:21:59.517+02:00Προειδοποιω οτι αν ξαναδω σχολιο του στυλ "περνα και απο το δικο μου μπλογκ να πεις την γνωμη σου" θα σβηστει αμεσα.<br />Ειχα ηδη δυο κρουσματα.<br />Ποσο με εκνευριζει αυτο το πραγμα! Ελα και απο το μπλογκ μου! Δεν καταλαβα, αν κανεις σχολιο, δεν θα δω απο περιεργεια ποιος εισαι;<br />Τις περισσοτερες φορες συνοδευεται απο σχολια του στυλ "τα λες ωραια, ελα και απο το μπλογκ μου" ή "εισαι ειλικρινης, περνα και απο το μπλογκ μου".<br /><br />Αν εχεις πραγματικα κατι να πεις, δεν χρειαζεσαι προσκληση, λεω εγω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4517750224600539845?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-89285253029996523692008-02-02T22:43:00.000+02:002008-02-02T23:13:32.030+02:00Ανεξήγητο, αλλά νιώθω μια ασφάλεια εδώ στο μπλογκάκι μου. Λες και είμαι σε μια φωλίτσα που την έχω φτιάξει εγώ, για μένα και μόνο. Εντάξει, σίγουρα με βλέπουν και άλλοι, αλλά δεν είναι το ίδιο όπως σε φόρουμ ή σε τσατ, ή στο νέο φρούτο, το facebook.<br /><br />Θέλω να μείνω σπίτι μόνη μου και να κλαίω την μοίρα μου με ένα ποτηράκι τζιν τόνικ και να σερφάρω στο νετ. Αν μπώ στο msn, πρέπει να απολογηθώ. "πως και μέσα Σάββατο βράδυ;" τι αγένεια αυτό... Μπορεί να μην έχω γκομενο-φίλους-λεφτά-αμάξι, τι με ρώτάς χρυσό μου και με βάζεις στην διαδικασία να απολογούμαι;<br /><br />Μπαίνω στο facebook, να χαζολογήσω τι παίζει εκεί μέσα... αλλη παπαριά. Έχω βάλει το όνομά μου εκεί και με έχουν ανακαλύψει όλοι οι πρώην γκόμενοι.Τέσσερις έχω στους "φίλους" αυτή τη στιγμή, παντρεμένοι οικογενειάρχες που όμως τους έχω μείνει αξέχαστη και όλο ρωτάνε πότε θα κατέβω Αθήνα να θυμηθούμε τα παλιά. Να θυμηθούμε την ανεξήγητη έλξη μου για κάθε είδους μαλάκα...<br /><br />Ο ένας, την τελευταία φορά πουμιλήσαμε ήταν πριν απο 5 χρόνια λίγο πριν να επιβιβαστεί στο αεροπλάνο απο Σαντορίνη για Αθήνα, θα ερχόταν να με δεί. Περίμενα να ξαναπάρει, τίποτα. Αφού ανησυχησα μήπως έπεσε το αεροπλάνο και δεν προσγειώθηκε ποτέ... Χάθηκαν τα ίχνη του, λέμε. Μετά απο κανα δυο χρονάκια έμαθα απο κοινούς γνωστούς ότι παντρεύτηκε, την γκόμενα που είχε για πολλά χρόνια.. Και τώρα έχει το θράσσος και με αποκαλεί "μωρό του".! Για στάσου ρε φίλε, από που κι ως που μωρό σου; Κοίτα το κανονικό μωρό σου και άσε με εμένα. Αυτή η ανωτερότητα θα με φάει εμένα...<br /><br />Πρέπει να βγω, έχω αρχίσει να γεροντοκοριάζω...<br />Θα τα πούμε αργότερα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8928525302999652369?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-79739051782878593862008-02-02T13:57:00.001+02:002008-03-01T09:07:48.301+02:00Επαγγελματικές υποχρεώσεις λέει. Μας έχουν πρήξει τα αφεντικά εδώ και ένα μήνα για την εκδήλωση της εταιρείας μας που θα γίνει σε καλό ξενοδοχείο παρουσία πολιτικών και επιχειρηματιών της πόλεως... "να ντυθείτε καλά τα κορίτσια, να φορέσετε φουστάνια". Αν το στείλει έγκαιρα ο Αλεξάντερ ΜακΚουίν θα το φορέσω, αλλά ξέρεις πως είναι αυτά τα κούριερ.<br />"Μην αρρωστήσει κανείς, όλοι πρέπει να είστε παρόντες". Καλέ, και με ορούς να είμαι θα έρθω, θα σέρνω το στατό σαν αξεσουάρ, σαν τσαντάκι.<br />Έχουν τα κορίτσια μια εβδομάδα που συζητάνε τι θα φορέσουν, ταφτάδες, διαφάνειες, σατέν, πούλιες, αυγερινούς κτλ. Εγώ τα βαριέμαι αυτά και δήλωσα ότι θα φορέσω σακάκι-παντελόνι, το γνωστό ντύσιμο γραφείου.