Bαρέθηκα!

νιαούρισε η Λουκρητία στις 10:33 μ.μ.

20/12/07

Τα ίδια και τα ίδια, κάθε χρόνο. Για τα τελευταία τριανταπέντε χρόνια..
Τρεχάματα στα μαγαζιά, μόλις πάρεις το δώρο. Σακούλες με ψώνια. Να ψάχνεις να βρεις τι να πάρεις για δώρο σε εικοσι διαφορετικά άτομα μέσα σε τρεις ώρες στην αγορά. Η κοσμοπλυμμηρα στην Ερμού και απο πέρσι, στο Μωλ. Και να πάρεις και μελομακάρονα για το σπίτι, ένα καλό ουίσκι και ξηρούς καρπούς αν έρθει κάποιος, να έχεις να κεράσεις κάτι.
Τι να φορέσεις στο ρεβεγιόν; Ποιο ρεβεγιόν δηλαδή, μια θλιβερή νυχτα σε ένα θλιβερό μπουζουξίδικο ή σε ένα και καλά κυριλέ ξενοδοχείο. Αυτό τώρα τελευταία προέκυψε ως εναλλακτική. Αντε να κλείσεις τραπέζι. Να κανονίσεις και κομμωτήριο. Ασε που δεν σου κουμπωνει και το φόρεμα που αγόρασες τον Νοέμβρη, δεκα δεκα τα έτρωγες τα μελομακάρονα τις τελευταίες μέρες.
Οπου και να γυρίσεις στο σπιτι, γλυκά. Μελομακάρονα, κουραμπιέδες και εκείνες οι αηδίες, οι δίπλες. Και τσουρέκια. Και φαί, πολύ φαί. Χοιρινό και κοτόσουπα. Και χιλιάδες μπινελικάκια. Και όπου πας, τρως. Πρωι μεσημερι βράδυ, τρως. Στο σπιτι τρως, στην εξοδο τρως, στους συγγενεις τρως. Απο την μυτη θα σου βγει το φαί σε λίγο.
Ασε ο εφιαλτης με τα στολίσματα. Οπου και να κοιτάξεις, φωτακια. Φωτακια που αναβοσβηνουν, φωτακια που λενε τα καλαντα, φωτακια που τραγουδανε santa claus is coming to town. ΑηΒασιλακια που χορεύουν, που σκαρφαλώνουν σε στέγες ,σε καμινάδες, που ροχαλίζουν, που διαβάζουν βιβλίο. Και τάρανδοι, με ασπρα ή μαυρα κέρατα, αυτούς που φοβόταν η αδερφή μου μικρή, οι φουσκωτοί. Και γκυ, πολλά γκυ, συνηθως καρφωμένα σε γιρλάντες. Και χρυσόσκονη επάνω σε μικροσκοπικά ρόδια. Και φιογκακια απο καρό κορδέλες σε μικροσκοπικά κουτάκια, τάχα μου δωράκια, αλλά είναι τζούφια.
Οπου και να κινηθείς στο σπίτι, σκοντάφτεις επάνω σε κάτι. Σε εναν αη Βασίλη, στο δέντρο, μπουρδουκλώνεσαι στην μπαλαντέζα για τα φωτάκια. Κάθεσαι στον καναπέ, να δεις λίγη τηλεόραση και βλέπεις παλι τους Μεν και τους Δε σε χριστουγεννιατικο επεισόδιο, Διαφορα ρηαλιτι και αλλα αηδιαστικα σε εορταστική βερσιόν, ολες τις ταινίες της Ντισνευ με παιδάκια, τηλεμαραθώνιους για τα αναξιοπαθούντα παιδάκια μέρες που'ναι, λες και δεν έχουν ανάγκη τον υπόλοιπο καιρό. Ρεπορτάζ στις ειδήσεις για το που θα πετάξει η γαλοπούλα και το γουρουνοπουλο, απευθείας μετάδοση απο την Βαρβακειο, ο κύριος Τσιρώνης που έγινε σταρ των καναλιών, ο κυριος Νομάρχας που κλείνει ραντεβού στους υπαλλήλους του με τον κυριο Σαραντάκο του Μεγκα για να δείξει ότι επιτελεί και αυτός έργο, τρομάρα του. Τα εορταστικά μηνύματα των πολιτικών. Οι διαφημίσεις για τα παιχνίδια και τα Τζαμπο.

Για όλους αυτούς τους λόγους, βαρέθηκα τα Χριστούγεννα.

Φέτος θα είμαι καπου αλλού. Και δεν θα έχω roaming στο κινητό, οπότε μην ανησυχήσετε αν είναι κλειστό.


