Θα με γράψουν οι εφημερίδες...

νιαούρισε η Λουκρητία στις 11:03 μ.μ.

23/7/08

Ε, ρε γλέντια...
Είχα που είχα τα νεύρα μου σήμερις, ήρθαν και οι απαιτητικοί πελάτες (οι μαλάκες μάλλον!) που ξύνονταν όλο τον Απρίλιο, Μάιο, Ιούνιο και τον μισό Ιούλιο, και αποφάσισαν τώρα, μια μέρα πριν την άδειά μου να στείλουν τις εκρεμμότητες για να κλείσουν τους φακέλους τους (μεγάλη ιστορία, που να σας εξηγώ) και αυτή η δουλειά είχε λέει προθεσμία το τέλος του Ιούλη.
Ε, όχι κύριος, αύριο τελευταία μέρα στην δουλειά, φεύγω για δυο εβδομάδες δεν προλαβαίνω με τίποτα να σχοληθώ με την πάρτη σου.
Α, μα μου σου του, κλάψα, γκρίνια, και ήταν εγκυος η υπεύθυνη, και η αντικαταστάτρια είναι και αυτή σε άδεια τοκετού (τι πάθανε όλες και γεννοβολάνε καλοκαιριάτικο;) άντε να τελειώσουμε να μην τα έχω στο μυαλό μου όλο το καλοκαίρι, και είμαι και αγχωτική, μάτι δεν θα κλείσω, έφαγα μια πατάτα με έναν άλλο πελάτη δγιαμάντι πέρσι τέτοια εποχή...
¨Αντε να κουβαληθώ στο γραφείο το βράδυ, χαλαρά, με το κλιματιστικούλι να τελειώσω τις ρημαδοεκκρεμότητες.
¨Ειπα να φτιάξω ένα φραπεδάκι, ταίριαζε στις 8 το βραδι, να ανοίξει και λίγο το μάτι να μην κοιμηθώ στο πληκτρολόγιο επάνω, ξέρετε την φάση που όταν ξυπνάς, το μαγουλο εχει χαρακιά στο σχήμα του έντερ...
Πάω λοιπόν στην κουζίνα του γραφείου και τι αντικρύζω?

Καμιά εικοσαριά από εκείνες τις αηδιαστικες με τις κεραίες.. μπλιαααααχχχχχχ!
Οι πανηλίθιες που έχουμε μαζέψει στο γραφείο και κάνουν ότι δουλεύουν, δεν φτάνει που δεν κάνουν τίποτα όλη μέρα εκτός απο κουτσομπολιό και αραλίκι, αφήνουν ότι μαλακία δεν φάνε στον πάγκο της κουζίνας. Και επισης δεν καταδέχεται καμία βρωμιάρα να πλύνει τα ποτήρια και τα φλυτζάνια, το θεωρούν υποτιμητικό. Οπότε η κουζίνα του γραφείου έχει γίνει ένας ωραιότατος βιότοπος, με ιδιαίτερα ευνοικό μικροκλίμα για τις εκπροσωπους του είδους blattela. Μη ρωτήσετε τι είναι αυτές , είπαμε, οι ακατανόμαστες με τις κεραίες. '

Εψαξα στο ντουλάπι και ανακάλυψα ένα μπουκάλι με εντομοκτόνο, το οποίο πρέπει να είναι εκεί απο καταβολής κόσμου, (η ουσία που έχει μέσα θα έχει απαγορευτεί από το 1950) , και ψέκασα λίγο γύρω γυρω στα ανοίγματα, κάτω από τα ντουλάπια, πισω από το ψυγείο και πάνω από τις πρίζες κτλ.
Φαίνεται όμως ότι το παράκανα, γιατί άρχισα να νιώθω δυσφορία και ακόμη και τώρα που μιλάμε, δεν έχει ξεμυρίσει!
Πλάκα θα είχε να έβλεπα τα μούτρα τους αύριο το πρωί που θα αντικρύσουν δεκάδες πτωματα στην κουζίνα. Θα τις φτιάξω εγώ τις καρακάξες, που τις παρακαλάω για εκτυπωσεις και για να βάζουν τα φαξ που απευθύνονται σε μένα στο ειδικό φόλντερ.
Βρε λες να μην ξεμυρίσει το εντομοκτόνο και άυριο το πρωί, με το που θα μπαίνει μια μια, να λιποθυμάει στην κουζίνα και μετά έχουμε τίποτα γεγονότα;
Και να με κατηγορήσουν ότι το έκανα και επίτηδες, επειδή σήμερα τους την είπα γιατί είναι άχρηστες;


Λοιπόν, σας καθιστώ υπεύθυνους... αν ακούσετε στις ειδήσεις τίποτα για περίεργη ομαδική τοξίκωση σε γραφεία εταιρείας, ειδοποιήστε με να μείνω για λίγο στον Ταϋγετο, σε καμία σπηλιά, σαν τον Λιαντίνη και να ξετσουτσουνέψω όταν καταλαγιάσει η ιστορία... Σε καμιά εικοσαριά χρονάκια...