<br />Και τότε άκουσα το εξής κουλό... Να ντυθείς καλά, γιατί τα κορίτσια θα παραδίδετε τα βραβεία στον μεγάλο που θα τα απονείμει στους πελάτες.<br />Δεν κατάλαβα, θα κάνω και την γλάστρα τώρα;<br />"θα πρέπει να έχουμε ωραίες παρουσίες".<br />Αν θέλετε ωραίες παρουσίες, να προσλάβετε μοντέλα ρε παιδιά. Δεν κατάλαβα, γιατί να κάνω την γλάστρα και δεν την κάνει ο συνάδελφός μου, που στο κάτω κάτω, παίρνω και περισσότερα λεφτά από αυτόν και έχω και καλύτερη θέση στην εταιρεία;<br />Επειδή, τυγχάνει να είμαι γυναίκα και τυγχάνει να είμαι εμφανίσιμη, θα κάνω το διακοσμητικό κοριτσάκι που δίνει το βραβείο, κάτι σαν τα γλαστρομοντέλα στα Οσκαρ;<br /><br /><br />Αν τολμήσει κανείς και το ξανα-αναφέρει, θα παραιτηθώ πάραυτα.<br />Ορίστε μας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7973905178287859386?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-76094508032487704272008-01-28T12:02:00.001+02:002008-03-01T09:08:54.341+02:00Πάει και ο Αρχιεπίσκοπος...Κρίμα ο άνθρωπος, δεν λέω. Αλλά δεν θα σταματήσουμε και τις δουλειές μας, εκτός και αν η δουλειά έχει να κάνει με εκκλησίες.<br />Mερικοί το χρησιμοποιούν για δικαιολογια να σκαπουλάρουν την δουλειά, με φαίνεται..<br />Πριν από λίγο, με πήρε τηλέφωνο ένας πελάτης και με ρώτησε αν θα γίνει η επιθεώρηση αύριο. Γιατί καλέ να μην γίνει; Τον ρωτάω.<br />Ε, να επειδή είναι τριήμερο εθνικό πένθος, μου απαντάει.<br /><br />Α, όχι μην ανησυχείτε, είμαι άθεη!<br />Όχι που θα γλυτώσεις την επιθεώρηση. Αμ δε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-7609450803248770427?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-52655674466030080072008-01-18T13:22:00.000+02:002008-01-18T14:16:16.785+02:00Είδα ότι με το προηγούμενο ποστάκι μου άγγιξα πολλές ευαίσθητες χορδές. Με την <a href="http://eroessa.pblogs.gr">Ερόεσσα,</a> βρεθήκαμε ξαδέρφες, γιατί οι μαμάδες μας ειναι αδερφές που τις χώρισαν μετά την γέννησή τους, της <a href="http://tistrellis.pblogs.gr/">Πριγκήπισσας</a> της ήρθε ένα dejavu όταν διάβαζε για την μαμά που γκρινίαζει για την παντρειά της κόρης, ακόμη και οι άντρες της παρέας ακούν τις μαμάδες τους να γκρινιάζουν για εγγονάκια.<br />Σας είπα, η μαμά θα μείνει καμία εβδομάδα στην Θεσσαλονίκη, και ήδη η φίλη μου η Δήμητρα που είναι φαρμακοποιός μου υποσχέθηκε να μου φέρει στην ζούλα κανένα ηρεμιστικό μετά από την επταήμερη συμβιωση με την μαμά.<br />Ομολογώ βέβαια ότι και εγώ είμαι πάρα πολύ νευρική και με ενοχλούν τα πάντα... Δεν είσαι παιδί εσύ, μου λέει κατά καιρούς.<br />Μια φορά θυμάμαι της είχα κάνει ολόκληρη φασαρία γιατί της ξέφυγε μια μπλε κάλτσα στο πλυντήριο και μου έβαψε ένα μπλουζάκι γαλάζιο, ενώ εγώ το έχω κάνει άπειρες φορές, σε σημείο να μην έχω άσπρο βρακί ούτε για δείγμα, ολα γίνονται ροζ, σιέλ και γκρι απαλό από τις γαμημένες κάλτσες που τρυπωνουν αδιάκριτα μέσα στις πλύσεις με τα λευκά.<br />Έχω και εγώ τις αναποδιές μου, δεν λέω. Χθες, για παράδειγμα, γύρισα σπίτι μες στην τρελή χαρά, γιατί ήξερα ότι η μαμά θα μου έχει φαγάκι ζεστό (αχ δεν παίζεται η μαγειρική της), και την στίβα με τα ασιδέρωτα που έιχε σχηματιστεί απο τα Χριστούγεννα θα είχε εξαφανιστεί.<br />Μπήκα που λέτε μέσα στο μικρό αλλά μοντέρνο διαμερισματάκι μου και βλέπω ένα σεμεδάκι επάνω στο τετράγωνο χαμηλο τραπεζάκι του ΙΚΕΑ που έχω στο σαλόνι... Λέω, δεν πειράζει, θα το ξεπεράσω... Κοιτάζω στο τραπέζι της κουζίνας και βλέπω ένα τραπεζομάντηλο με κεντήματα. Θεε μου, κατάληψη από σεμεδάκια και τραπεζομάντηλα...