Να περάσετε καλά, και να φορτίσετε τις μπαταρίες σας. Εγώ αυτό θα κάνω, σίγουρα.

Σας φιλω στα μάγουλα.

νιαούρισε η Λουκρητία στις 12:02 π.μ.

19/12/07

Ουφφφφφ...

Παει, το πήρα απόφαση.Είμαι παράξενη και γεροντοκόρη. Εχω αρχίσει να γεροντοκοριάζω, παιδί μου. Το ένα μου βρωμάει και το αλλο μου ξινίζει. Γνωρίζω λοιπόν ένα καλό παιδί, μια χαρά φαίνεται και φαίνεται να θέλει, εμένα κάτι δεν μου κόλλαγε... Από εμφάνιση δεν ήταν αυτό που λέμε Θεός, αλλά το μπόι του το είχε, τα πράσινα τα ματάκια του τα είχε, αλλά εμένα δεν μου έφταναν, έπρεπε να κολλήσει το καταραμένο μάτι μου στις λεπτομέρειες.Παρθένος παιδί μου, αυτές οι λεπτομέρειες θα με φάνε.
Ξέρεις τι με χάλασε; Αν έχω το Θεό μου. Είχε οδοντική πλάκα, ουλιτιδα και και αρχές περιοδοντιτιδας. Μπλιαχ! Οταν με φίλησε, είχα την αίσθηση ότι τα βακτήρια απο την οδοντικη πλακα θα μεταφερθούν στο σάλιο μου και μου ήρθε μια αηδία!
Μα καλά και αυτός ο χριστιανός, δεν έπλενε τα δόντια του πριν βρεθούμε; Ήταν η πρώτη φορά που τον είδα σε δυνατό φώς, (την προηγουμενη φορά ειχαμε παει σινεμα και την προπροηγούμενη για ποτακι, στα σκοταδια) και είδα ενα τεραστιο στρώμα κιτρινωπης ουσίας, υπολείμματα τροφών ανακατεμένα με υπολέιμματα του καπνου απο τα τσιγάρα, και εντονη φλεγμονη στα ούλα. Τι διαλα, τοσες επισκεψεις στους οδοντιατρους, κατι εμαθα.
Ασε που με ενοχλούσε η μυρωδιά του τσιγάρου. Μπλιαχ και παλι. Αφου δεν καπνιζω παιδι μου, τι θες να κανω; Και αλλοι καπνιζουν, αλλά δεν βρωμάει ετσι το στόμα τους.
Επίσης, μου την εσπασε που ηταν φορτικος. Τον πηρα τηλεφωνο κατα τις πέντε το απογευμα να βρεθούμε σημερα, του ειπα κατα τις εννια, και απο τότε με πήρε τέσσερις φορές για να με ρωτήσει που είμαι. Του είπα, ότι θα τον παρω εγω τηλεφωνο οταν ξεκινησω απο το σπιτι, κατα τις εννια, και λυσσιαξε! Τηλεφωνο στις 8, στις 8.30 και στις 8.50. "ελα, τι κανεις;"
"αυτη τη στιγμη κατουραω" επρεπε να του πω, αλλα εχε χάρη που εχω αρχες. Καλα, τι δεν καταλαβε απο το "θα σε παρω εγω μολις ξεκινησω απο το σπιτι;"
Μετα το τελευταιο τηεφωνημα στις 8.50, τον πηρα και του τα εχωσα, οχι θα τον αφηνα... "ακου, δεν θελω να βρεθουμε, νιωθω οτι με πιεζεις". Και ευγενικη ημουν! Αλλα εχε χαρη που ειμαι και ψυχοπονιαρα και με τουμπαρε ο ατιμος και ειπα, αντε ας δωσω μια ευκαιρια...
Αλλά μετά ηρθε και η ουλιτιδα και εδεσε!
Ασε το αλλο, που οταν το ακουσα μου γυρισε το ματι... "θες να κανουμε ερωτα;" Ε τωρα τι να απαντησεις σε αυτο; θελω, δεν θελω, να το σκεφτω, τρωγωντας ερχεται η ορεξη; Μα τι θες να σου απαντησω χρυσε μου, ετσι στα ξεκουδουνα; ασε να προχωρησει το θεμα, να πεσει κανενα φιλακι, κανενα χαδακι, να ζεσταθει το κλιμα και θα δειξει. Χαιδεψε λιγο τα μαλλια, πες μου καμια σαχλαμαρα, για τα ματια μου, τι απαλο δερμα που εχω, τι ωραια που μυριζω, ε τελος παντων, εγω θα στα λεω;Ασε που με ξενερωσε το phrasing..