Τη θέλωωωωωωω

νιαούρισε η Λουκρητία στις 2:35 μ.μ.

22/7/08


Μ αρέσουν πολύ τα περιεργα, πολύχρωμα και πρωτότυπα κοσμήματα. Τελευταιο μου απόκτημα μια μαγισσούλα σε τυρκουάζ χρώματα με ασορτί κορδελίτσα. Εχει και σκουπόξυλο!
Αλλά ιδιαίτερη αδυναμία έχω στις γάτες.

Κάνω συλλογή από κοσμήματα, μικροαντικείμενα, διακοσμητικά που έχουν γάτες.
Και μόλις είδα αυτό
στο μπλογκ του Μουκελακίου, πέθανα! Την θέλω τώραααααα!
Σας παρακαλώ, μην την αγοράσει κανείς άλλος.. τη θέλωωωωωωω....


Κτητικές αντωνυμίες

νιαούρισε η Λουκρητία στις 12:34 μ.μ.

Δικός μου. Ο δικός μου. Ο δικός μου γκόμενος εννοείται. Ο δικός μου άντρας. Ο άντρας ΜΟΥ. Προειδοποιούμε τους άλλους. Μακριά, ανήκει σε μένα.

Δική σου. Είμαι δική σου. Κάνε με δική σου. Σου ανήκω. Εξουσιάσέ με.

Η σχέση μου. Σαν να λέμε, το αμάξι μου, το κινητό μου, η δουλειά μου. Σχέση εξουσίας, σχέση ιδιοκτήτη- αντικειμένου.

Δηλώσεις μέσα στην ερωτική έξαψη, απαιτήσεις πάνω στην καύλα, .ψάχνουμε εκτός από μεγαλύτερο hype, μια επιβεβαίωση .. «Πες μου ότι είσαι δική μου...μου ανήκεις...σε κάνω οτι θέλω...»
Τον ξενέρωσα.

"σε κανέναν..." του απάντησα. Και του φάνηκε περίεργο που δεν ήθελα να συνεχίσω αυτο το λεκτικό μας παιχνίδι, αφού το παιχνίδι των ερωτοαποκρίσεων μου αρέσει ιδιαίτερα...

Όχι... δεν ανήκω σε κανέναν, μωρό μου. Ανήκω μόνο σε μένα. Είμαι Δική Μου.


Είμαστε στον άερα!

νιαούρισε η Λουκρητία στις 12:02 π.μ.

16/7/08

Χθες, με το που γύρισα από τριήμερο στην πρωτέυουσα, είδα ότι μου έιχε αφήσει ένα σχόλιο η Νανά Τσούμα ζητώντας μου να διαβάσει στην ραδιοφωνική εκπομπή της στη ΝΕΤ 105,8 ένα κείμενό μου.
Απάντησα ότι φυσικά και δέχομαι, αλλά επειδή είμαι και λίγο κουκουρούκου ως προς την διαχείρηση του χρόνου, έφτασα σπίτι ακριβως στις 21.59 και ξαφνικά θυμήθηκα ότι η εκπομπή ήταν για σήμερα!
Άνοιξα το λαπ τοπ, έψαξα στο γκουγκλ να βρω on line την μετάδοση της
ΝΕΤ 105,8 ,και άκουσα την φωνή της Νανάς να μας καλησπερίζει...
Ειδοποίησα μόνο τον αγαπημένο μου, για τον οποίο έγραψα αυτή την ανάρτηση, για να του πω να το ακουσει λάιβ. Κάτι σαν τις αφιερώσεις των ερασιτεχνικών ραδιοφωνικών σταθμών της δεκαετίας του '80, όταν τα μηνύματα σήμαιναν κάτι μόνο γι αυτόν στον οποίο απευθυνόταν. Κάτι σαν συνωμοσία.
Μόνο που αυτή τη φορά, η συνωμοσία ήταν μεταξύ περισσοτέρων... εγώ, η Νανά και οι ακροατές της.
Μ΄άρεσε που με έβαλες στο "κόλπο", Νανά ! ;-)

Γκρίνια!!!!!