Κοίταξα με τρόμο την τηλεόραση αλλά ευτυχώς δεν είχε βάλει σεμεδάκι. "Μαμά, το μακρόστενο τραπεζομάντηλο που είχα στο τραπέζι, τι έγινε; "<br />"Έβαλα να το πλυνω και να το σιδερώσω βρε παιδί μου, αλλά αυτό δεν καλύπτει όλο το τραπέζι, γιατί το βάζεις;"<br />Μαμά, μανούλα μου λατρεμένη, έτσι μου αρέσει. Και δεν ταιριάζει σεμεδάκι στο τραπεζάκι αυτό, καλή μου!"<br />¨Δεν σας καταλαβαίνω εσένα και την αδερφή σου, δεν θέλετε να βάλετε ούτε ένα σεμέν από τόσα που σας έχω μαζέψει. Τι θα τα κάνω τώρα εγώ αυτά; Από τότε που ήσαστε μωρά τα μάζευα. Η θεία σου σου έχει στείλει από το Σουφλί ολομέταξο χρυσοκέντητο σεμέν που δεν έχεις καταδεχτεί να το βάλεις στο σπίτι σου."<br />Τι μανία και αυτή με τα σεμέν. Θυμάμαι την μάνα μου να μην εργάζεται, να μην έχει δικά της έσοδα ουσιαστικά, και να αγοράζει (κρυφά πάντα απο τον πατέρα μου) διάφορα εμετικά σεμεδάκια, κεντήματα, κουβερτάκια πλεγμένα με το βελονάκι και μάλιστα μια φορά πλήρωνε με τον μήνα μια γυναίκα στην γειτονιά που έπλεκε, να της φτιάξει ένα πλεκτο τραπεζόμάντηλο-ροτόντα. Δεν σκεφτόταν ποτέ να πάρει κάτι γι αυτήν, ένα ρούχο, μια ακριβή τσάντα, ένα κόσμημα. Το μυαλό της στα εργόχειρα. Μάζεψε χιλιάδες σεμεδάκια και σαχλαμαρίτσες τα οποία όταν μας τα παρουσίασε, εμένα και της αδερφής μου μέιναμε άφωνες!<br />Θυμάμαι, ένα μήνα πριν από το γάμο της αδερφής μου, έβγαλε από τις κρυψώνες της διάφορα κουτιά που είχαν σεντόνια κεντητά, κουρτίνες κεντητές, κουβρ-λι, και σεμεν... πολλά σεμέν! Ο εφιάλτης στο δρομο με τα σεμέν ήταν εκέινη η μέρα!<br />Τα highlights βέβαια ήταν τα χρυσοκέντητα μεταξωτά σεμέν- κουκουλάρικα Σουφλίου τα λένε, που μου είχε στείλει η θεία απο το χωριό, μια περιουσία πρέπει να έκαναν. Μα όχι, έλεγα στην αδερφή μου, σου ανήκουν δικαιωματικά ως πρωτότοκη! Μα όχι, έλεγε η αδερφή μου, εσύ μπορείς να τα εκτιμήσεις περισσότερο!<br />Κοροϊδεύετε βρε αναίσθητες, έλεγε η μαμά, αλλά εγώ τα μάζευα ένα ένα για σας...<br /><br />Τι να κάνουν και οι γυναίκες της γενιάς της μαμάς μου. Μεγάλωσαν σε μια κοινωνία στην οποία το μεγαλύτερο επίτευγμα μιας γυναίκας ήταν ο γάμος και το μοναδικό της ενδιαφέρον το νοικοκυριό. Δεν μπορούν να καταλάβουν πως είναι δυνατόν οι κόρες τους να αδιαφορούν για τα εργόχειρα και κάθονται και βλέπουν ταινίες στο ντιβιντι, σερφάρουν στο νετ και προτιμούν να πηγαίνουν κομμωτήριο από το να κεντάνε και να σιδερώνουν.<br />Θα το αφήσω το σεμεδάκι να το χαρεί, αλλά με το που θα φύγει θα το εξαφανίσω.<br /><br /><a href="http://tistrellis.pblogs.gr/"><span style="text-decoration: underline;"></span></a><br /><a href="http://tistrellis.pblogs.gr/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-5265567446603008007?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-19283800867941049592008-01-16T19:31:00.000+02:002008-01-16T19:51:39.344+02:00<span class="postbody">Σε λίγο θα πάω να πάρω την μάνα μου απο τον σταθμό, έρχεται για επίσκεψη και πρέπει να προετοιμαστώ ψυχολογικά.<br />Δεν ξερω αν ειναι πανελληνιο ή παγκοσμο φαινομενο, ή απλα σε μενα εχει τυχει η μανα-φαινομενο. Μια εβδομαδα μαζι της ειναι αρκετη να με φερει στα προθυρα καταθλιψης, νευρικης κρισης, ή ακομη και να βουτηξω ενα μαχαιρι κ να παρω αμπαριζα οτι κινειται.