Τώρα κλαις...

νιαούρισε η Λουκρητία στις 6:38 μ.μ.

23/8/09

Γιατί κλαις, εσυ δεν είσαι που γέλαγες χθες.
Εσύ δεν είσαι που καυχιόσουν στους φίλους και τους γνωστούς για την μεζονετούλα που αγόρασες κοψοχρονιά μέσα στα πευκα;
Εσύ δεν είσαι που πετάς τα σκουπίδια σου δεξιά και αριστερά;

Εσύ δεν είσαι που δε θες να δημιουργηθεί ΧΥΤΑ στην περιοχή σου να αδρανοποιούνται τα απορρίμματα, για να μην τα πετάνε οι κάφροι δεξιά και αριστερά;
Εσύ δεν είσαι που κάθεσαι στον αναπαυτικό καναπέ σου, αντί να βγεις έξω να καθαρίσεις τα ξερά από το διπλανό χωράφι;

Εσύ δεν είσαι που φοροδιαφεύγεις συστηματικά, αλλά αλυχτάς ότι δεν υπάρχουν αρκετά πυροσβεστικά αεροπλάνα;
Εσύ δεν είσαι που δεν πληρώνεις τις εισφορές σου στο ΙΚΑ, αλλά φωνάζεις για τους έκτακτους δασοπυροσβέστες που δεν ανανέωσαν την σύμβασή τους;

Εσύ δεν είσαι που όταν ακούς για τις κλιματικές αλλαγές στον πλανήτη κουνάς συγκαταβατικά το κεφάλι, αλλά πήρες με leasing την Πόρσε Καγιέν που καίει παπάδες;
Εσύ δεν είσαι που όταν σου μιλούσαν για την τρύπα του όζοντος, σφύραγες κλέφτικα και άναβες στην πιο δυνατή σκάλα το κλιματιστικό;
Εσύ δεν είσαι που πετάς τα σκουπίδια σου στον κάδο που προορίζεται μόνο για ανακύκλωση;
Εσύ δεν είσαι που αφήνεις τα φώτα ανοιχτά, εσύ δεν είσαι που ανάβεις στο φουλ το καλοριφέρ, εσυ δεν είσαι που αφήνεις τις βρύσες ανοιχτές;
Εσύ δεν είσαι που καταναλώνεις αδιάκοπα, παράγεις συνέχεια σκουπίδια και απαιτείς συνεχώς νέα προϊόντα που δεν τα χρειάζεσαι , ωθώντας έτσι τη βιομηχανία να παράγει περισσότερο να να εξαντλεί τους φυσικούς πόρους;

Εσύ είσαι λοιπόν.
Και εγώ.
Και όλοι μας.

Σκάστε και κολύμπαμε τώρα.

H Λουκρητία-junior

νιαούρισε η Λουκρητία στις 7:22 μ.μ.

22/8/09

Η Λουκρητία...
Ηρθε μια μερα εξω απο το γραφειο μου, ολο ναζι και χαρα, κουνωντας τσαχπινικα την ουρα της.
Καπου εναμιση μηνων θα ηταν... Παιχνιδιαρα και φιλικη με ολους τους γειτονες.
Και φωνακλου!
Την εβλεπα πολλες μερες εκει. Ευτυχως εχουμε αρκετο κοσμο που ταιζει τα γατια, και δυο κοριτσια στο μαγαζι στο ισογειο την προσεχαν.
Με κερδισε με την τσαχπινια της και την ζωηραδα της.
Ηταν και Ιουλιος ρε γμτ, και σε κανα δυο εβδομαδες θα επαιρνα την αδεια.
Την σκεφτομουν συνεχεια.

Δεκαεπτα Αυγουστου, ηταν ακομη εκει. Μεγαλωσε λιγακι, αλλα παρεμενε τσαχπινα. Ειχε ξεθαρρεψει βεβαια και ανεβαινε και στα δεντρα, την επεφτε ομως συνεχεια στην σελα της BMW του συναδελφου που παρκαρει στο πεζοδρομιο.
Γατα μηχανοβια, σκεφτηκα! Οπως και εγω!
Και της αρεσουν τα on-off μηχανακια!

Ε, δεν ηθελα αλλο σημαδι απο τον γατο-Θεο.

Ενα απογευμα, μετα τη δουλεια, πηγα στο μεγαλο πετ σοπ κοντα στο αεροδρομιο. Πηρα ολη τη γατο-προικα, αφου η Λουλουδη πλεον μενει με την γιαγια και τον παπου.
Πηρα και αμπουλες για τους ψυλλους και τα παρασιτα, αμμο, τροφη premium και καλαθακι.

Γυρισα στο γραφειο.
Επαιζε με μια μεγαλυτερη γατα, απο τις μονιμες γατες της γειτονιας, που τις εχει στειρωσει μια ομαδα που ειναι εκει.

Ανοιξα το καλαθι και της ειπα... "Ελα μικρη, παμε σπιτι!".

Με το που μπηκαμε σπιτι, την επλυνα, ηταν μεσα στην μπιχλα απο τα αυτοκινητα.
Νευριασε λιγο, αλλα μολις τη σκουπισα αρχισε να γουργουριζει.
Κρυφτηκε κατω απο το κρεβατι. Αναμενομενο.

Σε μια ωρα ανεβηκε στο κρεβατι, μου εκανε πατουσακια, με βυζαινε και κοιμηθηκε ηρεμη στην κοιλια μου.

Εχει παρει πολυ θαρρος... Ειναι απιστευτα τρυφερουλα και χαδιαρα. Και παιχνιδιαρα και τσαχπινα. Με τρελαινει ο τροπος που κουναει την ουρα της, λες και εχει ελατηρια την κανει!

Τωρα μολις θωρακισα τα μπαλκονια με μπαμπου, για να μη πηγαινει στο μπαλκονι των διπλα. Καλα βεβαια, αμα μεγαλωσει δεν θα τη σταματησει, αλλα τουλαχιστον θα ειναι πιο μεγαλη και λιγοτερο χαζη. Αλλωστε μενω σε ημιοροφο και μπορει να κατεβαινει κατω.
Αλλα ειναι μαθημενη απο τον δρομο, δεν τη φοβαμαι. Ξερει τον κινδυνο των αυτοκινητων και των σκυλιων.

Αυτα...
(Κατσε παιδι μου, μη πατας το backspace!)

Βρε μανια να σερφαρει αυτη η γατα!
Α, το καλυτερο της εινα βιντεακια στο youtube με γατες που νιαουριζουν!
Τρελαινεται!