νιαούρισε η Λουκρητία στις 10:04 π.μ.

15/7/08

Γκρινιάζω που οι γάμοι γίνονται πλέον σε ψαγμένα ξωκκλήσια που δεν τα ξέρει κανείς και τρως τα στιλετοτακούνια στα κατσάβραχα! Πες το μας αγάπη μου απο πριν να βάλουμε κανένα άρβυλο!

Γκρινιάζω που ο ΟΣΕ χρεώνει 90 ευρώ το εισητήριο με επιστροφή για το "γρήγορο" ιντερσίτι, το οποίο ΠΟΤΕ! δεν έχει κάνει λιγότερο από πέντε ώρες και ένα τέταρτο, άσχετα αν ισχυρίζονται ότι μπορει να πάει αθηνα θεσσαλονίκη σε 4,5 ωρες. Για το "μπορεί" πληρώνουμε 90 ευρώ;

Γκρινιάζω που οι ελληνάρες δεν μπορούν να έχουν το κινητό τους στην αθόρυβη λειτουργία όταν βρίσκονται στο τρένο ή το λεωφορείο και έτσι είσαι υποχρεωμένος σε ένα ταξίδι 5 ωρών να ακούς ανά 2 λεπτά (χωρίς υπερβολή) ένα κινητό να χτυπάει.

Επίσης γκρινιάζω που δεν βάζουν γλώσσα μέσα τους οι γυναίκες αν βρίσκονται ανα δύο και σου κάνουν το κεφάλι καζάνι με την πάρλα τους, έχεις και το τσουκου τσουκου του τρένου, έχεις και την άλλη να διηγέιται με δυνατή φωνή και ακροατήριο όλο το βαγόνι τις περιπέτειές της.

Γκρινιάζω που οι άνθρωποι καπνίζουν σε κλειστούς χώρους με τα κλιματιστικά να λειτουργούν στο φουλ. Δεν θέλει και πολυ να καταλάβεις ότι το κλιματιστικό παίρνει όλη την κάπνα και την απλώνει σε όλο το δωμάτιο ή το αυτοκίνητο! Και μετά το στομάχι ανακατεύεται, το κεφάλι πονάει και ο άλλος ρωτάει, "τι έχεις;" Τι να έχω, χαίρομαι που μου έδωσες την ευκαιρία να δοκιμάσω αυτή την υπεροχη συνήθεια που ηλιθιωδώς αρνιόμουν να ξεκινήσω 36 χρόνια τώρα. Πραγματικά είναι φανταστικό το αίσθημα του στομαχικού ιλίγγου σε συνδυασμό με την μπόχα της τσιγαρίλας. Τι έχανα τόσα χρόνια;;;;;

Γκρινιάζω που ενώ έχεις ενημερώσει τους δικούς σου ότι θα είσαι στο τρένο και ότι θα ταξιδεύεις νύχτα και ότι δεν κάνει στάση σε ενδιάμεσους σταθμούς, αλλά αυτοί σε παίρνουν τηλέφωνο και ρωτάνε "που είσαι;" Ε, μα που θες να μαι, στο γ@μημένο τρένο! "περάσατε την Λαμία;" Που να ξέρω αν περάσαμε την Λαμία, έξω είναι θεοσκότεινα και δεν σταματάει είπαμε στην Λαμία, δεν ανακοινώνει τους ενδιάμεσους σταθμούς! Να περάσω όλο το ταξίδι με την μύτη κολλημένη στο τζάμι και με φακό και να κρατάω σημειώσεις για το ποιους σταθμούς περάσαμε και τι ώρα ήταν; Και αν αργεί δηλαδή, τι να κάνω, να βγω να σπρώξω; Αφού δεν με περιμένει κανείς επάνω, τι διαφορά έχει αν φτάσω 12.20 αντί 12.10?

ο ΟΤΕ μας ενώνει!

νιαούρισε η Λουκρητία στις 9:27 μ.μ.

2/7/08

Δεν είναι δυνατόν!

Μόλις είδα την διαφήμιση για το νέο πακέτο ΟΤΕ talk.


Καλέ, πότε έβαλαν την μάνα μου να διαφημίσει τηλεφωνικά πακέτα;
Λέω εκείνη τη διαφήμιση που πρήζει η μάνα την κόρη να παντρευτεί. Και ειδικά το σημειο που λέει "να φέρεις κανέναν άντρα, όχι γάτο" ή κάπως έτσι!

Εχω την εντύπωση πως κάποιος διαφημιστής διαβάζει το μπλογκ μου...