<br />Ενα μονο σας λεω. Ειμαι 35 χρονων και ανυπαντρη. Εχει ξεπερασει εδω και πεντε χρονια την φαση που με επρηζε "παντρεψου" και "αντε να κανεις και κανενα παιδι". Οοοοοχι, τωρα εχει πειστει πλεον οτι εχω χασει καθε ελπιδα να παντρευτω, οτι εχω σκαρφαλωσει στο πιο ψηλο ραφι του ΙΚΕΑ και το μονο που κανει ειναι να κουναει ολο πικρα το κεφαλι καθε φορα που περναει απο μπροστα της μια γυναικα με μωρο στην αγκαλια ή στο καροτσι. Να φανταστειτε, οταν βρηκαν νεκρη απο μερες, στο διαμερισμα της εκεινη την συμπαθεστατη ηθοποιο που μου διαφευγει το ονομα της, μου ειπε "εμ , δεν ειχε παιδια, ουτε ειχε παντρευτει ποτε." Αρα, συμφωνα με την μανα μου, αν δεν εχεις παντρευτει μεχρι τα 35 σου και δεν εχεις κανει παιδια, σε βρισκουν νεκρη οι γειτονες στο διαμερισμα με την τηλεοραση να παιζει. Μαλιστα.<br /><br />Εννοειται οτι οταν παντρευεται καμια φιλη ή κανενας γνωστος, δεν το ανακοινωνω. Ουτε για εγκυμοσυνες ή βαφτισια. Γιατι αν ακουσει για καμια φιλη μου οτι παντρευεται ή εναι εγκυος, περναει ολη τη μερα με εκεινο το υφος της οσιομαρτυρος "ειμαι παρα πολυ στεναχωρημενη, αλλα δεν σας λεω τιποτα, θα το ξεπερασω μονη μου και αυτο το βασανο". Εχουμε συζητησει απειρες ωρες γι αυτο το θεμα, τι με το καλο, τι με το ασχημο, αλλα η μανα μου ειναι πεπεισμενη οτι ο μονος λογος για τον οποιο δεν εχω παντρευτει μεχρι τωρα ειναι οτι το κανω επιτηδες να της κανω μαυρη τη ζωη και να της παω κοντρα.<br />Ασε το αλλο, με τα κιλα μου. Παχυνα? Γιατι παχυνα? Αδυνατισα? Γιατι αδυνατισα? "Να πας σε ψυχολογο, δεν ειναι φυσιολογικο που εχεις παχυνει τελευταια" μου ειπε περσι. "Εγκεφαλικο θα παθω, δεν μπορω να σε βλεπω ετσι". Οταν αδυνατισα, της φανηκε οτι κατι εχω. "Να πας σε ενα ενδοκρινολογο, πολυ αδυνατισες". Με βλεπει να τρωω ενα γιαουρτι, ενα γαμημενο γιαουρτι με 1% λιπαρα και γευση λεμονι. "Τι το θες και το τρως αυτο βραδυατικα? Αυτο ολο στην περιφερεια θα παει!". Αντιθετα, οταν με βλεπει να τρωω το μεσημεριανο μου, μου γεμιζει το πιατο με τηγανητες πατατες, ενω της εχω πει καμια 30 φορες οτι δεν θελω τηγανητες πατατες.<br /><br />Φοραω καπρι παντελονι? μου τονιζει την περιφερεια. Φοραω κρουαζε μπλουζακι? μου τονιζει το στηθος. Φοραω κοντο φορεμα? Ερχεται διπλα μου χωρις να της το ζητησω και αρχιζει να το τραβαει απο εδω, να το σηκωνει απο εκει για να στρωσει καλυτερα, ταυτοχρονα δε, κοβει και μια κλωστουλα που εξεχει. Μονο οι μαναδες τις βλεπουν αυτες τις κλωστουλες.<br />Άσε το άλλο, αμα με δει να φοραω κάλτσες που έχουν μια απειροελάχιστη τρυπουλα ακούω το κλασσικό: "αν σε χτυπήσει κανένα αυτοκινητο και σε πανε στο νοσοκομείο, θα δουν ότι θα φοράς τρύπιες κάλτσες!" Ασε με ρε μάνα, με την αισιοδοξία σου!<br />Επισης, στο πανεπιστημιο των μαμαδων τους δινουν και μαστερ εκτος απο διαιτολογιας και ενδοκρινολογιας, και παθολογιας και χειρουργικης και γυναικολογιας, βεβαια, γιατι δυο παιδια εκανε, ξερει αυτη. "Μην τα παιρνεις αυτα τα παυσιπονα, νερωνουν το αιμα". "και τι θες να κανω ρε μανα, να καθησω να υπομενω καρτερικα τους πόνους της περιόδου?" "κανε ενα παιδι, και να δεις πως θα σταματησεις να πονας" Ειχε δεν ειχε, εκει το εφερε.<br />"Μην τρως καλαμαρακια, εχουν χοληστερινη". "Δεν εχω χοληστερινη ρε μανα, σε αυτη την ηλικια". "Μπα, που το ξερεις,εκανες εξετασεις?"<br />...και το κορυφαιο, βεβαια, που εκει σηκωνω τα χερια ψηλα... "πλενεις καλα τα χερια σου, με ολα αυτα τα αρρωστα ζωα που πιανεις? θα κολλησεις τιποτα και μετα δεν θα μπορεις να κανεις παιδια." Και δεν βρισκω το εμοτικον που χτυπαει το κεφαλι του στον τοιχο, ρε γμτ...