ακου να κανουμε ερωτα. Σιγα καλε, μην με ξαπλωσεις και σε κρεβατι με τριανταφυλλα, που λεει και το ασμα. Σεξ θα καναμε (αν παγωνε η κολαση), θα πηδιομασταν, θα συνουσιζομασταν, αλλα ερωτα δεν θα καναμε. Πφφφ, αμα το ακουω αυτο για το σεξ στην αρχη της σχεσης, χαλιεμαι παρα πολυ. Πως κανεις δηλαδη ερωτα χωρις να εισαι ερωτευμενος; Κατ ευφημισμον, δηλαδή;
Αλλα προηγηθηκε η καιρια ερωτηση... "σ αρέσω;" Ε, μα φταιω εγω κυρια προεδρος, που απαντησα "λιγο";;; Αφου λιγο μου αρεσε, αν μου αρεσε πολυ δεν θα προλαβαινε να αρθρωσει λεξη, θα του ειχα χουμηξει! Αλλα, λιγο. Ηταν που ηταν λιγο, ηρθε και η ερωτηση και του εδωσε μια και κουτρουβαλησε στα ταρταρα... Αναρωτιεμαι, αν ρωτουσε μια γκομενα εναν αντρα, στην φαση λιγο πριν το φασωμα, "σ αρέσω;" δεν θα τον ξενερωνε; Εγω παντως εκεινη την στιγμη καταλαβα πως νιωθουν οι αντρες οταν χανουν την στυση τους.
Με την φαρμακερη απαντηση μου "λιγο", ο τυπος ζαρωσε στην γωνια του. "Ελα, τι επαθες; λιγο ειπα, δεν ειπα οχι". Και ερχεται η επομενη κατραπακια. "Γιατι δεν σου αρέσω;".
Εδω το ειχα, παιδί μου, να του πω "γιατι δεν πλενεις τα δοντια σου!" αλλα ειπαμε οτι ειμαι και ψυχοπονιαρα και δεν θελω να πληγωσω τα αισθηματα του αλλου. " Μα δεν ειπα οτι δεν μου αρεσεις, ειπα οτι μου αρεσεις λιγο. Δεν σε ξερω ακομη καλα, θελω να σε γνωρισω, πιστευω οτι εισαι αξιολογος ανθρωπος, μπλα μπλα, μπλα"
Και τον βλεπω οτι εχει καταρρακωθει και δεν θελω να φερνω τον αλλον σε τετοια θεση, γιατι λεει η Αγια Γραφη, μαχαιραν εδωσες, μαχαιραν θα λαβεις και γενικα δεν ειναι σωστο να πληγωνεις τον αλλον, ακομη και αν δεν προκειται να τον ξαναδεις.
Αυτοματα πηρα το υφος, το σκεφτικο, το "εχω κατι σοβαρο, αλλα δεν θελω να σου πω"... Ε, να, κοιτα, εχω ενα κολλημα με καποιον πρωην και παρολο που ξερω οτι η σχεση εχει τελειωσει εδω και καιρο (μη σου πω μια δεκαετια) και θελω να προχωρησω μπροστα, αλλα δεν μου βγαινει... εισαι μια χαρα παιδι, αλλα δυστυχως δεν μπορω να προχωρησω παραπανω, πιστευα οτι θα μπορουσα, αλλα...
Ρε τι ειμαι εγω, εφτιαξα το σεναριο σε χρονο ντε τε, τι του ειπα οτι ειναι καποιος απο την αθηνα, που ημαστε μαζι αλλα παντρευτηκε κτλ κτλ, και μιλαμε ειμαι και ετοιμολογη!
Μονο την διευθυνση του σπιτιου που ετοιμαζομασταν να μεινουμε με τον πρωην δεν του ειπα. Καλη του ωρα αυτος ο πρωην, και να περναει καλα με την γυναικουλα του, με εσωσε απο επιθεση ουλιτιδας και περιοδοντιτιδας μαζι.
Και σκεφτομουν το παστιτσιο που αφησα στο φουρνο γιατι δεν ειχε κρυωσει ακομη και εφυγα με ενα δακρυ ετοιμο να κυλισει στο μαγουλο...

νιαούρισε η Λουκρητία στις 5:19 μ.μ.

16/12/07

Nα μαι και εγωωωωωωωω......

νιαούρισε η Λουκρητία στις 5:01 μ.μ.

Εσκασα μυτη στον κόσμο του blogspot...