Μα σεμεδάκια;;

νιαούρισε η Λουκρητία στις 1:38 π.μ.

25/5/09

Εχω βάλει και εγω ρουφιάνο στο βλογκ.
Μια απο αυτα τα μαραφετια που οταν τα βαζεις στην σελιδα σου, σου λενε μετα ποιος επισκεφτηκε και απο που ηρθε.
Και ειδα οτι οι περισσοτερες επισκεψεις ειναι απο το γουγλη, με λεξεις-κλειδια τα "σεμεδακια" και τα "κοφτα τραπεζομαντηλα".

Μα καλα, υπαρχουν ανθρωποι που ψαχνουν για σχεδια σεμεν στο google?

Και το πιο ενδιαφερον πραγμα που εχω γραψει εγω εδω ειναι τα σεμεδακια;

Nέα, ολοκαίνουργια, γρίππη!

νιαούρισε η Λουκρητία στις 2:29 π.μ.

23/5/09

Αμαν πια...
Κάθε μέρα και κάτι αναφέρουν για τη γρίππη των χοίρων, δεν το αφήνουν να παει στο διάλο, να το ξεχάσει ο κόσμος.

Θα τους πάρω τηλέφωνο εκεί στην Πρώτη Γραμμή στη ΝΕΤ, να μη ξαναναφέρουν την γρίππη.
Γιατί η μάνα μου κάθε πρωί, βλέπει με προσήλωση Λυριτζή-Οικονόμου (και εγώ τους βλέπω, δεν μπορώ να πω, τους προτιμώ) και αμέσως μετά ντρρρρρριιιιιν το τηλέφωνο.
"Έχεις να πας σε χοιροστάσιο σήμερα;""Οχι ρε μάνα, δεν έχω"
"Σε παρακαλώ, αν σε στείλουν μη πας. Δεν ακούς τι γίνεται κάθε μέρα, και άλλος πέθανε στο Μεξικό".
"Ρε μάνα, στη Θεσσαλονίκη μένω, δεν μένω στο Μέξικο Σίτυ"
"Κάνε μου τη χάρη, μη πας σε παρακαλώ. Αν σε στείλουν να πεις οτι φοβάσαι".
"Μα δε φοβάμαι! Να πω ότι φοβάται η μάνα μου;"
"Ναι, να πεις οτι έχεις οικογένεια που σε νοιάζεται και φοβούνται!"
"Άσε μας ρε μάνα πρωί πρωί, και είμαι στον πρώτο καφέ ακόμη..."
"Να παραιτηθείς. Δεν έχουν το δικαίωμα να σε στείλουν σε χοιροστάσιο με το ζόρι!"
"Ρε μάνα, δεν τα είπαμε; Δεν υπάρχει αυτός ο ιός στην Ελλάδα ,ούτε στην Ευρώπη σε χοιροστάσια. Από άνθρωπο σε άνθρωπο μεταδίδεται, οχι από γουρούνι σε άνθρωπο"
"Ναι αλλά στο Μεξικό ένας άνθρωπος το μετέδωσε σε γουρούνια, δεν το άκουσες;"
"Καλά τι λες τώρα, θα βρεθεί άρρωστος άνθρωπος να πάει σε χοιροστάσιο; Μα τι κάθομαι και συζητάω μαζί σου...
"Εγω άκουσα οτι το δείγμα του νεαρου βρέθηκε θετικό! Άρα υπάρχει στην Ελλάδα"

"Ναι, και τώρα που τον βρήκανε, σκέφτονται να τον πάνε τουρισμό σε όλα τα χοιροστάσια της Ελλάδας να θαυμάσει τις ομορφιές και τους βιολογικούς καθαρισμούς. Τι λες μωρέ;"
"Μα καλά, δεν φοβάσαι; Δεν ανατριχιάζεις; Τοσο αναίσθητη είσαι τέλος πάντων;"
"Ρε μάνα, τι στα κομμάτια σπούδαζα τόσα χρονια, να τρέμω από το φόβο μου για έναν ιό επειδή το είπε ο Αυτιάς;"
"Δε βλέπω Αυτιά, είναι γελοίος. Εγώ πάντως σου λέω να φοβάσαι και να φυλάγεσαι"
"Και εγώ σου λέω ότι εγώ ξέρω καλύτερα από αυτούς που μιλάνε στην τηλεόραση."
"Ναι αλλά εγώ είμαι η μάνα σου, και η μάνα ξέρει περισσότερα! "


Όχι πείτε μου, θα φταίω εγώ αν την αλυσοδέσω στον καναπέ και την βάλω να δει με το ζόρι το "Κοράκι" του Στήβεν Κινγκ;



Τη δευτέρα να θυμηθώ να πάρω τηλέφωνο στην Πρώτη Γραμμή να τους πω τον πόνο μου.