<br /><br />Και η μονιμη επωδος, σε ολους τους καυγαδες μας:<br />"Δεν θα γινεις και εσυ μανα καποτε? τοτε θα με καταλαβεις τι περναω".<br />Που αν την ακουσει κανεις αλλος, θα νομισει οτι περναει το μαρτυριο του Σισυφου, οτι την εχουμε βαλει να σπρωχνει ενα βραχο προς την κορυφη του βουνου ενα πραμα.<br /><br />Τι στο καλο, μονο σε μενα ετυχε το λαχειο, ή ειναι ολες ετσι?<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-1928380086794104959?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-89100503914141921252008-01-15T19:05:00.000+02:002008-01-15T19:14:07.367+02:00αλλά εγώ ένιωσα πολύ μαλάκας που ξύπνησα έξι το πρωί να πάω στην Λάρισα αλε ρετούρ αυθημερόν για 50 ευρώ μεικτά.<br /><br />Α ρε μάνα, εσύ φταις που με έκανες καλό κορίτσι.<br />Ακου πέντε μύρια...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8910050391414192125?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-41868922909931389252008-01-14T14:12:00.001+02:002008-01-14T14:12:53.696+02:00Θέ μου την πάτησα γερά<br />και σχώρα με που λέω<br />"αρσενικό στ' αρσενικά" <br />και μέρα νύχτα κλαίω . <br /><br />Κάθε παιδί ψηλά στη γη<br />έχει κι έναν πατέρα,<br />μα το δικό μου το παιδί<br />άσπρη δεν είδε μέρα .<br /><br />Παιδάκι μου εξώγαμο !<br />Ατόπημά μου εξόφθαλμο !<br /><br />"Πατέρα" ακούει στο σχολειό<br />"πατέρα" και στο δρόμο.<br />Ακούει και το κουτσομπολιό<br />-βαρύ σταυρό στον ώμο.<br /><br />Του πε η δασκάλα του προχτες<br />"πού είναι ο μπαμπάς σου ; "<br />Δάκρυσε αυτό...Του λέει "μην κλαις<br />μπαμπάς είν' η μαμά σου" ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-4186892290993138925?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-5577234328884462962008-01-13T20:09:00.000+02:002008-01-13T20:32:39.903+02:00Πάντως, έναν έναν τους διαλέγει ο πρωθυπουργός... και όλοι έχουν ανεβασμένη λίμπιντο. Πρέπει να ισχύει αυτό που λένε, οτι η εξουσία είναι το καλύτερο διεγερτικό.<br />Εκτός του γιουβαρλακίου, που μάλλον ήταν απρόσεκτο και πιάστηκε σαν τον ποντικό στην φάκα και μετά πήρε τα μπαλκόνια σβάρνα, υπάρχουν και πολλοί άλλοι λαβερς της κακιάς ώρας στα κυβερνητικά κλιμάκια.<br /><br />Η φίλη μου η Φ, δημοσιογράφος είχε αναλάβει το ρεπορτάζ εφημερίδας σε ένα συγκεκριμένο υπουργείο. Η Φ, πολύ εντυπωσιακό κορίτσι ομολογουμένως, ψηλή, ξανθιά και όμορφη και πολύ έξυπνη, είναι παντρεμένη και πολύ ερωτευμένη και μπορώ να πω ότι δεν είναι η γυναίκα που δίνει δικαιώματα, άλλωστε μια γυναίκα τέτοιας εμφάνισης δεν έχει ανάγκη να είναι προκλητική.<br />Οπως συνηθίζεται, το γραφείο τύπου του Υπουργείου έχει τα κινητά όλων των σχετικών συντακτών για να τους ειδοποιεί για τις συνεντεύξεις τύπου και τα δελτία αλλά και για πιο άμεση ενημέρωση. Η φίλη μου λοιπον, μετά απο μια συνέντευξη τύπου στο υπουργείο, κατά την οποία ο Υπουργός την έφαγε με τα μάτια του, δέχτηκε ένα μηνυμα από άγνωστο αριθμό το οποίο έλεγε περίπου τα εξής.. "Καλησπέρα Φ (με το μικρο της όνομα, την στιγμη που χρησιμοποιούσε το επίθετό της στην δουλειά). Σε σκέφτομαι συνέχεια από χθες. Μιχάλης".<br />Λέει λοιπον η κοπέλα... Μιχάλης, ποιος Μιχάλης;<br />Και της απάντησε, λεγοντας της ποιος Μιχαλης ήταν και μάλιστα την κάλεσε να πάνε 3ημερο οι δυο τους στην Θεσσαλονίκη, όπου αυτός έπρεπε να πάει ως Υποργός να εγκαινιάσει μια έκθεση, και βέβαια δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι έχει κλείσει την σουίτα του Μακεδονία Παλάς με την υπεροχη θέα... και ότι δεν θα βγει χαμένη από το 3μερο γιατί θα της δώσει και αποκλειστικές ειδήσεις...<br />Η φίλη μου απάντησε απλά ότι δεν ενδιαφέρεται, αλλά ήξερε ότι μέλλον στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ δεν θα είχε μέλλον...<br /><br />Αλλά μην λέμε μόνο γι αυτή την κυβέρνηση, γιατί ο άλλος που ήθελαν και αρχιλίκι τα μούτρα του, έχει αφήσει εποχή στην Νομική του ΑΠΘ με τις προφορικές εξετάσεις στις φοιτήτριες... Αιντε από κει, αηδίασα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-557723432888446296?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-69909958673914152892008-01-13T19:46:00.000+02:002008-01-13T20:04:38.550+02:00Μα, τα είδατε τα μούτρα του, του παρ' ολίγο αυτόχειρα που μου ήθελε και ξενοπηδήματα;<br />Σαν παριζάκι με μουστάκι ήταν η μούρη του. Την λεγάμενη δεν την είδα, η αλήθεια είναι, γιατί της είχαν βάλει στην μούρη τετραγωνάκια να μην την αναγνωρίζουν.<br />Καλά βρε κοπέλα μου, χάθηκαν οι άντρες να πηδηχτείς και διάλεξες το γιουβαρλάκι; Τόσοι ωραίοι υπουργοί Πολιτισμού, ο Λιάπης, ο Μπομπ Βουλγαράκης που εμφανισιακά τουλάχιστον τρώγονται, όχι οτι είναι και μοντέλα, αλλά από τον αλλον, μπλιαχ δηλαδή.<br /><br />Αλλά συγνώμη, δεν πα να ήμουν στην ανεργία είκοσι χρόνια, με αυτό το πράμα δεν πήγαινα με τίποτα. Και καλά να πηδιέσαι για καμία δουλειά της προκοπής, αλλά για να ανανεώνεται η σύμβαση του Δημοσίου; Για τι ποσό μιλάμε, 1000, 1500 ευρώ το μήνα; Αν το έκανε επαγγελμα πιο πολλά θα έβγαζε, και θα είχε και τα τυχερά της, θα της τύχαινε και κανένας καλός πελάτης, δεν θα ήταν όλοι σαν τον Πόλντο, τον χοντρό φίλο του Ποπάι.<br /><br />Πάντως πολύ πίκρα, παιδιά, να πηγαίνεις για δουλειά και να σε εκμεταλλεύεται ο άλλος.<br />Να έχεις τελειώσει και ένα πανεπιστήμιο, να έχεις βγάλει τα μάτια σου διαβάζοντας και να έχεις στερηθεί καλοκαίρια και διακοπές για εξεταστικές και να έρχεται ένας παπάρας να σου φέρεται λες και είσαι σκουπίδι. Θα μου κάτσεις σου λέει για να συνεχίσεις να δουλεύεις εδώ.<br />Για κάτσε ρε, δεν κατάλαβα, έτσι κι αλλιώς δεν θα προσελάμβανες κάποιον για την δουλειά; Και θες με έναν μισθό να έχεις και υπάλληλο και παλακίδα (να μην πω την κανονική λέξη);<br />Και να εκμεταλλεύεσαι την αγωνία μου να μην μείνω άνεργη, την απογοήτευσή μου από άλλες δουλειές και να μου σερβίρεις ως μοναδική προοπτική την συνέχεια της συνεργασίας μας ανάσκελα (ή μπρούμυτα ή στα τέσσερα, ανάλογα τα γούστα);<br />Αν κάτσω λοιπόν, να ξέρεις, και εσύ και οποιοδήποτε σίχαμα έχει σιελόρροια όταν με καλεί για συνέντευξη... η τεχνολογία έχει προχωρήσει πολύ και οι κάμερες δεν ανιχνεύονται... και μην εκπλαγείς αν σου φανεί γνωστός ο χοντρός τριχωτος κώλος που φιγουράρει στα μεσημεριανάδικα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-6990995867391415289?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2262861121789895181.post-87559341303359528062008-01-13T14:57:00.000+02:002008-01-13T16:07:28.295+02:00Εντάξει, το προηγούμενο ποστ μου αφορούσε την συμπεριφορά μου μετά το τέλος μιας σχέσης.<br />Αλλά κατά την διάρκεια μιας σχέσης θεωρώ ότι φέρομαι καλά στον εκάστοτε σύντροφό μου.<br />Και ίσως τελικά αυτή να είναι η αιτία που ο άλλος με θεωρεί δεδομένη και χάνει το ενδιαφέρον του για μένα. Το ότι μεγάλωσα σε μια οικογένεια στην οποία, μπορεί ό έρωτας δεν ξεχείλιζε αλλά υπήρχε πάντα σεβασμός μεταξύ των μελών της, τουλάχιστον μπροστά σε τρίτους. Ποτέ δεν θυμάμαι να προσβάλλει κάποιος απο τους γονείς μου τον άλλον ή και εμάς μπροστά σε ανθρώπους που δεν ήταν μέλη της οικογενείας μας, ακόμη και στους πολύ κοντινούς συγγενείς.<br />Θυμάμαι ότι η μάνα μου έβραζε από μέσα της κάποιες φορές (εγώ την καταλάβαινα) αλλά χαμογελούσε συγκαταβατικά όταν άκουγε ή έβλεπε κάτι που δεν της άρεσε. Μερικές φορές μάλιστα μπορεί να σκούνταγε ή να κλώτσαγε τον πατέρα μου κάτω από το τραπέζι, όταν εκείνος έλεγε καμία χοντράδα, αλλά ποτέ δεν έδωσε σε κανέναν το δικαίωμα να πει κάποιος ότι δεν σεβόταν τον άντρα της. Και ο πατέρας μου, αντίστοιχα, δεν την προσέβαλλε ποτέ, (εκτός ίσως από κάτι χιουμοριστικά σχόλια για την μαγειρική της που ποτέ δεν τα εννοούσε). Ούτε και εμάς ως παιδιά ή ως ενήλικες, δεν θυμάμαι να εξέφρασαν ανοιχτά μπροστά σε κάποιους καμία παρατήρηση, μάλωμα ή έστω αποδοκιμαστικό σχόλιο.<br /><br />Αφορμή γι'αυτή τη σκέψη, που πολλές φορές έπανέρχεται στο μυαλό μου, ήταν η παρατήρηση ενός φιλικού παντρεμένου ζευγαριού, μια φιλική βραδυά στο σπίτι κάποιων άλλων φίλων και η μεταξύ τους συμπεριφορά. Ένα μοντέλο συμπεριφοράς που το έχω δει ξανά και ξανά και ξανά.<br />Οι άντρες της παρέας έψηναν και οι γυναίκες περίμεναν να δοκιμάσουν τα εδέσματα. Ο άντρας αυτής της γυναίκας, επειδή ζεστάθηκε, έβγαλε το πουκάμισό του και έμεινε με το φανελάκι. Η κυρία αυτή έλεγε συνεχώς "φόρα το πουκάμισό σου, δεν ειναι ανάγκη να βλέπουν όλοι τις κοιλιές σου, πάχυνες και τώρα στις γιορτές!" Σημειωτέον ότι ήταν ένας πολύ ελκυστικός άντρας, ψηλός, με ωραία χαρακτηριστικά και όχι και τόσα κιλά παραπάνω, όσα ήθελε να λέει η γυναίκα του.<br />Εκτός από καλή εμφάνιση, είχε και μια προσωπικότητα έντονη, με πηγαίο χιούμορ και πάντα καλή διάθεση. Τον είχα γνωρίσει πριν από τρια χρόνια μέσω του φίλου που μας κάλεσε σπίτι του για μπάρμπεκιου, ένα καλοκαίρι σε ένα μπητς μπαρ στην Χαλκιδική και θυμάμαι χαρακτηριστικά που έπαιζε ρακέτες μαζί μου -χαράς στο κουράγιο του γιατί δεν υπάρχει χειρότερος άνθρωπος από μένα στις ρακέτες! Κάναμε συνεχώς χαβαλέ, έλεγε ανέκδοτα, ιστορίες και μπορώ να πω ότι τον συμπάθησα αμέσως, βέβαια ήξερα ότι ήταν παντρεμένος και δεν ένιωσα τίποτα ερωτικό, απλά είναι η χαρά που νιώθεις να συναναστρέφεσαι ανθρώπους που σε κάνουν να γελάς συνέχεια. Ε, από ότι φαίνεται, την γυναίκα του δεν μπορούσε να την κάνει να γελάει.<br />Μα πως θα μπορούσε άλλωστε, ένα τόσο ξινό άτομο που της έφταιγαν τα πάντα. Προσπάθησα να της πιάσω κουβέντα όσο καθόμασταν στον καναπέ ενώ οι άντρες έψηναν και ήταν από τις ελάχιστες φορές στην ζωή μου που μετά από πεντε λεπτά διαπίστωσα ότι δεν μπορούσα να την ανεχτώ άλλο. Τέτοιον ξερόλα αλλά και άσχετο σε όλα τα πράγματα άνθρωπο δεν συναντω΄συχνά. Μιλούσε για το παιδί που έκανε με δυσκολία μετά από πολλές προσπάθειες, πράγμα που περιέργως δεν την έκανε να κερδίσει την συμπαθειά μου. Ένας απο την παρέα ανέφερε πόσο συχνή είναι η κατάθλιψη σε λεχώνες και αυτή με ύφος εκατό καθηγητών πανεπιστημίου απέρριψε την εκδοχή αυτή με το ακράδαντο επιχέιρημα, ότι αν θες πραγματικά ένα παιδί, οπως αυτή μετά από τόσο κόπο, δεν παθαίνεις κατάθλιψη και ότι δεν υπαρχουν ορμονικές μεταπτώσεις. Με κόπο προσπαθούσα να συγκρατηθώ, αλλά της αντέτεινα πολλά παραδείγματα από γνωστές μου που έπαθαν κατάθλιψη ακόμη και μετά απο εξωσωματική, αλλά αυτή, εκεί, έπαιζε σαν χαλασμένο σιντι το ίδιο και το ίδιο ρεφρέν. Ετομη 'ημουν να της πω "τι μεταπτώσεις να έχεις αγάπη μου, χειρότερη από την ορίτζιναλ κατάστασή σου δεν υπήρχε περίπτωση να γίνεις!" αλλά έχε χάρη που έιμαι και ευγενικός άνθρωπος!<br />΄Επρεπε να την βλεπατε πως αντιδρούσε όταν ο άντρας της έλεγε ένα ανέκδοτο, έλεγε ολο στόμφο, "αχ όχι πάλι, δεν αντέχω!". Και είχε μονίμως ξινισμένα μούτρα όταν οι υπόλοιποι γελούσαμε (μέχρι δακρύων είναι η αλήθεια!) από τα αστεία του.<br />Το περίεργο σε όλη την υπόθεση είναι ότι αυτος δεν σταμάτησε να της απευθύνει τον λόγο τρυφερά και να την προσέχει γεμίζοντας το πιάτο της και δινοντάς της τα καλύτερα κομμάτια για να δοκιμάσει.<br />Εννοείται ότι φεύγοντας όλοι σχολιάσαμε την συμπεριφορά της και το πόσο τον απέρριπτε συνεχώς, η παρέα επιβεβαίωσε ότι αυτό το βιολί συνεχίζεται εδώ και πολλά χρόνια, από την αρχή της σχέσης τους.<br />Και η αλήθεια είναι ότι έχω παρατηρήσει πάρα πολλούς άντρες που παντρεύονται κάτι ξινές και βλαμμένες , από τις οποίες όχι μόνο δεν ζητούν να τους φέρονται καλύτερα αλλά τις κοιτούν στα μάτια και τους κάνουν όλα τα χατήρια. ¨Αλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα, ένας άλλος φίλος,του οποίου η γυναίκα του τον παραμελει συνεχώς, αλλά δεν λέει να χωρίσει, γιατί λέει είναι το παιδί στη μέση... Λες και το παιδί είναι υγιές να μεγαλώνει έχοντας ως πρότυπο έναν άνδρα που δεν τον σέβονται και τον αντιμετωπίζουν σαν ATM, και μια γυναίκα που κοιτάει την πάρτη της ...<br />Άλλος πάλι φίλος, έλεγε σε παρέα ότι δεν κάνουν παιδιά με την γυναίκα του γιατί αυτή αρνείται να κάνει σεξ μαζί του, τα τελευταία 2 χρονια που ειναι παντρεμένοι. Και όχι μόνο αυτό, αλλά εγώ την γυναίκα αυτή την έχω δει ελάχιστες φορές στα τόσα χρόνια που τους ξέρω, γιατί πολύ απλά προτιμά να κάθεται σπίτι και να θρέφει τα 120 κιλά της, παρά να βγαίνει με την παρέα τους και να περνάει καλά. Καλά, αναρωτήθηκα μια φορά, δεν ανησυχεί ρε παιδί μου μήπως βρει καμία γκόμενα ο άντρας της; Και καταλήξαμε ότι αυτή θα ήταν μια πολύ βολική εκδοχή γι αυτήν, να βρει δηλαδή γκόμενα ο άντρας της και να την αφήσει στην ησυχία της να τρώγεται με τα ρούχα της και να τρώει ένα βόδι καθημερινά...<br /><br />Κοινός παρανομαστής και στις τρεις αυτές περιπτώσεις, ήταν η προσκόλληση του συζυγου στην απαράδεκτη σύζυγο, με παθολογική θα έλεγα αγάπη. Βρε να μην βλέπουν όσα βλέπουν όλοι οι φίλοι τους, στραβομάρα! Και δεν μιλάμε για γνωστούς απλά, μιλάμε για φίλους που είναι μαζί από παιδιά και αποδεδειγμένα νοιάζονται και τους αγαπούν.<br />Μου έρχεται λοιπον στο μυαλό ο τίτλος εκείνου του βιβλίου ψυχολογίας κομμωτηρίου "why men love bitches" και σκέφτομαι ότι πρέπει να τους τα μαθαίνουν από το νηπιαγωγειο αυτά, πως να γίνονται αντιπαθέστατες για να τις κοιτάζουν στα μάτια οι άντρες.<br /><br />Είναι αργά λέτε να ξεκινήσω ιδιαίτερα από τις κυρίες αυτές, μπας και δω προκοπή; Γιατί με τον σεβασμό και την εκτίμηση δεν κέρδισα και πολλά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2262861121789895181-8755934130335952806?l=paliogata.blogspot.com' alt='' /></div>Λουκρητίαhttp://www.blogger.com/profile/14724089111650307776noreply@blogger.com0